گام اول

اشاره علی‌اصغر پورمحمدی به برخی برنامه‌هایی است که از شبکه‌های مختلف پخش می‌شود که به خاطر همان دو ویژگی یعنی «خنثی و بی‌هدف بودن» گاه کمترین بازده را بین مخاطبان داشته است. اگر معاون سیما بتواند حجم آثار کیفی و پرمخاطب را در قالب‌های مختلف افزایش دهد و برای این مهم یکسره به نیازهای واقعی مخاطب رجوع شود، خودبه‌خود باعث تحولی شگرف در عرصه رسانه خواهد شد؛ اتفاقی که به نظر می‌رسد مسئولان تلویزیون در تلاشند در آینده نزدیک آن را محقق کنند، چرا که تجربه نشان داده برنامه‌سازی به شیوه فرسوده قدیمی دیگر نمی‌تواند توقعات مخاطب امروز را برآورده سازد.

ب: برنامه‌سازی در دنیای رسانه‌ای امروز از قواعدی پیروی می‌کند که مهم‌ترین آنها «عنصر جذابیت و نیاز مخاطب» است. در این فضا طبیعی است که مخاطب و نیازهایش حرف اول را می‌زند. هر برنامه‌ای هم که بتواند بیشتر و بیشتر به این نیاز پاسخ گوید ماندگاری‌اش روی آنتن بیشتر خواهد بود.

با کمی اغماض شاید به نوعی بتوان گفت همان حکایت عرضه و تقاضا هم در اینجا دیده می‌شود، در واقع باید مکانیسمی برای برنامه‌های تلویزیون تعریف کرد که «بودن یا نبودن» یک اثر روی آنتن تلویزیون رابطه مستقیمی با نظر مخاطب داشته باشد. حداقل حسن این کار این است که هم دستور کاری برای مدیران فراهم می‌شود تا برنامه‌ها را ارتقا بخشند و هم این‌که میزان محبوبیت برنامه‌ها در میان مخاطبان اندازه‌گیری شود. در زمانه فعلی قطعا حذف برنامه‌های کم اثر و بی‌هدف را می‌توان گام نخست در جهت تحول برنامه‌های سیما تلقی کرد. بویژه این که کمبود بودجه، تولید بسیاری از آثار پرمخاطب را با محدودیت مواجه کرده است در حالی که ساخت این‌گونه برنامه‌ها با توجه به تعداد شبکه‌ها، رقم قابل توجهی را شامل می‌شود. برای رسیدن به هدفی به این بزرگی نیاز است که قدم اول درست برداشته شود که به نظر می‌رسد درست برداشته شده است.

مهدی غلامحیدری