به مناسبت پخش «یو-571» از شبکه دو

صنعت سینمای جهان سابقه ای طولانی در تولید فیلمهای جنگی دارد. این فیلمها متناسب با حال و هوای زمان ساخت خود و نوع دیدگاه سازندگانشان در مایه ها و موضوعات مختلف و متفاوتی بوده اند.

کد خبر: ۴۶۱۱۷

بعضی از این فیلمها صرفا به سراغ کارهای اکشن و آتش بازی رفته اند و برخی دیگر به بخش درام ماجرا توجه کرده اند. تعدادی از این فیلمها هم به خاطر نگاه تلخ و تند سازندگان آنها لقب آثار ضد جنگ را گرفته اند.
(مثل «راه افتخار» استنلی کوبریک که چند هفته از تلویزیون به نمایش درآمد.) به رغم گذشت سالیان طولانی از پایان جنگ جهانی ، دنیای سینما هنوز هم مشتاق ساخت فیلمهایی درباره مسائل و اتفاقات این جنگ خانمانسوز است.
«یو 571» هم یکی از این فیلمهاست که سال 2000به روی پرده سینماها رفت.
فیلم را جاناتان موستو براساس طرح و فیلمنامه ای از خودش کارگردانی کرده و یک درام اکشن جنگی است. این فیلم به صورت محصول مشترک فرانسه و امریکا تولید شده و با وجود صحنه آرایی های عظیم و باشکوه خود، مثل بقیه فیلمهای جنگی از یک زمان نمایش طولانی بهره نبرده است.
در شرایطی که بسیاری از محصولات سینمایی بالای 2 ساعت و ربع و حتی تا 3 ساعت هستند، این فیلم کمتر از 2 ساعت است . میتومکوناهی بازیگر جوان و سرشناس سینما نقش اصلی فیلم یعنی ستوان اندرو تیلور را دارد.
بقیه بازیگران فیلم عبارتند از: بیل پکستن (در نقش ستوان مایک دالگرن )،هاروی کایتل (هنری کلوگ )، جون بون جودی (ستوان پت امت )، دیوید کیت (سروان میتوکونن)، تامس کرشمان (کاپیتان گونتر واسنر)، چیک وبر (ستوان هیرش)، جک نوسوورتی (بیل ونتز) و تام گوئیری (تد فیتز جرالد).
در تبلیغات فیلم آمده است : «قهرمانان آدمهایی معمولی و عادی هستند که در شرایط و دوران ویژه و سخت ، کارهایی فوق العاده و غیرقابل باور انجام می دهند.»
قصه فیلم درباره یک زیردریایی آلمانی است که از سوی یک زیردریایی امریکایی که خودش را به شکل زیردریایی های آلمانی درآورده تعقیب می شود.
در بحبوحه جنگ جهانی دوم ، نبردی سنگین در زیر آب های دریا وجود دارد. این نبرد اهمیتی همسنگ درگیری های زمینی و هوایی دارد.
نیروهای آلمان نازی دارای امکانات بهتر و بیشتری هستند که نیروهای متفقین توانایی ردیابی و شناسایی رمزها و کدهای جنگی آنها را ندارند.
این ماجرا تا زمانی ادامه دارد که یکی از زیردریایی ها یک سیگنال ویژه می فرستد. در این حالت است که نیروی طرف مقابل متوجه می شود شانس و امکان دستیابی به «ماشین مرموز رمز» آلمانی ها را پیدا کرده است.
اما آنها برای رسیدن به هدف خود با مشکلاتی رو به رو هستند. با این حال بزودی درگیری اصلی آغاز می شود. در طول قصه فیلم و همراه با شخصیت های اصلی آن متوجه می شویم که تصمیم گیری های سخت تنها آغاز یک راه دشوار است و رسیدن به هدف کار بسیار مشکلی است.
در چنین حالتی زنده ماندن و ادامه حیات هم کار چندان ساده ای نیست.
از این فیلم به عنوان یکی از کارهای خوبی که به نوع فعالیت زیردریایی ها می پردازد، اسم برده اند. فیلم تلاش دارد به زبانی سینمایی یک رخداد تاریخی را به تصویر بکشد.
در سال 1942 زیردریایی مخصوص آلمانی ها شمال آتلانتیک را تحت سلطه خود داشت و کشتی های زیادی را غرق کرده بود. به یک زیردریایی نیروی متفقین ماموریت داده می شود که خودش را به شکلی مجهولی آرایش کرده و شبیه آلمانی ها درآورد.
آنها امیدوارند با این کار بتوانند یک رمز آلمانی را کشف کنند. تماشاچی در طول مدت قصه فیلم با یک کار تماشایی اکشن روبه روست و تنش در قصه و روابط بین آدمها در اوج خودش است.
نمی توان خود را از تعلیق موجود در قصه رها کرد و به شدت نگران وضعیت و جان شخصیت های اصلی و مثبت قصه هستیم. فیلم از تعدادی بازیگر خوب و مستعد بهره گرفته و این مساله کمک می کند تا بیشتر خودمان را غرق در قصه و ماجراهای آن کنیم.
جیمز براردنیلی در نقد خود بر فیلم چنین می نویسد: «زمانی که نوبت به فیلمهایی می رسد که قصه شان در یک زیردریایی رخ می دهد، جنگ جهانی دوم به صورت یک پدیده دیدنی درمی آید. البته استثناهایی مثل «شکار اکتبر سرخ» هم وجود دارد، ولی اکثر کارهای دلهره آور زیرآب در دهه 40 رخ می دهند.
در این قصه ها زیردریایی های آلمانی ها و نیروهای متفقین به دنبال هم به راه می افتند و در اعماق آب دریاها مراقب فعالیت های یکدیگر هستند. فضای جنگی در این فیلمها حرف اصلی را می زند و تماشاچی شاهد یک نوع موش و گربه بازی در فضایی است که تمام سطح آن را آب گرفته است.
حالا حساب کنید وقتی چنین فیلمی از بهترین فناوری های سینمایی هم بهره بگیرد چه خواهد شد. فیلم جاناتان موستو کارش را خیلی خوب انجام می دهد. قصه فیلم به راحتی تماشاچی را درگیر خود می کند و چندین سکانس مهیج و تعلیقی در طول ماجرا وجود دارد که باعث می شود نفس تماشاچی در سینه اش حبس شود.
همان طور که در طول فیلم شاهد نبرد و درگیری نیروهای متفقین و آلمانی ها هستیم ، متوجه تنش و تضاد بین خدمه زیردریایی (که آدم های مثبت ماجرا هستند) هم می شویم.