29 بهمن تبریز ؛ قیام غیوران در اربعین شهیدان
29 بهمن سال 1356 ، مردم تبریز به مناسبت چهلم شهدای قم ، قیامی خونین به راه انداختند.
پس از درج مقاله اهانت آمیز روزنامه اطلاعات در 17 دی ماه 1356 ، نسبت به امام خمینی (ره) ، مردم قم ، تاب نیاوردند و دو روز بعد قیام کردند ، رژیم شاهنشاهی که کانون مبارزه را شهر قم می پنداشت ، شروع به کشتار مردم قم کرد و تصور نمود با این عمل ، هسته اصلی مخالفت را در ایران سرکوب کرده و دیگر هیچ صدایی از مردم بر نخواهد خواست ، اما 40روز بعد در اربعین شهدای قم از مکانی که به هیچ وجه انتظار نداشت ، قیامی انجام گرفت که سلسله اعصاب رژیم را متشنج کرد و ستون فقرات او را به لرزه درآورد.مردم و دانشجویان تبریز به رهبری اولین شهید محراب مرحوم آیت الله سیدمحمدعلی قاضی طباطبایی و با برنامه ریزی دقیق از صبح تا غروب 29بهمن تمام مراکز متعلق به رژیم ، امریکا و حزب استعماری بهائیت را به آتش کشیدند، ظهر هنگام ، با تعطیلی مدارس خیل عظیم دانش آموزان نیز به جمع تظاهرکنندگان پیوستند، آنان در قیام خود چنان نظمی داشتند که هنگام عبور از مقابل بیمارستان ها و مراکز درمانی از شعار دادن خودداری می کردند. شهربانی و ساواک که درمانده و مستاصل در مقابل شور انقلابی این مردم غیور قرار گرفته بودند ، از مرکز کمک خواستند ، شاه نیز برای نخستین بار پس از 15 خرداد 1342 ، دستور داد تا ارتش به سرکوب مردم بپردازد. این قیام به جهانیان نشان داد که ایران نه جزیره ثبات بلکه آتشفشان آماده اشتعال است ، پس از این تظاهرات ، رژیم به سرعت ، استاندار، رئیس شهربانی و سایر مقامات استان را برکنار کرد و در بلندگوهای تبلیغاتی خویش اعلام نمود که این تظاهرات عظیم نه از سوی مردم تبریز بوده بلکه گروهی از آن سوی مرزها وارد کشور شده و این اقدام را انجام داده اند!
بعد از قیام تبریز، سلسله اربعین ها در 9 فروردین 1357 به یزد رسید و به تدریج سراسر کشور را در بر گرفت و کمتر از یک سال پس از آن ، ملت ایران در 22 بهمن 1357 ، طومار رژیم شاهنشاهی را درهم پیچید.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
