به جای کبوتر، معتادان را آزاد کن

دوم : در کشور ما بر اساس آمارهای غیر رسمی تقریبا 15ـ 10 میلیون نفر درگیر مساله اعتیاد هستند؛ یعنی از هر 10 نفری که در خیابان می‌بینی دست‌کم یک نفر یا اعتیاد دارد یا از بستگان یک معتاد است و از اعتیاد عزیزش رنج می‌کشد. هزینه‌های ترک اعتیاد در کشور ما بالاست و گرچه سازمان‌های مردم نهاد بیشتر بار این مسوولیت را به دوش می‌کشند، اما آنها هم برای تامین این هزینه‌ها با مشکل مواجهند و اغلب نمی‌توانند خدمات کافی به معتادان در حال ترک بدهند و به همین خاطر است که در این مراکز ترک، معتادان معمولا گرسنه، خسته، ژولیده و ژنده‌پوش هستند، اما هنوز هم حاضرند درد خماری را تحمل کنند تا بیش از این سربار جامعه نباشند و امنیت و آسایش مردم را مختل نکنند.

سوم ـ کاش دفعه بعدی که خواستی سقاخانه یا امامزاده‌ای را شمع باران کنی، کبوتری جلد را از قفس بپرانی، شاخه گلی به آب بیندازی و به این ترتیب نذرت را ادا کنی، حرف‌های مصطفی نجار، دبیرکل ستاد مبارزه با مواد مخدر را به یاد بیاوری، که از همه نیکوکاران کشور دعوت کرده‌است با کمک‌های نقدی و غیرنقدی‌شان به معتادان درحال ترک، پیشقراولان راه مبارزه با مواد مخدر شوند. یادمان باشد نجات یک معتاد، نجات یک جامعه است؛ جامعه‌ای که ما و خانواده‌مان هم جزئی از آن به حساب می‌آییم.

مریم یوشی‌زاده ‌/‌ گروه جامعه