در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
چرا فیلم یا سریالی از امام خمینی نمی بینیم؛
در چند سال اخیر، بسیاری از علمای تراز اول شیعه را در تلویزیون دیده اید، حتی شخصیتی به عظمت حضرت عبدالعظیم حسنی را که بزرگواران از معصومین علیهم السلام زیارت قبر او را همتای زیارت امام حسین ع در کربلا دانسته اند
، بر پرده سینما و قاب تلویزیون مشاهده کردیم ؛ اما بسیاری از دست اندرکاران رسانه معتقدند نمی توان زندگی امام راحل و مبارزات ایشان را در قاب تصویر گنجاند.
مشکل کجاست که حتی یکی دو تجربه تلویزیونی که در مورد زندگی امام بوده تنها به کودکی سید روح الله بسنده کرده و اوج زندگی این بزرگوار یعنی مقطع مبارزه کلا فراموش شده است؛
مهمترین مشکل معاصر بودن امام است. خانواده امام ، شاگردان ایشان و مردم هنوز خاطرات او را دارند و لذا نقل تصویری با توجه به محدودیت این مدیوم علی القاعده نمی تواند انتظارها را برآورده کند.
با توجه به این که امام خمینی ره شخصیتی چند جانبه دارد، از طرفی امام را باید به عنوان یکی از مهمترین مراجع تقلید، سه چهار قرن اخیر دانست. از طرفی دیگر، ایشان شخصیتی سیاسی داشت که نمی توان وجودش را در معادلات چند دهه اخیر جهان نادیده گرفت.
از سویی آنچنان عظمتی دارد که شخصیت های سیاسی دنیا را تحت تاثیر قرار داده و از سوی دیگر آنچنان ساده می زیست که گاهی از مردم عادی نیز پایین تر می نمود؛ هرچند تصویر تاثیرگذارترین شکل ممکن را دارد، اما در قاب گنجاندن همه ابعاد وجودی شخصیت این چنینی از عهده هیچ گروه فیلمسازی برنمی آید.
لذا شخصیتی چون مرحوم مدرس آنچنان قابلیت کار تصویری می یابد که از زندگی اش چند سریال ساخته می شود، ولی ساختن اثری تصویری از امام خمینی ره عملی نمی نماید. راه حل چیست؛ از سویی بیشتر فعالان امور رسانه ، ساخت آثار تصویری و نمایش جنبه های مختلف زندگی امام خمینی را برای شناخت بیشتر مخاطبان و آشنایی نسلهای جدید با این شخصیت کم نظیر الزامی می دانند و از سوی دیگر دست اندرکاران ساخت تصویر به دلیل همین مشکلات ، از آن طفره می روند. شاید ساده ترین راه حل ، گسترش مستندهایی جذاب و دیدنی از امام باشد.
در ساخت آثار مستند آنچنان که باید و شاید اثری درخور توجه درباره ایشان ساخته شده است. در حالی که بسیاری از کارگردانان و فیلمسازان ، قابلیت های زیادی در این حوزه دارند. قبول است که اثر نمایشی و داستانی جذابیتی به مراتب بیشتر از مستند دارد، اما در مقایسه ساختن و نساختن ، بهتر است که آثار مستند جدی تر گرفته شوند؛ همچنین می توان مثل همین یکی دو تجربه یادشده حاشیه زندگی امام را در نظر گرفت.
گرچه این حرکت نیز جذابیت های نسخه اصلی را ندارد، اما باز هم می تواند گام کوچکی باشد برای راهی بزرگ. آنچنان که لزوم ساخت آثار تصویری از امام در هر قالبی کاملا بدیهی به نظر می رسد، نباید فراموش کرد که نحوه ساخت و نتیجه اثر نیز اهمیت دارد.
به نظر می رسد ساخت اثری ناقص ، غیرجذاب و غیرحرفه ای از امام و در نتیجه آن شکل گیری تصویری نامناسب در اذهان مخاطبان به مراتب ناشایسته تر از نساختن آن است . شاید همین مرد میدان طلبیدن این عرصه است که تاکنون مرد جنگی به خود ندیده است.
علی عمادی 
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
