حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
گفتگو با محمودرضا رضایی ، تهیه کننده و کارگردان هنری مردان آهنین
محمودرضا رضایی متولد 1345 شاهرود است و در رشته های تولید فیلم و روان شناسی تحصیل کرده است. فعالیت فیلمسازی وی از سال 1369 با ساخت چند فیلم کوتاه 16 و 35 میلیمتری آغاز شده
از آن پس تاکنون با ساخت مجموعه های مستند با قهرمانان ، المپیکی ها، کشتی در آنکارا، اوج افتخار، فوتبال ایرانی و مردان آهنین بیشتر به عنوان یک مستندساز ورزشی مطرح بوده است.
وی به دلیل مجموعه فوتبال ایرانی و فیلم کوتاه تماشاگران 2 بار موفق به دریافت دیپلم افتخار و تندیس اول جشنواره بین المللی فیلمهای ورزشی سینمایی و تلویزیونی در منطقه غرب و جنوب آسیا شده و سال گذشته فیلم پارالیمپیک وی در جشنواره Ficts میلان ایتالیا موفق به دریافت تندیس اول جشنواره در میان 200 اثر از سراسر جهان شده است.
وی در حال حاضر مشغول تدوین مجموعه «لژیونرها» که به زندگی لژیونرهای فوتبال کشور می پردازد مشغول است.
به بهانه پخش مسابقه تلویزیونی مردان آهنین گفتگویی با وی انجام داده ایم که می خوانید:
شما را بیشتر به عنوان یک مستندساز می شناسیم. چطور شد که تصمیم گرفتید چنین برنامه ای بسازید؛
در تصمیم گیری برای ساخت یک برنامه نیروهایی انسان را تحت تاثیر قرار می دهد.
من بیشتر برآیند آن نیروها را در نظر می گیرم و برای مردان آهنین برآیند مجموع نیروها مرا به ساختن آن واداشت و فکر می کنم مهمترین عامل تصمیم گیری من مخاطب بسیار برنامه بود، چون همان طور که می دانید من یکبار دیگر در سال 79 این مسابقه را ساخته بودم و از میزان استقبال آن آگاهی داشتم.فکر می کنید میزان فراوانی مخاطب می تواند انگیزه مناسبی باشد؛
وقتی برنامه ای بتواند با رعایت کامل اصول مورد نظر خود و با پرهیز کامل از ابتذال و هجو مخاطب فراوان جذب کند، موفقیت بزرگی کسب کرده.
آن هم وقتی آن برنامه یک مسابقه تلویزیونی باشد که البته این مساله یکی از نیروهایی بوده که روی من تاثیر داشته است.
مواردی مثل ارائه یک کار متفاوت و خوب و تولید یک مسابقه تلویزیونی که بتواند در رقابت با سایر تولیدات این ژانر حرفی جدی برای گفتن داشته باشد نیز مهم بوده اند.
بیشتر به این علت این سوال را مطرح کردم که تاکنون برنامه های شما به عنوان یک مستندساز از نوع خاصی بوده و همواره جایگاه خاصی را برای شما ترسیم کرده. آیا این برنامه را در سطح کارهای دیگر می دانید؛
این یک مساله کاملا جداست. البته من خاطرم هست که در مصاحبه های گذشته به خود شما گفته بودم براحتی سراغ نوع دیگر از برنامه سازی نخواهم رفت ، ولی آن حرف به این معنی نبود، که هیچ نوع برنامه دیگری نخواهم ساخت.
بیشتر منظورم این بوده که برای ساخت یک برنامه وسواس دارم. باید خدمت شما عرض کنم که حدود 3 سال است سرگرم نوشتن فیلمنامه یک مجموعه داستانی هستم و قرار نیست تا آخر عمر فقط مستند بسازم.
هر برنامه ای اگر خوب ساخته شود هم یک تجربه خوب است ، هم یک اثر خوب.
راجع به فراوانی مخاطب گفتید. ممکن است بیشتر توضیح دهید.
باید بگویم تصور من از نوع کاری که می کردم این بود که برنامه باید یکی از پربیننده ترین ها از آب درآید و همین طور هم شد.
البته من از مسوولان خواسته ام به صورت علمی و رسمی نظرسنجی انجام دهند، ولی آنچه به عنوان بازخورد به ما بازمی گشت ، نشان می داد که از حدترین ها گذشته و شاید به تنهایی پربیننده ترین برنامه تلویزیون شده است.
البته باید منتظر اعلام واحد نظرسنجی سازمان بود. قرار بر این بود که بعد از مرحله مقدماتی پخش روزانه برنامه متوقف شود و به صورت هفتگی درآید، ولی آنقدر مردم با سازمان تماس گرفتند که ما مجبور شدیم برنامه هایمان را تغییر دهیم و این خود نشانه مهمی درباره میزان مخاطب است.
این برنامه نسبت به برنامه قبلی شما که در سال 79ساختید، از لحاظ کیفی بهتر شده بود. خود شما علت را چه می دانید؛
من نگران اظهارنظرهایی مثل صحبت های اول شما بودم و برای این که کار متفاوتی ارائه کنم ، تصمیم به ایجاد تغییراتی در برنامه گرفتم و مهمترین آن استفاده از آن دکور و آکسوسوار صحنه بود که ملاحظه کردید و شاید حضور هنروران نمادین در برخی صحنه ها نیز قدری به متفاوت کردن کار کمک کرده بود.
با توجه به طولانی بودن مرحله مقدماتی نیز سعی کردیم با حذف بسیاری از بخشهای کند به حفظ ریتم برنامه کمک کنیم.
درباره مرحله مقدماتی ، من معتقدم باز هم کمی خسته کننده بود. آیا نمی شد این شرکت کننده ها در بخشهای متفاوتی رقابت می کردند؛
متاسفانه در ساخت چنین برنامه ای تنها برنامه ساز تلویزیونی نیستم ، بلکه برگزارکننده مسابقه ورزشی نیز هستم که این مهم به ما اجازه چنین کاری را نمی دهد.
آنها همه باید در شرایط یکسان با هم رقابت کنند، چون قرار است قوی ترین مرد ایران از بین آنها انتخاب شود و 2نفر اول نیز عازم مسابقه های جهانی شوند.
بخشهای این مسابقه براساس مسابقه های جهانی طراحی شده است و امکان تغییر در آنها وجود ندارد.
فقط می توان وزن آنها را افزایش داد که به نظر می رسد همین ها هم برای کشور ما زیاد است.
آیا شرکت کنندگان حاضر در مسابقه شما با آزمون خاصی انتخاب شدند و یا هر کسی می توانست شرکت کند؛
نه تنها یک آزمون خاص برگزار شد، بلکه بخش مهمی از کار قبل از آغاز مرحله ضبط تلویزیونی انجام گرفته است ، به گونه ای که وقتی ضبط تلویزیونی آغاز شد، ما احساس کردیم بخش پراسترس کار را پشت سر گذارده ایم و این تعداد شرکت کننده از بین 200 داوطلب ثبت نام شده از طریق فراخوان عمومی و از سراسر کشور با آزمونی نسبتا سخت انتخاب شده اند و در حقیقت این 48 نفر قوی ترین مردان ایران بوده اند.
شما معمولا برای همه برنامه هایتان موسیقی می سازید. چرا این بار این کار را نکردید. آیا موسیقی قبلی اینقدر خوب بود؛
ما وقت ساخت موسیقی را نداشتیم. برای همین از موسیقی ای که دوره قبل ساخته بودیم ، استفاده کردیم.
آن موسیقی هم در زمان خودش خیلی خوب بود، ولی اعتقاد من این است که اگر موسیقی را تغییر می دادیم بسیار بهتر می شد.
البته تولید این برنامه از زمانی که تصمیم به ساخت آن گرفته شد تا زمان پخش فقط 25 روز به طول انجامیده است که خود نشاندهنده فشردگی کار است.
به نظر شما علت این که یک شبکه اینقدر دیر به فکر ساختن برنامه هایش می افتد، چیست و ساخت همین برنامه در مدت زمان دلخواه چقدر روی کیفیت آن تاثیر می گذاشت؛
در این باره من حق را به شبکه می دهم ، چون کار ما فقط تولید یک برنامه تلویزیونی نیست. برگزاری این مسابقه ورزشی که بر وجهه برنامه تلویزیونی بودن آن می چربد، آن قدر تبعات دارد که من فکر می کنم مدیران شبکه سه برای ساخت آن واقعا انرژی گذاشته اند و شاید من یا هرکس دیگری هم چنانچه جای آنها بودیم ، این مسابقه را در کوتاهترین مدت می ساختیم تا تبعات آن به کیفیت برنامه کمتر آسیب برساند.
البته اگر من فقط یک ماه بیشتر زمان داشتم کیفیت برنامه تغییر قابل توجهی می کرد.
گفت و گو
