این پایان کار ماتادورها نیست

آیا حضور دوباره درون دروازه اسپانیا در جام کنفدراسیون‌ها مثل یک تولد مجدد نبود؟

از برخی دیدگاه‌ها درست می‌گویید، اما کلا هم تجربه‌ای تازه نبود. وقتی پنج ماه به هر دلیلی از میدان دور می‌مانید، بازگشت به خط فکری سابق و شرایطی که قبلا داشتید، بسیار سخت می‌شود. البته مربیان و همبازی‌هایم کمک زیادی به من رساندند، ولی چیزی که یک دروازه‌بان را روبه‌راه می‌سازد، گذشت دقایق و ساعات و پیداکردن حس لازم است و تا چند مسابقه برگزار نشود، به جایی که مد نظر دارید، نخواهید رسید.

در مسابقه تیم ملی اسپانیا با اروگوئه در جام کنفدراسیون‌ها که اولین بازی‌تان بعد از ماه‌ها دوری از میدان بود، چه حسی داشتید؟

در آن دقایق اولیه، اتفاق‌ها و مسیر بازی به شما می‌گوید اوضاع چگونه است و سرنوشتتان چه خواهد شد. به هر حال من در مسابقه با اروگوئه حس خوبی داشتم و اجازه ندادم زیر ذره‌بین بودن به خاطر پنج ماه حاشیه‌نشینی بر نحوه کارم‌ اثر بگذارد و کوشیدم بازی معمولم را ارائه بدهم و به پیروزی تیم یاری برسانم.

اما باخت‌تان برابر برزیل در دیدار فینال بسیار قاطع و بد بود. آیا این شروع سقوط اسپانیا از اریکه قدرت در این ورزش نبوده است؟

فکر نمی‌کنم این طور باشد. ما در فینال رقابت‌های جام کنفدراسیون‌های 2013 به تیمی باختیم که بالقوه رقیبی قدرتمند است و از مزایای میزبانی هم بهره می‌گرفت.

این شکست لزوما به معنای اول‌نبودن اسپانیا در معادلات جهانی این ورزش و پایان کار ماتادورها نیست، بلکه از این می‌گوید که ما باید بیشتر از گذشته تلاش کنیم زیرا روش کارمان بر رقبا مشخص شده است.

آیا درست بود که دل‌بوسکه بدون این که شما به ترکیب تیم باشگاهی‌تان بازگشته باشید، جای ثابت قبلی‌تان در تیم ملی اسپانیا را به شما پس بدهد؟

دل بوسکه تمام روندهای درمانی من و سپس شروع مجدد تمریناتم را زیر نظر داشت و وضع مرا از نزدیک تعقیب می‌کرد و در نتیجه با شناخت لازم از شرایط تصمیم گرفت در این مسابقه‌ها از من استفاده کند و بیهوده و بدون مطالعه به من بازی نداد.

آیا نیمکت‌نشینی در رئال بعد از بازگشت به میدان و درمان دستتان حق شما بود؟

رنج زیادی بردم، اما چون همیشه ابتدا به مصالح تیم خود می‌اندیشم و آن را بر منافع خودم ارجح می‌شمرم، چیزی نگفتم. من قضاوتی درباره نحوه کارم و بازی‌های دیه‌گو لوپز نمی‌کنم؛ زیرا این از وظایفم نیست، اما این که اوضاع برایم بسیار سخت بود، حقیقتی است که کتمان نمی‌کنم.

آیا در اوج فشارهای روحی و در شرایطی که از آن با این جملات یاد می‌کنید، به فکر ترک رئال افتادید؟

خیر، آرزو و هدف من هنوز هم به پایان‌رساندن دوران فوتبال حرفه‌ای‌ام در همین باشگاه است. اگر من امتیاز و جایگاهی خاص در فوتبال اسپانیا دارم به خاطر رئال و اعتبار این باشگاه است و در نتیجه هرگز به ترک رئال نیندیشیده‌ام.

به نظر می‌رسد اسپانیا برخلاف آنچه شما ادعا می‌کنید، شکست برابر برزیل در فینال جام کنفدراسیون‌ها را واقعه سنگینی تلقی کرده و از این بابت بشدت تکان خورده است.

اگر این بازی حسنی داشت، یادآوری این نکته بود که در این سطح از فوتبال هرگز نباید به چیزی که هستید، راضی باشید.

فکر می‌کنم فلسفه حاکم در اردوی ملی اسپانیا در یکی دو سال اخیر فقط شرایط گذشته بوده باشد، ولی این کافی نیست و باید همیشه قدم‌های بلندتری را به سمت جلو برداشت. برای تیم‌هایی مثل اسپانیا که به یک نقطه امن و اوج می‌رسند، حفظ همیشگی این روال بسیار سخت و به واقع غیرممکن است.

آیا با این بساط تکرار قهرمانی اسپانیا در جام جهانی 2014 سخت‌تر از همیشه نشده است؟

دشوارتر شده است، اما نسل فعلی تیم ملی اسپانیا هنوز پیر نشده و اضافه بر آن بازیکنان تیم‌های ملی زیر 21 و زیر 19 سال اسپانیا همچنان در حال تبلور و تجلی‌اند و دل‌بوسکه هیچ‌گاه از آنها غافل نمانده است.

روند جایگزین‌سازی در اردوی اسپانیا توسط این جوانان باید دائم برقرار باشد و اگر اینچنین باشد، تقویت دائم تیم ملی در دستور کار قرار خواهد گرفت و طیف اهداف و آرزوهای ما به یک جام و یک مسابقه محدود و منحصر نخواهد شد و البته قضایا همین‌طور هم هست.

فصل تازه را چگونه می‌بینید. آیا در رئال مادرید جبران مافات و اعاده حیثیت خواهید کرد؟

من کار خودم را می‌کنم و باقی قضایا به سرمربی جدیدمان (کارلو آنچلوتی) برمی‌گردد. تمرینات ما برای شروع فصل جدید لالیگا شدت گرفته است و بزودی نقشه‌ها و اهداف و سیمای تیم مشخص‌تر خواهد شد. باتجربه‌تر از آن هستم که نگران این اوضاع باشم و بعید می‌دانم خطر مجدد و غیرقابل رفعی تهدیدم ‌کند و برعکس فکر می‌کنم اوضاع فصل جدید از فصل پیش بسیار روشن‌تر باشد و همگی به سمت موفقیت‌های قابل توجهی برویم.

فیفا / مترجم: وصال روحانی