ذینفعان فرش در تصمیم گیری‌ها نقشی ندارند

به گزارش جام جم آنلاین عبدالله احراری، پژوهشگر فرش با بیان این مطلب افزود: متاسفانه سیستم دولتی و به طور خاص مرکز ملی فرش ایران به گونه ای نیست که دلسوزان، منتقدان و ذینفعان و دست اندرکاران تولید و صادرات فرش دستباف را بپذیرند. مرکز ملی فرش درعمل حاضر نیست که عملکرد خود را در بوته نقد بگذارد و به نظرات دست اندرکاران توجه کند.

وی همچنین گفت: هر چه می گذرد فاصله بین مرکز ملی فرش و فعالان این حوزه طولانی تر می شود و هر کدام در یک جهت قرار می گیرند.

عضو انجمن علمی فرش ایران با تأکید بر لزوم استفاده از نظرات بخش غیردولتی در تصمیم گیری ها گفت: بافندگان فرش در هر استان یک تشکل دارند ولی مدیریت مرکز ملی فرش در کارها کمتر با این تشکل ها مشورت می کند. حتی در سایت مرکز ملی فرش نام بسیاری از تشکل های فرش که نسبت به عملکرد مرکز جنبه انتقادی دارند، دیده نمی شود.

وی ادامه داد: ما تشکلهای متعددی در حوزه فرش دستباف داریم. اتحادیه صادرکنندگان فرش، اتحادیه های صنفی بافندگان فرش، اتحادیه فروشندگان فرش و ... که رابطه مرکز ملی فرش با این تشکل ها یکسان نیست.

به اعتقاد احراری وزیر صنعت، معدن و تجارت و رییس مرکز ملی فرش ایران باید با این تشکل ها رایزنی و مشورت داشته باشند.

این پژوهشگر فرش دستباف وظیفه اصلی متولی فرش کشور را سیاستگذاری دانست و گفت: ما هنوز تکلیف خودمان با مقوله فرش مشخص نیست که فرش هنر است یا صنعت؟ برنامه دراز مدت ما در مورد فرش چیست؟ ما حتی آمارگیری مشخصی از کارگاه های قالیبافی نداریم. حتی به صورت دقیق تعداد بافنده های کل کشورمان مشخص نیست. چه در بحث میزان تولید، چه در بحث تعداد بافندگان یا مشاغل جانبی، طراحان و رفوگران و ... مطلقا آماری نداریم. بدون آمار چگونه می توانیم برای آنها برنامه ریزی کنیم؟!

احراری ادامه داد: چند سال است که خواهان ایجاد مرکز آمار بافندگان و مشاغل جانبی هستیم. رییس قبلی مرکز ملی فرش پیگیر انجام این کار و رسیدن به آمار دقیق بود ولی با رفتن وی، این کار نیز بر زمین نهاده شد.

وی درباره شیوه انتخاب متولی فرش دستباف کشور گفت: انتظار آن است کسی که رییس مرکز می شود در درجه اول مدیر باشد و خصوصیت یک مدیر آن است که "کار با دیگران" داشته باشد یعنی کار به وسیله دیگران. چنین کسی می تواند معاونان و مشاوران خودش را به گونه ای انتخاب کند که این هدف محقق شود. اما در مرکز ملی فرش این ویژگی که رییس آن با فرش مانوس باشد وجود ندارد و مدیر مرکز ملی فرش از جامعه فرش نیست و باعث شده زمان ها بگذرد تا وی در حال و هوای فرش قرار گیرد.

این پژوهشگر فرش افزود: کسی که به عنوان رییس مرکز ملی فرش انتخاب می شود می بایست حداقل آشنایی را با فرش داشته باشد. این خیلی ناپسند که در بسیاری از بازدید های مرکز ملی فرش از کارگاه ها برخورد طوری بوده که دست اندرکاران فرشی ما کلا مایوس شده اند و گفته اند که متولی مرکز ملی فرش از مقوله فرش چیزی نمی داند و حتی اطلاعات اولیه فرش را ندارد.