ابومسلم خراسانی را کشتند

ابومسلم خراسانی مشهور به «صاحب الدعوه» و «سردار سیاه جامگان» کشته شد. ابومسلم خراسانی در یکی از روستاهای اصفهان (و یا در شهر مرو) دیده به جهان گشود.

کد خبر: ۹۸۷۰۰

ابومسلم خراسانی پس از فراز و فرودهایی در کوفه ظاهر شد و در زندان کوفه در جرگه طرفداران جنبش عباسیان درآمد. وی در طرفداری عباسیان تبلیغات قابل توجهی کرد. ابومسلم در سال 128قمری به خراسان رفت تا از زمینه مناسبی که در آنجا وجود داشت به نفع عباسیان تبلیغ کند. ابومسلم در 25رمضان 129ق دو «علم» به نام ظل و سحاب برافراشت و دعوت خود را آشکار کرد. ابومسلم و یارانش همگی جامه سیاه پوشیده بودند. به همین سبب به سیاه جامگان شهرت یافتند. در شب قیام ، اهالی 60 روستا در حالی که همگی جامه سیاه در برداشتند و چوب دستی هایی نیز به نام «کافرکوب» به دست گرفته بودند، تحت فرماندهی ابومسلم قیام کردند. بدین ترتیب ، کار ابومسلم بالا گرفت . سیاه جامگان ، نیروهای اموی را که در خراسان بودند ، در هم کوبیدند و به سوی عراق حرکت کردند. در نهاوند ، آخرین مقاومت سپاه اموی در هم کوبیده شد و نیروهای تحت فرمان ابومسلم به سوی عراق رفتند. بعد از آن که سیاه جامگان در عراق نیز امویان را بسختی شکست دادند، یکی از بزرگان عباسی را که ابوالعباس (سفاح) نام داشت به خلافت برگزیدند. با این اقدام ابومسلم خراسانی ، سلسله عباسیان بنیاد نهاده شد. در این زمان ، قدرت اصلی در دست ابومسلم بود ولی وی هرگز کاری که خلاف وفاداری به عباسیان را نشان بدهد ، انجام نداد بلکه مخالفان سلسله عباسی را با بی رحمی تمام سرکوب کرد و شعله هر حرکت و جنبشی را به سرعت خاموش نمود. با این حال ، نفوذ و قدرت ابومسلم سبب نگرانی عباسیان شد. بعد از ابوالعباس (سفاح) منصور عباسی به خلافت رسید. منصور نیز مثل سفاح از ابومسلم جهت سرکوبی مخالفان خود بهره برد و او را به جنگ عبدالله بن علی که مدعی خلافت بود ، فرستاد. ابومسلم پس از چندین ماه جدال ، توانست عبدالله را سرکوب کند و زمینه خلافت بی دردسر را برای منصور فراهم آورد. منصور پس از شنیدن خبر پیروزی ابومسلم بر عبدالله ، کسی را نزد ابومسلم فرستاد تا به حساب غنایم رسیدگی کند. ابومسلم از این حرکت خلیفه ناراحت شد و او را دشنام داد. تحقیر خلیفه توسط ابومسلم ، سبب گردید که خلیفه در قتل ابومسلم مصمم تر از گذشته شود. به همین دلیل ، با نیرنگ و تظاهر به مهربانی ، ابومسلم را نزد خود فراخواند و سپس در یک فرصت مناسب دستور داد وی را به قتل برسانند. بدین ترتیب ، طومار زندگی کسی که عباسیان را به قدرت رسانده بود ، توسط خود عباسیان برچیده شد.