روزهای تلخ فوتبال بانوان کردستان

موضوع فقط این نیست. مشکل این است که تیم کردستان دیگر از هم پاشیده است و تیمی هم که الان در لیگ برتر فوتبال بانوان می‌بینید تنها وسیله‌ای برای جمع کردن امتیاز توسط تیم‌های دیگر است. شیرازه تیم کردستان از هم پاشیده است و اصلا باید بگویم فوتبال کردستان دیگر محلی از اعراب ندارد.

ما را مجبور کردند. باور کنید تیم ما حتی در حد لیگ دسته یک هم نبود اما برخی مسئولان اجرایی اصرار عجیبی داشتند تا این تیم در لیگ برتر به میدان برود.

بله همواره جویای احوال آنها هستیم. در جایی مانند کردستان دختران به ندرت فرصت این را پیدا می‌کنند که در سطح اول ورزش بخصوص فوتبال فعال باشند چرا که محدودیت‌ها و خانواده آنها اجازه نمی‌دهد. حالا تصادفی هم اینجا رخ داده که وضع را بدتر کرده است. برخی از بازیکنانی که فوتبال را کنار گذاشتند استعداد زیادی داشتند و حتی می‌توانستند به تیم ملی برسند اما متاسفانه چنین نشد.

چاره‌ای نداشتیم جز این‌که از بازیکنان رده‌های پایین‌تر استفاده کنیم. البته امیدواری زیادی نسبت به آنها می‌رود.

همانطور که گفتم کردستان حداقل در این مقطع دیگر محلی از اعراب ندارد. این را هم بگویم من یکی از کسانی بودم که فوتبال را به کردستان آوردم و آن را نهادینه کردم، اما گویا متاسفانه همه زحمات من به هدر رفته است.

ما در این مدت یاد گرفتیم از هیچ کس انتظار نداشته باشیم. فدراسیون فوتبال مسئولیتی در قبال تیم‌ها ندارد، بنابراین بیهوده است که از آنها انتظار کمک داشته باشیم. باید همت کنیم و خودمان برای فرار از این بحران دست به کار شویم.