چه کسی می توانست پیش بینی کند که ایران وقتی به آنگولا می رسد، دیدارش تشریفاتی باشد؛ اما حالا باید دیداری را به تماشا بنشینیم که هیجان و حساسیت ندارد.
کد خبر: ۱۰۰۰۵۷
فقط به این دلخوش باشیم که با پیروزی آلمان را ترک کنیم.
بازی امروز ، اولین بازی تشریفاتی تیم ملی ایران در تاریخ سه حضورش در جام جهانی است و بنابر این می توانیم نتیجه بگیریم که ضعیف ترین حضور خود را تجربه کرده ایم. در جام جهانی 1978 تیم کشورمان پس از تساوی مقابل تیم پرستاره و قدرتمند اسکاتلند، با امیدواری به دیدار پرو رفت تا آخرین بازی دور مقدماتی خود را برگزار کند.
با کسب یک امتیاز مقابل اسکاتلند، امید به صعود داشتیم. اگر پرو را می بردیم ، صعود می کردیم و پرو حذف می شد. اما باختیم. در سال 1998 نیز تا آخرین روز بازیهای مقدماتی خود امیدوار بودیم. تیم ایران بعد از نمایش محکم و خیره کننده مقابل یوگسلاوی ، تیم امریکا را برد و 3 امتیازی شد. سومین بازی مقدماتی ما مقابل آلمان بود. اگر از سد آلمان آن سال که تیم چندان درخشانی نبود، عبور می کردیم ، به مرحله بعد می رسیدیم. اما در سال 2006 ، در همان 2 بازی اول کار ما یکسره شد. برای نخستین بار در تاریخ حضور خود در جام جهانی ، هر 2 بازی اول را باختیم و خیلی زود حذف شدیم. عجیب این که گروهمان از دو دوره قبلی آسان تر بود، چون نه پرتغال و نه مکزیک در اندازه های هلند و آلمان و اسکاتلند سال 1978 و یوگسلاوی سال 1998 بودند. با نگاهی واقع بینانه به دو دوره قبلی حضورمان در جام جهانی می توان نتیجه گرفت که تیم سال 2006 ، ضعیف ترین تیم ما در جام جهانی بوده است.