«نه» به توهین در شبکه‌های اجتماعی

پرسپولیس در برابر نفت تهران مساوی کرده بود و مهدی طارمی که در این بازی موقعیت‌های زیادی را از دست داده بود، مورد حمله طرفداران ناراضی قرار گرفت.

همین حواشی باعث شد همه اعضای تیم پرسپولیس، صفحات خود را در اینستاگرام ببندند و دلیل کار خود را این‌گونه شرح دهند: «به علت بی‌احترامی به بعضی از هم‌تیمی‌هایم، اینستاگرام فعلا تعطیل است». البته پس از تساوی لحظه آخر پرسپولیس مقابل استقلال همه بازیکنان دوباره به اینستاگرام بازگشتند.

این موضوع گذشت تا این‌که هفته پیش استقلالی‌ها نیز پس از تساوی مقابل تیم آخر جدول و انتقادها و توهین‌هایی که زیر عکس‌هایشان در اینستاگرام گذاشته می‌شد، تصمیم گرفتند در اقدامی هماهنگ صفحات خود را ببندند. در این رفت و آمدهای اینستاگرامی دو نکته وجود دارد؛ یکی قدرت شبکه‌های اجتماعی به علت ارتباط بی‌واسطه و دوم ادبیاتی که مردم با آن از دیگران انتقاد می‌کنند.

قدرت چنین شبکه‌هایی این است که مردم بدون واسطه می‌توانند با افراد مشهور ارتباط برقرار کنند و حرف‌هایی را که در دنیای واقعی هیچ‌گاه فرصت نخواهند کرد، به آنها بگویند.

اما این ویژگی همیشه صرف تعریف و تمجید از افراد مشهور نمی‌شود، گاهی هم انتقادات پررنگ می‌شود. مساله آن‌گاه تلخ می‌شود که این انتقادات به توهین تبدیل شود. یک فرد عادی و آبرودار در جامعه و دنیای واقعی زبان خود را به‌ این راحتی به دشنام باز نمی‌کند، اما همین فرد در دنیای مجازی به خود اجازه می‌دهد زشت‌ترین کلمات را به کار ببرد. چنین فردی در دنیای واقعی نگران آبروی خود است، ولی در دنیای مجازی تصور می‌کند هویتش پنهان می‌ماند.

همین تصور باعث می‌شود گاه و بیگاه به خود اجازه دهیم سر هر مساله‌ای به صفحه شخصی افراد هجوم ببریم و آنها را به باد ناسزا بگیریم، غافل از این‌که همان‌طور که رفتار ما در جامعه بازتابی از شخصیت ماست، رفتار‌هایمان در جامعه مجازی نیز شخصیت‌مان را برملا می‌کند.

مائده گیوه چین- دبیر کلیک