مزایا و خطرهای افزودنی‌های خوش‌رنگ و لعاب

به طور کلی، افزودنی‌های موادغذایی به انواع مختلفی تقسیم می‌شوند که بستگی به عملکرد کلی آنها دارد. معمول‌ترین افزودنی قابل استفاده، مواد نگه‌دارنده، شیرین‌کننده‌های مصنوعی، رنگ‌ها، طعم‌دهنده‌ها، تثبیت‌کننده‌ها، غلیظ‌کننده‌ها، عوامل کنترل‌کننده‌ اسیدیته مواد و عوامل تخمیرکننده هستند که رطوبت مواد را حفظ می‌کنند. فهرست مواد افزودنی معمولا روی جلد موادغذایی ذکر می‌شود. رنگ‌های خوراکی نیز جزو افزودنی‌های مجاز به شمار می‌روند که اغلب مواد یا رنگدانه‌هایی هستند که معمولا از سبزیجات، موادمعدنی یا حیوانات گرفته می‌شوند. برخی معتقدند که این قبیل افزودنی‌های خوراکی خطرات چندانی در پی ندارد، اما عده‌ای از محققان بر این باورند که مصرف موادغذایی حاوی افزودنی‌های مجاز، خطراتی را برای سلامتی افراد به‌دنبال دارد. از آنجا که این افزودنی‌ها و بویژه رنگ‌های خوراکی بیشتر به موادی اضافه می‌شوند که بیشترین مصرف‌کننده آن کودکان هستند، این مواد هم مزایایی دارند و هم خطراتی که درباره آن برای شما می‌نویسیم.

مزیت‌ها و فواید

برخلاف آنچه بیشتر افراد تصور می‌کنند تمام مواد افزودنی به موادغذایی خطرناک نیستند و در کنار خطراتی که دارند، مزایایی هم دارند. بعضی مواد افزودنی به حفظ و بهبود ارزش تغذیه‌ای مواد غذایی کمک می‌کنند. ویتامین‌های A، C، D، E، تیامین، نیاسین، ریبوفلاوین، پیریدوکسین، فولیک اسید، کلسیم کربنات، زینک اکسید و آهن اغلب به موادی چون آرد، نان، بیسکویت، غلات صبحانه، پاستا، مارگارین، شیر، نمک یددار و دسرهای ژلاتینی افزوده می‌شوند. روی جلد موادغذایی ممکن است به جای نام ویتامین C نام اسید آسکوربیک، به جای نام ویتامین E آلفا توکوفرول و به جای نام ویتامین A نیز بتاکاروتن نوشته شود. مواد افزودنی علاوه بر مغذی کردن مواد غذایی، دورریز غذاها را کاهش و ماندگاری آنها را افزایش می‌دهد.

واکنش‌های حساسیتی

به‌طور کلی هر گونه حساسیتی به موادغذایی که سیستم ایمنی بدن را وادار به واکنش کند، می‌تواند واکنش‌های حساسیتی در افراد به‌وجود آورد. معمولا واکنش‌های حساسیتی نسبت به افزودنی‌های مواد غذایی خفیف بوده و خود را با علائمی چون تحریک‌پذیری پوستی، ناراحتی‌های روده‌ای و مشکلات تنفسی نشان می‌دهد و اغلب افراد این حساسیت را با اگزما یا جوش‌های پوستی بروز می‌دهند.

بیش‌فعالی

تحقیقات نشان می‌دهد که بروز اختلال بیش‌فعالی طی 20 سال گذشته رشد چشمگیری داشته است و محققان به‌دنبال علت اصلی آن هستند. مطالعاتی که سال‌ها پیش صورت گرفت بیانگر آن بود که مصرف افزودنی‌ها از جمله رنگ‌های خوراکی به مواد غذایی احتمال تولد کودکان مبتلا به اوتیسم را افزایش می‌دهد. رنگ‌های قرمز و انواع رنگ‌های زرد خوراکی با بروز اوتیسم در ارتباط هستند.

سرطان‌

شماری از مواد افزودنی به مواد غذایی از جمله ساخارین، آسپارتام، نیتریت و بنزوات با افزایش احتمال ابتلا به سرطان ارتباط دارد. تحقیقات حیوانی نشان‌ می‌دهد که این مواد افزودنی هنگام متابولیسم ترکیبات سرطان‌زا تولید می‌کنند. در آزمایش‌های حیوانی دانشمندان دریافتند که بسیاری از رنگ‌های خوراکی مصنوعی به DNA آسیب وارد می‌کنند. آنها با آزمایش روی موش‌های آزمایشگاهی تومورهای سرطانی مثانه و سایر انواع سرطان‌ها را در ارتباط با مصرف رنگ‌های خوراکی عنوان کردند. در انسان‌ها نیز چنین ارتباطی مشاهده شده و مصرف این افزودنی‌ها می‌تواند زمینه‌ساز بروز انواع سرطان‌ها شود.

منابع: healthyeating

livestrong

بامداد محمدی