محدودیت تماشای برنامه های تلویزیون برای کودکان امریکا

نتایج یک گزارش حکایت از وضعیتی خاص و بغرنج می کند در این گزارش که توسط گروهی از محققان نوشته شده ، آمده است : احتمال دارد در غرب ، نوجوانانی که روزی بیش از یک ساعت به تماشای برنامه های تلویزیون می نشینند

کد خبر: ۷۵۷۸

در دوره های بعدی زندگی بیش از بقیه بچه ها دست به خشونت بزنند تحقیقات جدید حاکی است که دامنه خشونت و ازجمله درگیری های شخصی و سرقت در صورتی که تماشای تلویزیون در ساعات روز بیش از3 ساعت باشد، افزایش خواهد یافت . بیش از700 محقق امریکایی مستقر در شهر نیویورک در تهیه این گزارش همکاری داشته اند. آنها حدود هزار شهروند عادی را در گروه سنی 17 سال مورد مطالعه دقیق قرار داده اند تا بتوانند ارتباط میان خشونت و تماشای برنامه های تلویزیونی )و تاثیر آن بر حرکات خشونت بار( را کشف کنند.مسوول این گروه تحقیق ، پروفسور جفری جانسن از دانشگاه کلمبیا و موسسه روان پزشکی ایالت نیویورک است به گفته او، نتایج تحقیقات نشان می دهد که پدر و مادرها نباید به فرزندان کودک و نوجوان خود اجازه دهند در طول روز بیشتر از یک ساعت پای تلویزیون بنشینند او می گوید: شواهد موجود به درجه ای از قوت رسیده که دیگر نگران کننده است این گزارش می افزاید: در میان نوجوانان 14 ساله که روزانه کمتر از یک ساعت تلویزیون تماشا می کنند، تنها تعداد اندکی )حدود6 درصد( به خشونت گرایش پیدا می کنند این رقم برای بچه هایی که در روز بین یک تا3 ساعت تماشاچی تلویزیون هستند، حدود30 درصد است در عین حال پسرها در مقایسه با دخترها تاثیرپذیرتر هستند.در این گزارش به تاثیرات منفی بازیهای ویدئویی و یا رسانه های دیگر، اشاره ای نشده است از همین رو برخی از کارشناسان اروپایی و امریکایی آن را "گمراه کننده و غلط" ارزیابی می کنند برای مثال گای کمبریج یکی از محققان فعال دانشگاه بیرمنگام انگلیس می گوید: اطلاعات و ارقام ارائه شده در این گزارش برای این که نویسندگان آن را به نتیجه دلخواه و مورد نظر خویش برساند، تحریف شده است او تحریف حقایق را برای همخوانی نظریه نویسندگان تحقیق، نادرست و غیرمنطقی می داند.به گفته کمبریج ، شمار نسبتا کمی از نوجوانانی که ساعات زیادی پای دستگاه تلویزیون می نشینند، تحت تاثیر خشونت موجود در برنامه های آن قرار می گیرند این تعداد به قدری کم است که منصفانه نیست از آنها به عنوان معیاری برای مقایسه و سپس ارائه تحلیلی جامع از موضوع استفاده شود.کمبریج می گوید: شما چند خانواده را می شناسید که در آن بچه ها طی ساعات روز، این قدر یا کمتر، به تماشای برنامه های تلویزیون می نشینند؛ در گزارش به خانواده هایی که فرزندان خود را به موزه ها یا گالری های هنری می برند، اشاره ای نشده است از سوی دیگر، مگر فقط این تلویزیون است که باعث بدآموزی بچه ها می شود؛ محیط خانواده ، محیط مدرسه ، دوستان دور و نزدیک ، بازیهای رایانه ای و ویدئویی ، ویدئو، روزنامه و کتاب و خیلی چیزهای دیگر، جزو عواملی هستند که در پرورش روحی و روانی بچه ها نقش دارند چرا به این موضوعات پرداخته نشده است؛با این حال بسیاری از محققان عقیده دارند گزارش فوق صادقانه نوشته شده و تاثیر تلویزیون را گزارش های خشونت بار و پرخاشگرایانه نوجوانان ، بیشتر از دیگر رسانه ها می دانند. به اعتقاد آنها، تلویزیون برخلاف دیگر رسانه ها هم همگانی تر است و هم در دسترس تر. همین 2 مورد باعث می شود تا تلویزیون در مقایسه با دیگر رقبای خود تاثیر بسیار بیشتری بر مخاطبان خود و بویژه بچه ها داشته باشد محققان ، برنامه سازان تلویزیونی را به تولید برنامه ها و مجموعه هایی دعوت می کنند که بار خشونت آنها کمتر باشد و از دولت می خواهند نظارت بیشتری بر نوع ساخت برنامه های تلویزیونی داشته باشد.