آذربایجان غربی، بهشت گیاهان دارویی

 این روزها برداشت گیاه دارویی بادَرَنجبویه به عنوان یکی از این هزار گونه گیاهی که از دیر باز تاکنون در آذربایجان غربی و به‌خصوص در شهرستان ارومیه کشت می‌شود، آغاز شده و عطر دلنشین آن هر رهگذری را مجذوب خود می‌کند.

 گیاه بادرنجبویه یکی از پر آوازه ترین سوغاتی‌های آذربایجان غربی محسوب می‌شود که علاوه بر عطر دل انگیز، از خواص دارویی زیادی نیز برخوردار بوده و در ساخت محصولات بهداشتی و آرایشی نیز به کار می‌رود.

مردم روستاها و حتی شهرهای آذربایجان غربی هر ساله در این موقع از سال با برداشت و یا خرید این گیاه بومی استان و عمدتاً به صورت سنتی عصاره این گیاه دارویی را می‌گیرند و تا سالی دیگر که برداشت دوباره این محصول آغاز شود، از خواص و عطر دلنشین این محصول بهره مند می‌شوند.

علاوه بر این، عصاره این گیاه هر ساله به استان‌ها و حتی کشورهای همسایه نیز صادر می‌شود و علاوه بر آذربایجان غربی، مردم سایر استان‌ها و کشورها نیز با استفاده از این محصول در تهیه نوشیدنی و سایر غذاها از آن استفاده می‌کنند.

دکتر صیامی، عضو هیأت علمی دانشگاه ارومیه در این رابطه به ایسنا توضیح داد: گیاه دارویی بادرنجبویه در حالت عرق گیاهی، محرک و بالابرنده فشار خون و به صورت دم کرده با گیاهان دیگر به عنوان آرام بخش و ضد میگرن استفاده می‌شود.

وی تصریح کرد: در طب سنتی از این گیاه در کاهش تب، درد مفاصل و روماتیسم و به عنوان ضد التهاب و التیام دهنده زخم استفاده می‌شود.

صیامی با اشاره به امکان تاثیر سوء این گیاه برای افراد دارای فشار خون، گفت: گیاه بادرنجبویه از نظر ابعاد کوچک بوده و دارای گل‌های آبی یا بنفش و به‌ندرت سفید می‌باشد و قسمت مورد مصرف این گیاه از نظر دارویی، شامل برگها و سر شاخه‌های گلدار و در بعضی موارد تخم آن است.

وی افزود: خاستگاه اصلی این گیاه در رویشگاه‌های طبیعی در نواحی کوهستانی و مرتفع است که به علت اسانس زیاد آن مورد توجه بوده و در مزارع نیز کشت می‌شود.

مقصود قربانی، معاون بهبود تولیدات گیاهی جهاد کشاورزی استان آذربایجان غربی نیز با اشاره به این‌که سطح زیر کشت گیاه بادرنجبویه در استان 30 هکتار است، بیان کرد: 30 کشاورز در زمینه کشت این محصول مشغول به کار هستند؛ با برداشت 15 تن در هکتار، کل تولید استان 457 تن است. این میزان تقریباً برابر مدت مشابه سال قبل می‌باشد.

وی تصریح کرد: ارومیه با 27.5 تن، خوی با 2.5 هکتار و سلماس با 0.5 هکتار در این زمینه فعال بوده‌اند.