در پژوهشی، دانشمندان به بررسی آمادگی قلبی ـ عروقی دو دسته از افراد جوان 18تا 31 ساله و سالمندان 55 تا 74 ساله پرداختند. آمادگی قلبی، عروقی این افراد با اندازهگیری نسبت اکسیژن و دیاکسیدکربن موجود در دم و بازدم آنها هنگام راه رفتن روی تردمیل اندازهگیری شد. این افراد سپس تحت تصویربرداری مغزی قرار گرفتند. در این مرحله از مغز افراد هنگام یادگیری و یادآوری نام متعلق به صورت افراد ناآشنا تصویر گرفته میشد. پژوهشگران دریافتند، افراد سالمند در مقایسه با افراد جوان، در یادگیری و یادآوری اسامی متعلق به هر صورت با مشکل بیشتری مواجه هستند. مغز افراد پیر و جوان نیز از لحاظ فعالیت در نواحی مختلف، با یکدیگر تفاوت داشت. با وجود این، تغییر در فعالیت مغزی افراد سالمند با میزان تناسب اندام آنها ارتباط داشت. سالمندان با بدنی متناسبتر، حافظه بهتری داشتند و فعالیت مغزی آنها نسبت به همتایانشان بیشتر بود. این افزایش فعالیت مغزی در مناطقی دیده شد که اغلب در اثر افزایش سن دچار افت و اختلال در عملکرد میشوند. مغز این افراد در برخی مناطق نسبت به افراد جوان فعالیت بیشتری از خود نشان میداد. این یافتهها نشان میدهد که بین تناسب اندام با حفظ عملکرد بهینه مغز ارتباط وجود دارد و تناسب اندام میتواند نقشی جبرانی در افت حافظه داشته باشد.
براساس این مطالعه، آمادگی قلبی ـ عروقی نهتنها در سلامت جسمی حائزاهمیت است، بلکه با کارکرد مغز و حافظه افراد در ارتباط است. پروفسور هایس، استاد دانشگاه علوم پزشکی بوستون و سرپرست پژوهشی این مطالعه میگوید: آمادگی قلبی ـ عروقی یک عامل قابل اصلاح است که میتواند از طریق فعالیت جسمی متوسط رو به شدید نظیر راه رفتن، دویدن آهسته و شنا کردن بهبود یابد. در نتیجه، شروع یک برنامه ورزشی نهتنها میتواند روی سلامت جسمی اثری قابل توجه داشته باشد، بلکه سبب بهبود عملکرد مغز و حافظه میشود.
منبع: medicalxpress.com
پدیده ناصری
جامجم