حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
نوجوانان در «پیک تابستان» شبکه تهران
تولید برنامه های تلویزیونی ویژه نوجوانان یکی از حساس ترین و دشوارترین برنامه های روزانه است. این مساله بیشتر به دلیل گستردگی طیف سن نوجوانی و تفاوت های شدیدی است
اصولا گروههای کودک شبکه های تلویزیونی نیز خود در تعریف دوره نوجوانی با معضل تفاوت های نوجوانان مواجه هستند. به همین دلیل تعریف روشن و دقیقی برای دوره نوجوانی به منظور برنامه سازی ارائه نشده است.
با توجه به این مشکلات ، برنامه «پیک تابستان» شبکه تهران برنامه ای متفاوت و مطالعه شده است که آن را نباید با تمایلات و معیارهای بزرگسالان سنجید، بلکه برنامه را از دید نوجوانان باید دید. برنامه به لحاظ موضوعی سنین 8تا 15سال را مخاطب قرار می دهد.
این دوره دارای 7سال تفاوت سنی است ، هفت سالی که بیشترین تحول و تغییر در رشد جسمی ، تعقل ، رشد اجتماعی ، نگرش و دیدگاه های فرد به وجود می آید.
با وجود این ، برنامه به لحاظ پاسخگویی به کنجکاوی های نوجوانان ، اشتیاق آنان برای فراگیری فنون و مطالب جدید، میل و نیاز آنان به تصریح و سرگرمی ، جاذبه و تخلیه هیجانی که در کنه این آیتم ها با ظرافت خاص مسائل ارشادی مطرح می شود، موفق است.
برنامه در مدت 45دقیقه قریب به صد تماس تلفنی دارد که این مساله با توجه به مدت کم و محدودیت های گیرنده های تماسها، نشانگر مقبولیت برنامه و از سویی نیاز نوجوانان به این چنین برنامه هایی است که خود و امثال خود را در آن مشاهده کنند.
توجه گسترده پیامگیران نوجوان به برنامه پیک تابستان بیانگر این نکته است که برنامه سازی برای این قشر سنی از جامعه باید بیشتر مورد توجه قرار گیرد و مهم این است که برنامه تولیدی در ارتباط مستقیم با نوجوانان باشد و حتی المقدور از برنامه های آرشیوی یا دریافت شده از خارج پرهیز کند زیرا این نوع برنامه ها، نوجوانان را از مشارکت در برنامه حذف و صرفا به یک مخاطب و پذیرنده الگوهای خارجی تبدیل می کند.
اگر درباره هر قشر سنی بتوان از برنامه های تولید خارج استفاده کرد درخصوص نوجوان به لحاظ حساسیت و نقش او در آینده باید برنامه های هدفمند و تعریف شده تولید و ارائه کرد؛ هر چند کاری دشوار و نیاز به تخصص و مطالعه دارد، اما یکی از مهمترین ضرورت های برنامه سازی در سیماست.
آینده کشور را در توان ، تفکر و سیمای نوجوان امروزی ببینید.
گفت و گو
