آینده صنعت هوایی درسایه ایمنی و فناوری‌

افزایش کیفیت، نوآوری و صدالبته ایمنی موضوعاتی است که شرکت‌های هواپیمایی خیلی درباره آنها صحبت می‌کنند. سوانح و نقص اصول ایمنی در یک خط هوایی از کجا آغاز می‌شود؟

بگذارید پاسخ شما را با یک مثال که آخرین حادثه شرکت ما بود، بدهم. از نظر سابقه تاریخی می‌توان به رویدادی استناد کرد که حدود 22 تا 23 سال پیش حادث شد.

در این حادثه که در ورشوی لهستان اتفاق افتاد، یک ایرباس 320 به دلایل بدی آب و هوا و لغزنده بودن باند دچار سانحه شد.

وقتی سوانح اینچنینی اتفاق می‌افتد، زنجیره‌ای از عوامل در آن دخیل هستند از جمله این‌که سیستم‌های ترمز به دلیل شرایط آب و هوایی نتوانسته دقیق عمل کند و تا انتهای باند هواپیما را متوقف کند یا مسئولان پاکسازی باند در انجام وظایفشان سهل‌انگاری کرده بودند یا خلبان که برای این شرایط آموزش لازم را ندیده بود یا تجهیزات ضدیخ روی سطح باند فرود که اصلا تا آن موقع توسعه داده نشده بودند و خیلی موضوعات دیگر. ولی به‌طور کلی تقسیم‌بندی‌ها و امتیازات ایمنی پرواز وجود دارد که از طرف سازمان‌های جهانی بین‌المللی اعمال می‌شود و براساس آن به خطوط هواپیمایی از نظر امنیت پرواز امتیاز می‌دهند. براساس همین تقسیم‌بندی‌ها لوفت‌هانزا به عنوان یکی از ده ایرلاین برتر در این زمینه مطرح است.

ایمنی باید مهم‌ترین ارزش آن خط هواپیمایی‌ به‌شمار ‌رود و به‌عنوان یک برنامه مداوم و به صورت مستمر در حال تکامل باشد. همکاری‌های مشترک و تعامل با شرکت‌های سازنده مهم صنعت هوانوردی و آگاهی از آخرین دستاوردها و نتایج تحقیقات روی دیگر سوانح هوایی نیز اهمیت فوق‌العاده‌ای دارد. البته از نظر ایمنی نباید فقط خود را به محصول محدود ‌کنیم، بلکه ایمنی باید در تک‌تک افراد سازمان تجلی پیدا کند.

به‌طور کلی باید گفت به تناسب استانداردها و قوانینی که هر ایرلاین برای خودش تعریف می‌کند برنامه‌های ایمنی مختلفی وجود دارد و هر ایرلاین می‌تواند براساس نظرات و امکانات خودش سطح ایمنی را بالا ببرد.

استفاده از فناوری‌های جدید در یک پرواز ضمن آن‌که نشان‌دهنده به‌روز بودن یک خط هوایی است، می‌تواند به دلیل نو بودن محصول و ناآشنا بودن با عواقب استفاده از آن خیلی هم خطرناک باشد و هر مورد جدیدی باید به دقت بررسی شود.

اما به‌عنوان یکی از اخبار تکنولوژی می‌شود محصول Flight net را مطرح کرد؛ محصولی که به مسافران این امکان را می‌دهد تا به کمک ارتباطات ماهواره‌ای در پروازهای بین قاره‌ای از تلفن استفاده کنند. در زمان پرواز هواپیما با سرعت زیادی جابه‌جا می‌شود و برای حفظ یک ارتباط مخابراتی باید به صورت مداوم بین ماهواره‌های مختلفی که در مسیر دید آنتن هواپیما قرار می‌گیرند، سوئیچ کرد. قبلا چنین امکانی فراهم بوده، اما کیفیت تماس و قطع مداوم تماس و مکالمه در حین پرواز از مشکلات اصلی آن بودند که حالا سیستم‌های بهتری ساخته و توسعه داده شده‌اند.

کاهش سر و صدای کابین یکی از آن موضوعاتی است که امروزه با کمک بسیاری از فناوری‌های جدید فراهم شده وحتی موکت‌هایی که در هواپیماها استفاده می‌شود، جاذب سر و صدا هستند. ما در لوفت هانزا همچنین برنامه‌های جدی برای کاهش حداکثری سروصدا و آلودگی صوتی موتورها را داریم تا علاوه بر داخل کابین، مردمی که در مجاورت فرودگاه‌ها هم زندگی می‌کنند، آسایش بیشتری به دست آورند. همچنین مشغول کار روی فناوری موتورها هستیم تا سوخت فسیلی کمتری استفاده کنیم و مشغول تغییر سوخت هواپیماهایمان به سوخت‌های جدید زیستی هستیم.

بهبود و کاهش مصرف سوخت در 800ـ747 که آخرین محصول بوئینگ است دورقمی شده و سر و صدای موتور نیز 30 درصد کاهش پیدا کرده است. یک سال و نیم است استفاده از سوخت‌های زیستی مد نظر ما قرار گرفته و در حال حاضر پروژه از مرحله تحقیقاتی خارج شده و در حال ورود به مرحله تجاری است.

به طورکلی طی چند سال گذشته برای به کارگیری هواپیماهایی که با استفاده از سوخت‌های زیستی به پرواز در می‌آیند، سرمایه‌گذاری کلانی انجام شده است.

چندی پیش، پس از شش ماه بررسی‌های عملیاتی در خصوص استفاده از سوخت زیست ترکیبی، به نتایج مثبت و امیدوارکننده‌ای رسیدیم. تنها بین هامبورگ و فرانکفورت بالغ بر 1187 پرواز با سوخت زیستی صورت گرفته که تمام آنها نیز با موفقیت روی زمین نشسته‌اند.

برای متخصصان ما مهم‌ترین نکته آمار و ارقام مربوط به کاستن از آلاینده‌های کربنی است. محاسبات نشان می‌دهد با استفاده از این روش تا 1471 تن دی‌اکسیدکربن کمتری تولید شده است. از نتایج به دست آمده کاملا راضی هستیم و آن را عاملی ترغیب‌کننده برای ادامه استفاده از سوخت‌های زیست ترکیبی در پروازهای آینده دنیا می‌دانیم.

از طرف دیگر با انجام یک پرواز تاریخی در ابتدای سال جاری میلادی نشان دادیم به استفاده از سوخت‌های زیستی در هواپیماها نه به عنوان یک ابتکار عمل فانتزی، بلکه در حکم یک ضرورت اجتناب‌ناپذیر باید نگاه کرد. در دوازدهم ژانویه امسال یک فروند هواپیمای بوئینگ 747ـ400 درحالی که حدود 40 تن سوخت زیست ترکیبی با خود حمل می‌کرد از فرانکفورت برخاست و در واشنگتن بر زمین نشست. اندازه گیری‌های دقیق نشان دادند تنها در این پرواز 38 تن دی‌اکسیدکربن کمتری در مقایسه با سایر پروازهای عادی این مسیر تولید شده است که این میزان معادل دی‌اکسیدکربن تولید شده در شش پرواز میان فرانکفورت و برلین است!

تحقیق و توسعه یکی از اصلی‌ترین بخش‌ها و دغدغه‌های شرکت‌های بین‌المللی هوایی معتبر دنیاست. برای مثال ما در کل 122 هزار پرسنل داریم و روزانه حدود 200 هزار مسافر را جابه‌جا می‌کنیم.

مطمئنا جابه‌جا کردن این حجم مسافر در روز یک پشتوانه علمی قوی می‌خواهد. به همین دلیل متخصصان لوفت‌هانزا در مراحل تولید بوئینگ 800 - 747مشارکت داشتند، در واقع این دو تیم با مشارکت هم این هواپیما را در طول سه سال تولید کردند. این محدود به بوئینگ نیست؛ بنابراین می‌بینیم که در مراحل تولید اولیه هم متخصصان و محققان ما حضور دارند.