کانگوروها به عربستان کمک نمی‌کنند

صعود آنان به مرحله نهایی انتخابی جام‌جهانی بیستم در قاره آسیا بعد از بردی که چندی پیش در زمین تایلند داشتند، قطعی شده است و نتیجه بازی اسفند هیچ تاثیری بر سرنوشت‌شان ندارد، اما این بازی برای تیم فرانک رایکارد هلندی (عربستان) بسیار مهم است و اگر این تیم در سیدنی ناکام شود و بازی همزمان تایلند ـ‌ عمان برنده‌ای داشته باشد، آن تیم فاتح می‌تواند فراتر از عربستان دومین مجوز صعود را از این گروه بگیرد و باعث حذف زودهنگام عربستانی‌ها از صحنه جام‌جهانی شود؛ واقعه‌ای که از 1990 به بعد چندان مرسوم نبوده است.

با این مقدمات رفتار استرالیایی‌ها در بازی 10 اسفند با عربستان و چگونگی برخوردشان با این مسابقه از نهایت اهمیت برخوردار است و اگر بازی را جدی نگیرند و به عربستان ببازند، صعود این تیم قطعی خواهد شد و اوسی‌یک و مردانش به رفتار غیرحرفه‌ای و کمک به عربستانی‌ها متهم خواهند شد.

این همان چیزی است که اوسی‌یک در طلیعه سال‌2012 اصرار بر پرهیز از آن و زدودن تصویر آن از اذهان جهانیان دارد. وی که دستیار فرانتس بکن‌باوئر، سرمربی تیم ملی آلمان در جام جهانی 1990 بود و در تجربه فتح آن جام شریک شد، می‌گوید: «با توجه به شرایط موجود و ظن و گمان‌هایی که رایج است، من بهترین نفرات را برای این دیدار دعوت خواهم کرد و نمی‌خواهم با این بازی یک برخورد سرسری داشته و به این خاطر از جانب رقبای عربستان سرزنش شویم.

شاید این مسابقه شرایط امتحانی و آموزشی برای جوان‌ترهای ما باشد، اما قصد ندارم فقط آنها را به میدان بفرستم، زیرا ممکن است به نفع عربستان و به ضرر تایلند و عمان تمام شود و سال‌ها از همین بابت به ما بتازند. همه می‌دانند که من چقدر به جوانان اعتماد دارم و تا چه میزان به آنها بها می‌دهم.

در عین حال ما نباید پروسه‌ای را که برای این مسابقات خاص سپری کرده‌ایم، برای دیدار آخر تغییر دهیم، بلکه روندی را که شروع کرده‌ایم باید پایان ‌ ببخشیم.

آرایش ما در مسابقات گروه چهارم مقدماتی آسیا ترکیبی از پرتجربه‌ها و جوانان بوده است و من این روال را برای مسابقه آخرمان نیز ادامه می‌دهم. یکی به سبب حفظ این پروسه و دوم کمک بیهوده‌نکردن به یک تیم دیگر گروهمان و کم‌محبتی به سایر تیم‌ها.

من از حالا روی این مساله حساب و بررسی کرده‌ام که در زمان برگزاری دیدار آخرمان چه تعداد از نفرات اصلی و مطرح‌مان در اختیار خواهند بود و خوشبختانه تمامی‌شان را در دسترس خواهیم داشت.»

‌اوسی‌یک‌ در عین بهای زیادی که به جوان‌ترها در ترکیب‌های انتخابی خود داده، معتقد است اگر در این زمینه زیاده‌روی شود، اثر عکس خواهد گذاشت و جوانان مستعد استرالیا را خواهد سوزاند و اگر ناکامی‌ پیش بیاید، این جوانان دچار سرخوردگی خواهند شد. او می‌گوید: «بنابراین من در مرحله بعدی مسابقات انتخابی نیز همین روش را در پیش خواهم گرفت و عقلایی نیست که با استفاده بیش از حد از نفرات جوان به شانس‌های صعود خود به جام جهانی لطمه وارد کنیم. همه آنچه گفتم برای مسابقه اسفند ما با عربستان هم صدق می‌کند.»

صرف‌نظر از مساله مسابقه با عربستان، اوسی‌یک بر‌این باور است که ترکیبی مناسب را برای راهیابی به جام جهانی بیستم در اختیار دارد و آنچه در این زمینه مورد نیاز است در تیم فعلی استرالیا وجود دارد. وی‌ می‌گوید: «حسن شرکت ما در رقابت‌های جام ملت‌های آسیا 2011 (در قطر)‌ و سپس مرحله سوم مقدماتی جام جهانی 2014، مشخص‌شدن تدریجی و فزاینده ترکیبی بود که موردنیاز ماست. خوشبختانه تعدادی از پرتجربه‌های ما که در این 10‌سال به پایه‌ها و ستون‌های تیم ملی تبدیل شده‌اند، هنوز در اردوی ملی حاضرند و عصای دست ما هستند و جوانانی هم که در این یک‌سال و نیم همراه ما شده‌اند، توانسته‌اند با این نامداران پرسابقه به خوبی همسو شوند.»

اوسی‌یک حتی اخیرا آرچی‌تامپسون 34 ساله از باشگاه ملبورن ویکتوری را به اردوی ملی فراخوانده و از او سود جسته است.

هرچند این دعوت در تعریف‌هایی نمی‌گنجد که او برای افراد تازه‌وارد به اردوی ملی استرالیا به دست می‌دهد، اما اوسی‌یک که سابقه رهبری تیم ملی کانادا را هم دارد، از آنهاست که سن بازیکنان را شرط اصلی و مهم فراخوانی یا عدم دعوت آنها قرار نمی‌دهد.

او می‌گوید: «من به دنبال ارزش کیفی و کلاس افراد هستم و چیزی که آنها می‌توانند به تیم ملی ببخشند، نه سن و سال‌شان بلکه به فاکتورها و آدم‌هایی نیاز داریم که ما را از معبر رقابت‌های مقدماتی جام‌جهانی عبور دهند و اصول این کار را بشناسند و بدانند‌ در این سطح از مسابقات چه باید کرد. این مرحله حساس‌تر از آن است که در آن بخواهید فقط به کسب تجربه بپردازید.»

تامپسون هم می‌‌داند به رغم دعوت‌شدن به اردوی ملی کار سخت او تازه‌ آغاز شده است زیرا باید پیوسته به اوسی‌یک و هواداران فوتبال کشورش ثابت کند که برای این فراخوانی صاحب صلاحیت لازم بوده است. او در فاصله 5 ماه و اندی تا شروع مرحله نهایی رقابت‌های انتخابی جام‌جهانی 2014 در قاره‌ آسیا می‌گوید: «بهتر است هر چه سریع‌تر و بهتر در مسابقات تیم ملی بدرخشم زیرا استعدادهای متعدد و زیادی در فوتبال استرالیا وجود دارند و اگر قدری هم کوتاه بیایم، از رقبای جوان خود عقب خواهم افتاد.

هری کیول، هم‌باشگاهی نامدار آرچی تامپسون در ملبورن ویکتوری نیز همین احساس را دارد و با این که 34 ساله شده و اولین بازی‌های ملی‌اش به سال 1997 و در برابر تیم ملی ایران در دور مقدماتی جام‌جهانی 1998 برمی‌گردد، مصر و مصمم است که در جام جهانی 2014 هم برای کشورش به میدان برود.

وی می‌گوید: «اگر برای ملبورن ویکتوری در مسابقات باشگاهی بدرخشم همیشه شانس دعوت مجدد به تیم ملی را دارم و من همین امر را در دستور کارم قرار داده‌ام. تا زمان برپایی جام‌جهانی بیستم فرصت زیادی مانده است و اتفاقات پرشماری در این مدت روی خواهد داد، اما من دلیلی برای ناامیدی نمی‌بینم.»