بهانه

بی‌خیال رنگ‌های برگ‌ها

بی‌خیال هر چه برگ

بی‌خیال برف یا تگرگ

تا تو با منی، آسمان پرنده هدیه می‌دهد

آسمان، نگاه خنده هدیه می‌دهد

با درخت‌ها بگو، برگ‌ها بهانه‌اند

بادها، شعر‌های عاشقانه‌اند

روزگار با بهانه، با نگاه عاشقانه‌اش

تو را به یاد مردمان می‌آورد

با درخت‌ها بگو

بی‌پرنده شاخه‌ها بهانه‌اند

بی‌نسیم

سبزی درخت‌ها و نرمی نسیم‌ها و آبها بهانه‌اند

هیچ چیز غیرحرف عاشقانه نیست

عشق ما بهانه نیست

عشق ما حقیقتی همیشگی ست

عاشقی، فصل تازه من و تو است

دوست دارمت بهانه نیست

آرامش تو دریا را به ساحل می‌رساند

آسمان را به ماه، به خورشید

آرامش تو

گمشده تاریخی من است

آرام باش

چون تمام اقیانوس‌ها تنها با یاد تو آرام می‌شوند

مهربان من

گیاهان را نگاه کن

به خاطر تو از خاک تا افلاک می‌روند

پرندگان را نگاه کن

از لب‌های تو دانه می‌چینند

کلمات تو که دل آسمانی‌ات را تفسیر می‌کنند

مسیر کوچ پرندگان را نشان می‌دهد

آرامش تو

گمشده تاریخی من است