فرازمینی‌های فوتبال در کنار هم

چهار سال بازی در سانتوس برزیل با وجود پیشنهادهای متعدد از سوی تیم‌های مطرح اروپایی، باعث شده بود خیلی‌ها نیمار را با زیکو مقایسه کنند. زیکو تا سی سالگی، 12 سال از بهترین دوران فوتبالی عمرش را در فلامینگو برزیل سپری کرد و پس از آن راهی سری A ایتالیا شد.

خیلی‌ها‌ فکر می‌کردند نیمار که در میان هواداران فوتبال برزیل به «غیرزمینی» معروف است، همین راه را در پیش بگیرد. بخصوص که او از معدود ستاره‌های برزیلی است که به دلیل حضور فعالش در دنیای تبلیغات و تجارت، نیاز مالی ندارد و مجبور نیست برای کسب درآمد بیشتر، همچون ستاره‌هایی چون پله و گارینشا راهی اروپا شود. مجله اسپورت پرو در آخرین شماره خود نیمار را در رده نخست ورزشکاران پردرآمد دنیا در بحث تبلیغات قرارداد، اما قرارداد پنج ساله‌اش با بارسلونا ثابت کرد، برای این برزیلی همه چیز فقط پول نیست.

نیمار در این 4 سال با وجود عملکرد خیره‌کننده‌اش در سانتوس همواره زیر سایه بازیکنانی چون مسی و رونالدو قرار داشته است. زدن 43 گل در 47 بازی فصل گذشته سانتوس و 20 گل در 32 بازی ملی برزیل، در نوع خود آمارهایی قابل توجه است، اما بیرون ماندن از دایره فوتبال اروپا باعث شد این برزیلی هیچ‌گاه فرصت قرار گرفتن در میان نامزدهای توپ طلای فیفا را به دست نیاورد.

آقای گل رقابت‌های زیر 20 سال جام ملت‌های آمریکای جنوبی سال 2011 که دو گل از 9 گل خود در آن بازی‌ها را، در فینال به اروگوئه زد تا ستاره تیم قهرمان باشد، در این سال‌ها افتخارات دیگری هم در کارنامه دارد که از آن جمله باید به شش قهرمانی همراه با سانتوس در لیگ و جام حذفی برزیل، کسب مدال نقره المپیک 2012 لندن، توپ طلای لیگ برزیل و بازیکن سال جوان فیفا اشاره کرد.

با این حال از اینجا به بعد انتظارها از نیمار فراتر از عنوان‌هایی خواهد بود که در بالا به آنها اشاره شد. او حالا یکی از اعضای تیم بزرگ بارسلوناست و باید در لیگی عرض‌اندام کند که طی پنج سال اخیر همواره در تسخیر ستاره‌هایی چون مسی، رونالدو، فالکائو، کاکا، ژاوی و اینیستا بوده است.

همه برزیلی‌های بزرگ نیوکمپ

نیمار که بیست و هشتمین برزیلی تاریخ بارسلونا به شمار می‌رود، حالا برای تبدیل شدن به رویایی‌ترین برزیلی تاریخ بارسلونا با چالشی بزرگ روبه‌روست.

هرچند خیلی‌ها‌ روماریو، رونالدو، رونالدینیو و ریوالدو را موفق‌ترین بازیکنان برزیلی بارسا می‌شناسند؛ ولی آنها تنها کسانی نیستند که هواداران را در نیوکمپ خوشحال کردند. به عنوان مثال طی سال‌های 1957 تا 1962، اواریستو د ماچدو از 219 بازی که با پیراهن بارسلونا انجام داد 173 گل به ثمر رساند و همراه با این دو تیم دو بار قهرمان لیگ و یک بار قهرمان جام حذفی اسپانیا شد. ماچدا، 26 سال پس از آن که فائوستو دوسانتوس در سال 1931 به عنوان اولین برزیلی با باشگاه بارسلونا قرارداد امضا کرد، قدم به نیوکمپ گذاشت. پس از آن برزیلی‌های زیادی پیراهن بارسا را پوشیدند؛ از جیووانی سیلوا و سونی اندرسون گرفته تا آلوس، آدریانو و بلتی. تعداد این جمع برزیلی، بدون احتساب نیمار به 27 بازیکن می‌رسد، اما آنها که نامشان در ذهن هواداران کاتالان‌ها بیشتر از بقیه به ثبت رسیده است، این چهار فوق‌ستاره هستند؛ روماریو، رونالدو، ریوالدو و رونالدینیو.

روماریو فقط دو سال در بارسلونا حضور داشت، اما در همان نخستین سال حضورش، یعنی در فصل 94 ـ 93 طی 47 بازی 32 گل برای بارسا به ثمر رساند و با این تیم قهرمان لالیگا و سوپرکاپ اسپانیا شد. او همچنین نخستین برزیلی لقب گرفت که با پیراهن بارسلونا عنوان بهترین بازیکن سال فیفا را به دست آورد.

رونالدو، برزیلی بعدی بارسا بود. او فقط در فصل 97 ـ 96 پیراهن بارسا را پوشید، اما همین یک فصل کفایت می‌کرد تا با زدن 47 گل در 51 بازی به عنوان یکی از بزرگ‌ترین گلزنان تاریخ باشگاه بارسا لقب بگیرد. رونالدو در همان یک سال، سه جام با ارزش همراه با بارسا به دست آورد؛ سوپرکاپ اسپانیا، جام برندگان جام اروپا و جام حذفی اسپانیا. البته به این عنوان‌ها باید جایزه بهترین بازیکن سال‌فیفا در سال‌های 96 و 97 را هم اضافه کرد. سال اول به دلیل درخشش با پیراهن تیم‌های آیندهون و بارسلونا و سال دوم به دلیل درخشش با پیراهن بارسلونا و اینتر.

بعد از رونالدو نوبت به هنرنمایی ریوالدو رسید. او سال 1997 از دپورتیوو به بارسا پیوست و با بازی‌های درخشانش در این تیم، در سال 99 به‌عنوان سومین برزیلی تاریخ این باشگاه، توپ طلای فیفا را به دست آورد.

ریوالدو طی پنج سال بازی در بارسلونا، 157 بار پیراهن این تیم را پوشید، 86 بار موفق به گلزنی شد و این عنوان‌ها را در کلکسیون افتخاراتش به ثبت رساند: قهرمانی در سوپرکاپ اروپا، قهرمانی در جام حذفی اسپانیا و دو قهرمانی در لالیگا.

آخرین برزیلی بزرگ بارسلونا هم کسی نیست جز رونالدینیو. این بازیکن سال 2003 از پاری‌سن‌ژرمن راهی ایالت کاتالان شد و با تکنیک خیره‌کننده‌اش سبب شد تیمی که پنج فصل هیچ جامی نبرده بود، به یکی از قدرت‌های بزرگ فوتبال اروپا تبدیل شود.

دو قهرمانی در لالیگا، دو قهرمانی در سوپرکاپ اسپانیا و فتح لیگ قهرمانان اروپا عنوان‌هایی بودند که بارسلونا با رونالدینیو در سال‌های 2005 و 2006 به دست آورد. او در این پنج فصل 145 بار برای بارسا به میدان رفت، 70 بار با گل‌هایش باعث شادی هواداران این تیم شد و خودش نیز دو بار متوالی در سال‌های 2004 و 2005 توپ طلای فیفا را به دست آورد.

با این پیشینه کاملا روشن است که نیمار برای تبدیل شدن به بهترین برزیلی تاریخ بارسلونا باید بیشتر از رونالدو در یک فصل گل بزند و بیشتر از رونالدینیو با پیراهن این تیم صاحب توپ طلای فیفا شود. شکی نیست که کار نیمار به مراتب سخت‌تر از چهار فوق ستاره برزیلی بارسلوناست. دلیلش هم حضور یک فرازمینی دیگر در ترکیب این تیم آبی و اناری پوش است؛ لیونل مسی.

نیمار هرچند عنوان کرده بزرگ‌ترین رویا و افتخار برای او، بازی کردن در کنار مسی است، اما خوب می‌داند برای رسیدن به هدف اصلی‌اش یعنی کسب توپ طلای فیفا و تبدیل شدن به بهترین بازیکن جهان، قبل از هر چیز باید بهتر از این فوق ستاره آرژانتینی باشد.

رضا پورعالی/ گروه ورزش