شمشیربازی ایران آینده خوبی دارد

آنقدرها هم که می‌گویند گران نیست.

حدود یک میلیون تومان، هزینه مجموع ست کامل وسایل شمشیربازی می‌شود.

10 میلیون تومان حداکثر مبلغ قراردادی است که یک ملی‌پوش مطرح شمششیربازی می‌تواند در طول لیگ به دست آورد. راستش با دور از چشم ماندن رشته شمشیربازی، پیدا‌کردن اسپانسرهایی برای حمایت مالی از این رشته، کار بسیار دشواری است که فدراسیون تا حد خوبی موفق به اجرای آن شده است.

گاز، مدافع عنوان قهرمانی است که امسال هم با جذب چهره‌های شاخص این ورزش، قهرمانی دوباره را با قدرت دنبال می‌کند.

طی سال‌ها زحمت و تلاش و کارآموزی از مربیان روسی، کمی با زبان آنها هم آشنا شده‌ام تا ارتباط قوی‌تری با آنها برقرار کنم. نمی‌دانم آن دوست عزیز چه تلقی منفی‌ای نسبت به رابطه حسنه استاد و شاگردی من با مربی تیم ملی پیدا کرده است!

من مایل به مقایسه‌کردن مربیان بر اساس ملیت‌شان نیستم. خوشبختانه مربیان ایرانی به پیشرفت‌های علمی خوبی رسیده‌اند و مرتب در کلاس‌های پیشرفته جهانی شرکت می‌کنند. الان فخری به عنوان دبیر فدراسیون، شخصا مسئولیت هدایت تیم سابر را هم برعهده دارد و فیض عسگری هم به عنوان یکی از قهرمانان پیشین، دستیار بسیار خوبی برای بیرکوف در تیم ملی اپه محسوب می‌شود.

نه، من از طریق او با این ورزش آشنا شدم و الان مثل سایر قهرمانان این رشته بسیار به آن علاقه‌مندم. فکر می‌کنم اگر کسی دست به شمشیر شود آنقدر از این ورزش استفاده و لذت می‌برد که حاضر به رها‌کردنش نخواهد شد. یکی دیگر از دلایل رضایت من به خاطر حضور افراد با تحصیلات ممتاز در رشته‌هایی مثل مهندسی و پزشکی دانشگاه‌های معتبر کشورمان است که در عین حال، قهرمان شمشیر بازی هم هستند.

خوشبختانه الان اطلاعیه‌هایی برای جذب علاقه‌مندان در استان‌های مختلف کشور صادر شده است که افراد می‌توانند به هیات‌ها مراجعه کنند و با استفاده از امکاناتی که فدراسیون به رایگان در اختیار هیات‌ها گذاشته وارد این رشته شوند. البته در تهران مربیان بسیار زبده‌ای با هیات استان ـ که در ورزشگاه شهید شیرودی مستقر است ـ همکاری می‌کنند، ولی این ورزش به هیچ وجه منحصر به تهران نیست، طوری که بتازگی یوسفی به عنوان یک شمشیرباز بیرجندی، دارای مدال برنز رقابت‌های اخیر جام جهانی تهران شد در حالی که بیش از سه سال از ورود شمشیربازی به استان خراسان جنوبی و شهرستان بیرجند نمی‌گذرد.

من این نکته را هم اضافه می‌کنم که در اغلب کشورها روی یک رشته از سه ماده شمشیربازی سرمایه‌گذاری و تمرکز می‌شود. مثلا در کشورهای اسکاندیناوی و بیشتر کشورهای دنیا روی رشته اپه برنامه‌ریزی می‌کنند و تیم‌هایشان صرفا در این رشته شرکت می‌کنند.

امکان این کار وجود ندارد و هر شمشیربازی فقط در یک رشته می‌تواند شرکت کند.