رتبه دوم اوپک هدف نفتی ایران در سال 96

هرچند رقابتی سخت و فشرده میان کشورهای تولیدکننده نفت برای سهم‌گیری از بازار در ماه‌های گذشته سبب شده بود قیمت‌ها به کف رسیده و بهای نفت بسیار کم شود، اما در سایه همکاری و همراهی اوپک و غیراوپک برای تنظیم عرضه، اتفاق مهم دیگری نیز رقم خورد. از این رو باید در نظر داشت استفاده از اهرم دیپلماسی برای تنظیم بازار همزمان با افزایش توان داخلی کشور در حوزه تولید و صادرات از اهمیتی قابل توجه برخوردار است .

حالا بیش از صد سال است نفت پایه‌های اقتصاد ایران را در خود گرفته است و هر چند در این صد سال ایران فراز و نشیب‌های زیادی را در حوزه نفت به خود دید، اما لازم است در سال‌های اجرای برنامه ششم، همگام با توسعه بخش نفت و تقویت زیرساخت‌ها و تلاش برای بازپس‌گیری کرسی‌ای که پیشتر در اوپک از آن ایران بود، تدابیری برای پایه‌ریزی اقتصادی مبتنی بر نفت و نه وابسته به نفت، در دستور کار قرار گیرد. ایران سال‌ها کرسی دوم اوپک را در حوزه تولید و صادرات در اختیار داشت و حالا ضرورت دارد برنامه‌ریزی برای رسیدن به جایگاه پیشین مجدد در دستور کار قرار گیرد .

شواهد نشان می‌دهد اولین قراردادهای جدید نفتی و گازی امسال منعقد خواهد شد. در این میان خواسته مهمی که باید مد نظر برنامه‌ریزان و سیاستگذاران قرار گیرد، این است که غفلتی از امکانات و ظرفیت‌های داخلی رخ ندهد. به هر روی تقویت توان داخلی در این عرصه، امر مهمی است که در خدمت تحقق اهداف پیش‌بینی شده در برنامه اقتصاد مقاومتی قرار خواهد گرفت. در طول سال‌های گذشته همیشه جداسازی نفت از بودجه برای مصرف جاری عنوان شده و توسط مجلس به تصویب رسیده است. به نظر می‌رسد با توجه به تحولی که در ایران و فضای بین‌المللی اتفاق افتاده، باید رویکرد مصرف نفت در بودجه تغییر کند و دیگر هزینه‌های جاری را نفت تشکیل ندهد. البته این موضوع بدان معنا نیست که جایگاه ایران در اوپک به خطر بیفتد و نفت صادر نکنیم، بلکه باید درآمد حاصل از آن را در بخش‌های عمرانی و زیرساخت هزینه کنیم.

ایران راه درازی با نفت در پیش دارد و می‌تواند باقیمانده عمر نفتی‌اش را در موقعیتی متفاوت از آنچه گذشته است، تجربه کند.

محمدحسین علی‌اکبری

اقتصاد