سوت پایان

تیم‌های دیگر، دچار فراز و فرودهایی بودند که به آن دلیل، نیم‌فصل اول یا تمام فصل را از دست دادند. استقلال تهران تمام نیم فصل اول را با جنگ‌های داخلی سوزاند و دو تیم اصفهانی و نفت تهران هم نتوانستند تهدیدی برای دو مدعی قهرمانی این فصل باشند. استقلال اگر در نیم‌فصل اول، نیمی از آرامش و توان روحی و فنی نیم‌فصل دوم را داشت، اکنون رقیبی بسیار جدی برای پرسپولیس محسوب می‌شود؛ اما خیلی دیر بیدار شده است؛ آنقدر که اگر فرض کسر امتیاز از تراکتورسازی هم باطل شود و مدیران تیم بتوانند پرونده‌های متعدد شکایت در فیفا را به سرانجام برسانند، باید پذیرفت که پرسپولیس با در نظر گرفتن زمان باقیمانده تا پایان فصل، فاصله‌ای نسبتا زیاد از دو رقیب دیگر گرفته است. البته اطمینان خاطر پرسپولیس برای قهرمانی و بی‌انگیزگی برای ادامه فصل، شاید در شیوه بازی آنها در ادامه فصل و حتی در نمایش‌های بازیکنان این تیم در لیگ قهرمانان آسیا تاثیر منفی بگذارد. البته از حق نگذریم، پرسپولیس و استقلال این فصل، تیم‌هایی هستند که هواداران دوباره می‌توانند به آنها دل ببندند؛ تیم‌هایی که سزاوارانه بازی می‌کنند. در این میان باید پذیرفت که پرسپولیس به دلیل ثبات بیشتر در طول فصل، استحقاق بیشتری برای قهرمانی در این فصل دارد. امیدواریم قدرت این دو تیم به همین صورت حفظ شود و فصل بعد، رقابتی جذاب‌تر و داغ‌تر را شاهد باشیم؛ رقابتی که البته داوران در آن نقش تعیین کننده دارند و مانند همیشه باید قضاوتی عادلانه و بی‌طرف در آن داشته باشند.

سیدمهدی فاطمی

جام جم