نقد اسلام‌هراسی در «شطرنج با شیطان»

برای تهیه گزارش از تولید این برنامه، به استودیوی رادیو تهران می‌روم. موضوع امروز برنامه، بررسی چرایی اسلام‌هراسی در سینمای غرب است. تا شروع برنامه و حضور مهمانان در استودیو، با تهیه‌کننده و سردبیر شطرنج با شیطان در خصوص اهداف و رویکرد این برنامه به گفت‌وگو می‌نشینم.

«با کمال تاسف شاهدیم در کشور ما گرایش‌های انحرافی به انواع فرقه‌ها پیدا شده است و این گرایش‌ها برخی جوان‌ها را مجذوب خود کرده است. برنامه شطرنج با شیطان حدود یک سال است پنجشنبه‌ها ساعت 13 و 30 دقیقه به مدت یک ساعت روی آنتن رادیو تهران می‌رود.» اینها را فهیمه تهرانی، سردبیر برنامه می‌گوید و می‌افزاید: این برنامه فرقه‌های نوظهور و عرفان‌های کاذب را مورد بررسی قرار می‌دهد و درباره ادیان انحرافی که به انحراف اسمشان دین شده است، باورهای خرافی و انحراف در عزاداری‌ها همچون قمه‌زنی و روضه‌هایی که مفاهیم نابجا دارند، صحبت می‌کند. مهمانانی هم که در برنامه حضور دارند یا خودشان از فرقه‌های ضاله مختلف مثل بهائیت برگشته‌اند و به دین اسلام روی آورده‌اند یا از کارشناسان و پژوهشگران هستند.

سردبیر شطرنج با شیطان ادامه می‌دهد: این برنامه رادیویی با بخش‌های مختلفی همچون گزارش‌های مردمی و با موضوع‌های گوناگون از جمله فرقه بهائیت، ارتباط با اجنه و شیاطین در عرفان‌های نوظهور، شیطان‌پرستی، وهابیت و مسیحیت جدید با رویکرد صهیونیستی و حتی گرایش‌های عرفانی نظیر بودیسم، یوگابا، اوشو، مدیتیشن، اکنکار، سرخپوستی، رام‌الله، پائلوکوئیلو، دالایی لاما و عرفان کیهانی و... پخش می‌شود.

او در توضیحات بیشتر می‌گوید: در این برنامه علاوه بر معرفی فرقه‌ها و عرفان‌های نوظهور، به علت‌ها و چرایی گرایش به آنها، آسیب‌ها و مشکلات پیش رو، چگونگی مواجهه با آن و راه‌های رهایی و... می‌پردازیم. گرایش‌هایی که هر انسان عاقلی وقتی از ماهیت آنها اطلاع یابد، می‌فهمد اینها روش‌های انحرافی است.

تهرانی معتقد است: این فرقه‌ها، فرقه‌های معنوی نوظهوری هستند که رویکردی سلبی نسبت به دین دارند و دین‌ستیزی و عقل‌ستیزی در همه این فرقه‌های نوپدید مشترک است. با توجه به این که هدف فرقه‌ها دین‌گریزی است و شبکه‌های مختلف ماهواره‌ای به تبلیغ و برگزاری کلاس‌های آموزشی مختلف در حوزه فرقه‌های گوناگون می‌پردازند، این برنامه قصد دارد شنوندگان را بیدار کند و آنها را از آسیب‌های وارده به گرایش انواع فرقه‌های نوظهور باز دارد. آگاهی‌رسانی به نسل جوان و آموزش آنها از مهم‌ترین اهداف این برنامه است، چون برخی فرقه‌ها عقل ستیز بوده و شست و شوی مغزی یکی از اساسی‌ترین راهکارهاست تا توان استقلال فکری و عملی اعضا سلب شود.

تهرانی در ادامه با اشاره به بازخوردهایی که برنامه شطرنج با شیطان طی این یک سال گذشته داشته است، می‌گوید: اصولا بازخوردهایی که از سوی مخاطبان به ما می‌رسد از طریق تماس‌های تلفنی است که در مورد مسائل و گرفتاری‌های خودشان صحبت می‌کنند.

سردبیر برنامه شطرنج با شیطان در پایان توضیح کوتاهی درباره اسم برنامه می‌دهد و می‌گوید: درباره‌ عنوان برنامه باید بگویم هر چه فکر کردم در چه مبارزه‌ای می‌توان شیطان را مقابل انسان نشاند، چیزی جز شطرنج با شیطان به ذهنم نرسید، چون شیطان از طریق اذهان وارد عمل می‌شود. شیطان، راه شیرین بسیار دارد و ما باید اندیشه‌هایمان را بیدار کنیم تا یقین کنیم شیرینی بسیار شیطان، مرض قند زندگی است و راهش به ناکجاآباد.

برنامه با حضور مهمانان روح‌الله مومنی نسب، کارشناس فضای سایبری و علیرضا پورصباغ، روزنامه‌نگار و منتقد سینما آغاز می‌شود. امیرعباس عبداللهی، کارشناس ـ مجری برنامه با بیان موضوع دین‌هراسی و اسلام‌هراسی در سینمای هالیوود به معرفی مهمانان می‌پردازد و سوالاتی درباره این مبحث مطرح و کارشناسان نیز بحث را آغاز می‌کنند.

کارشناس ـ مجری برنامه می‌گوید: طی سال‌های اخیر اگر با دقت بیشتر فضای رسانه‌ای را رصد کنیم، می‌بینیم به طور متمرکز کشورهای غربی قصد تخریب مقدسات را در فضاهای مجازی همچون اینترنت و... دارند. این کار چه منافعی برای آنها دارد و چرا از فضای مجازی برای این قضیه استفاده می‌شود از جمله سوالاتی است که پرسیده می‌شود و مومنی‌نسب، کارشناس فضای سایبری نیز به توضیح و تحلیل این مسائل می‌پردازد.

علیرضا پورصباغ معتقد است: اسلام‌هراسی در غرب توسط دولت‌ها، نهادها و رسانه‌‌های وابسته به صهیونیسم جهانی تبلیغ و تشدید می‌شود. رسانه‌‌ها، بنگاه‌‌ها، موسسات و اشخاص در غرب با ساخت فیلم‌های ضددینی و ضداسلامی، توهین به مقدسات، چاپ کتاب و کاریکاتور و پاره کردن کتاب مقدس قرآن، هدفی بجز تضعیف و تخریب چهره اسلام و مسلمانان نزد سایر ملل غیرمسلمان ندارند تا به این وسیله در راستای تحقق اهداف شوم صهیونیست‌‌ها خدمت کنند و سبب جلوگیری از گرایش مردم جامعه به دین اسلام شوند.

در مقوله اسلام‌هراسی در سینما اگر به صورت نمونه‌ای اشاره شود، می‌توان به جرات ادعا کرد این مقوله به صورت نمادسازی از طریق المان‌های تصویر و به صورت گل‌درشت و نشانه‌ای در فیلم‌های آنها نمود می‌یابد که همه اینها هدف‌گذاری شده است.