رویاهای شبانه

خواب ، همواره به عنوان پیشگویی حوادث آینده مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و از طرفی به عنوان پنجره ای به سوی ضمیرناخودآگاه انسان مطرح بوده است
کد خبر: ۱۰۲۵۹۹
؛ بنابراین توجه بسیاری از افراد را به خود معطوف داشته و کتابها و تفاسیر متعددی درباره آن نوشته شده است.
از یاد بردن رویاهای شبانه در بیماری که دچار آسیب مغزی شده است ، می توان جزییاتی را درباره محل بروز این پدیده در مغز آشکار کند، اگر چه پاسخگوی علل بروز آن نخواهد بود. فرد شرکت کننده در این آزمایش یک پیرزن 73ساله است. او به علت این که به طور ناگهانی بینایی خود را از دست می دهد و در سمت چپ بدن دچار ناتوانی حرکتی می شود، در بخش مراقبت های ویژه در یک مرکز درمانی تحت مراقبت قرار می گیرد. بخش کوچکی در قسمت تحتانی مغز این بیمار که در فرآیند دیداری افراد نقش موثری را ایفا می نماید آسیب دیده بود. خوشبختانه پس از گذشت چند روز، فرد بیمار بینایی خود را به دست آورد ؛ اما پس از آن وی دیگر هرگز نتوانست هیچ یک از رویاهای شبانه خود را به یاد آورد. در حالی که پیش از این ، فرد در حالت عادی قادر بود از چهار رویای شبانه در طول یک هفته ، سه مورد از آنها را به یاد آورد. پزشکان در یک دوره زمانی شش هفته ای در موقعیت های زمانی متفاوت وضعیت فرد بیمار را هنگام خواب مورد بررسی و مطالعه قرار دادند.
محققان با توجه به نتایج این تحقیقات دریافته اند با وجود آسیب مغزی وارد شده به فرد بیمار، مرحله ای از خواب که در این مرحله فرد خواب می بیند و چشمهایش در حال حرکت است دیده می شود که معمولا این وضعیت در زمان رویاهای شبانه اتفاق خواهد افتاد. سایر موارد قابل توجه درباره وضعیت خواب فرد عادی بوده و علائمی مبنی بر از دست دادن حافظه هنگام هوشیاری در فرد بیمار گزارش نشده بود. مرحله ای از خواب که فرد خواب می بیند و با حرکت چشمانش وقایع آن را دنبال می کند، در ساقه مغز شکل می گیرد. اساتید و محققان مرکز تحقیقات عصب شناسی دانشگاه کالیفرینا بر این باورند که نتایج به دست آمده ، شکل گیری فرآیند خواب دیدن افراد در بخش مجزایی از مغز را تایید می کند. ضربه مغزی وارد شده به فرد، چین سینوسی تحتانی مغز را که در فرآیندهای زبانی نقش بسزایی دارد، تحت تاثیر قرار داده است.
محققان اعلام کرده اند که این بخش از مغز هنگام خواب دیدن افراد نقش اصلی را به عهده دارد. بنابراین می توان گفت احتمالا در مرحله ای از خواب که فرد خواب می بیند، حرکت چشمها در تعقیب حوادث و وقایع همانند نمایش یک فیلم در بخش داخلی مغز است و در صورتی که مرکز پردازشگر مغزی آسیب دیده باشد، با وجود این که این فیلم همچنان پخش می شود، فرد بیمار قادر به تماشای آن نبوده یا هر آنچه دیده است ، از یاد می برد.


مترجم: فرانک فراهانی جم
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها