مظلومیت جشنواره‌های ادبی در نگاه سیاستگذاران فرهنگی

سالن سلمان هراتی حوزه هنری، عصر دوشنبه شاهد برگزاری نشستی بود که به این مساله می‌پرداخت. نشست نقد و آسیب‌شناسی چهار دهه ترجمه ادبیات انقلاب اسلامی که با حضور صاحب نظران و کارشناسان حوزه ترجمه برگزار شد. آن‌طور که فارس نوشته، ابتدای این نشست کلیپی با موضوع تولیدات مرکز ترجمه در چند بخش برای حاضران پخش شد. سید عبدالحمید ضیایی، استاد فلسفه و مدیر سابق خانه فرهنگ ایران در هندوستان با اشاره به کار ترجمه گفت: درکنار دیگر مشاغل، ترجمه کار بسیار مهمی است، اگر بخواهیم انقلاب تازه‌ای در حوزه تفکر شکل بدهیم باید ترجمه مهمی از آثار ادبی از سراسر جهان انجام بدهیم، تفکر زمان و مکان ندارد و می‌تواند توسط ترجمه وارد جامعه شود.

سعیده حسینجانی، مدیر مرکز ترجمه حوزه هنری با اشاره به کتاب‌هایی که ترجمه شده و به مرحله چاپ رسیده‌اند، گفت: 30 جلد کتاب به زبان‌های مختلف ترجمه شده و به مرحله چاپ رسیده اند و تا اواسط سال 2018 به دست ما خواهند رسید.

غلامرضا امامی نویسنده، مترجم و پژوهشگر با اشاره به این که ایرانی‌ها دائم درحال آوردن گذشته به حال هستند، گفت: ایرانی‌ها باید به جلو حرکت کنند، ولی به گذشته خود چسبیده اند و با نوستالژی‌ها زندگی می‌کنند، هر چقدر بیشتر در گذشته زندگی کنیم بیشتر در آن مدفون می‌شویم.

موسی بیدج، مترجم زبان عربی با اشاره به ترجمه آثار به زبان عربی گفت: زبان عربی و فارسی هرگز دور از هم نبوده‌اند، ولی به خاطر صنعت نگاه‌های مختلفی به وجود آمد تا حدی که گاهی در فضای مجازی عرب‌ها و ایرانیان به یکدیگر توهین می‌کنند، عرب‌ها یک پیشینه تاریخی از ایران دارند و حالا می‌خواهند بدانند اوضاع در ایران چطور است، ترجمه آثار به زبان عربی بسیار به این شناخت کمک می‌کند.

سید‌احمد نادمی با اشاره به سیاستگذاران فرهنگی ایران گفت: سیاستگذاران فرهنگی ما به جشنواره‌های جهانی اهمیت می‌دهند، ولی به جشنواره‌های ادبی هیچ توجهی ندارند.

وی افزود: همه خبر دارند فلان فیلم در فلان جشنواره چه جایزه‌ای گرفت یا فیلم‌های اصغر فرهادی در چه جشنواره‌هایی شرکت گرفت، ولی کسی از جشنواره‌ها و مسابقه‌های ادبی خبری ندارد. در ایران هر کسی به دنبال این است که چراغ خودش را به تنهایی بیفروزد.

نادمی ادامه داد: ادبیات انقلاب با کسانی شروع شد که خودشان دغدغه انقلاب داشتند. فکر می‌کنم هنوز برای نشان دادن ادبیات انقلاب دیر نیست، بلکه اکنون زمان معرفی آن است و ما باید حقی که شاعران انقلاب بر ما دارند را ادا کنیم. اگر از ما حمایت شود می‌توانیم این صدا را به گوش جهانیان برسانیم و قطعا جهان گوشی شنوا برای این صدا دارد.