بنزین ؛ بن بست ها و راهکارها

قیمت بنزین در دوره تدوین و بررسی لایحه بودجه از جمله داغ ترین مباحث اقتصادی دولت و مجلس و همچنین تا حدودی اقتصاددانان کشور است و بدیهی است مردم به عنوان کسانی که این قیمت در زندگی آنان تاثیرگذار است ، با دقت توام با دغدغه مباحث مربوط به آن را دنبال می کنند ، به همین جهت است که مناسبت دارد در خصوص آن ملاحظاتی منظور نظر باشد.

کد خبر: ۷۸۴۱۳

1- واردات بنزین به کشور به مرز 4.5 میلیارد دلار رسیده است (ارقامی که توسط شرکت ملی نفت ایران ادعا می شود) و این در حالی است که صادرات غیرنفتی کشور حدود 7 میلیارد دلار است یعنی معادل 65 درصد از ارزی که به عنوان کالای صادراتی وارد کشور می شود ، به منظور خرید بنزین از کشور خارج می شود. کافی است به تشکیلات عریض و طویل اداری ، تلاشهای تولیدکنندگان و صادرکنندگان و جلسات رسمی در سطوح بالای تصمیم گیری در کشور درباره صادرات غیرنفتی توجه شود تا اندازه واردات مخربی که برای تامین سوخت خودروها در کشور صورت می گیرد ، خود را متجلی سازد. یعنی بخشی از آنچه را که بسختی به دست می آوریم (ارز صادرات کالاهای غیرنفتی) بسهولت و سادگی از کف می دهیم (واردات بنزین).
2- اگر تصمیم بگیریم که به جای واردات بنزین طی فقط یک سال ، برای افزایش ناوگان حمل ونقل شهری (اعم از درون و برون شهری) و معادل رقم واردات یعنی 4.5 میلیارد دلار اتوبوس وارد کشور کنیم ، محاسبات بیانگر آن است که می توان به تعداد بیش از 50 هزار اتوبوس وارد کرد (و یا در داخل کشور تولید و خریداری کرد) و این مجموعه را در خدمت تسهیل حمل ونقل شهری و برون شهری قرار داد. همچنین با این میزان ارز که برای واردات از کشور خارج می شود ، می توان طی یک سال حدود 90 فروند هواپیمای با ظرفیت متوسط و برخوردار از فناوری جدید خریداری کرد.
3- ارزان فروشی بنزین دارای منافع و مضاری است منافع آن به لحاظ قدرت خرید اقشار محروم جامعه است ، اما مضار آن هدر دادن منابع کشور به صورت غیرعادلانه است . به نظر ما باید منافع آن را حفظ کرد اما مضار آن را به حداقل رسانید و برای این مهم نهادهای ذی ربط ظرف 6 ماه آینده امور ذیل را اجرایی کنند.
3-1- ظرف مدت 2 سال استراتژی کشور باید مبنی بر زایل کردن آثار مخرب مصرف بی رویه و غیرمنطقی بنزین در کشور باشد. برای این کار ستادی با اختیارات کامل امور مربوط به انجام وجوه مختلف این استراتژی را تدوین و ابلاغ کند. باید به جایی برسیم که مردم بتوانند با وسایل حمل ونقل عمومی ارزان جابه جا شوند و اگر کسانی هم خواستند با خودروی خود تردد کنند ، هزینه بنزین آن را بپردازند.
3-2- صداوسیما برای یک دوره 6 ماهه در خصوص ضرورت قطع واردات بنزین و هزینه های متنوع فرصت این اقدام و لزوم مصرف عادلانه بنزین متناسب با ظرایف تصمیم گیری های موضوع استراتژی کشور در این خصوص ، به تنویر افکار مردم بپردازد و زمینه را برای درک درست موضوع فراهم کند.
3-3- وزارت نفت تولید و توزیع کارت هوشمند بنزین و همچنین مراحل فنی کار را طراحی و اجرایی کند ، به گونه ای که تا یک ماه قبل از آغاز سال جدید مالی ، این مهم به پایان رسیده باشد و مردم آموزش کاربرد آن را دیده باشند.
3-4- مسوولیت حمل ونقل درون و برون شهری به طور مشخص برنامه های جایگزین خود را برای استفاده از اعتبارات معطوف به ممنوعیت بنزین وارداتی و نوع اقدامات خود برای تجهیز ناوگان اعلام و عملیاتی کنند. بدیهی است از جمله این اقدامات ، ساماندهی حمل ونقل با تاکسی و خودروهای مشابه در درون شهرهاست.
3-5- وزارت صنایع و معادن از طریق سیاستگذاری و بدون پرداخت اعتبارات دولتی ، خودروسازان را به رعایت سیاست های پشتیبان در توفیق استراتژی اصلاح نحوه مصرف بنزین فرا بخواند و مقررات را در خصوص آنها اعمال کند.
4- پس از پایان 2 سال ، حمل ونقل عمومی تقویت و تسهیل شده و مترو و منوریل از محل اعتبارات ممنوع شدن بنزین به کار افتاده اند. به نحوی که مردم بسهولت و ارزان در شهرها و بین شهرها جابه جا می شوند و در آن صورت است که زمان تصمیم گیری برای قطع ارزان فروشی بنزین می رسد.