هدفمندی یارانه‌ها و بودجه سال 1390

اجرای قانون هدفمندی یارانه‌ها و تداوم آن در سال 90 به عنوان سال دوم اجرای این قانون، راهکاری برای کسب درآمد از محل صرفه‌جویی و باز توزیع یارانه‌ها برای دولت محسوب می‌شود که تاکنون نه میزان آن مشخص شده و نه‌به این سوال پاسخ داده شده که آیا دولت قیمت حامل‌های انرژی را در سال دوم اجرای قانون تغییر خواهد داد یا نه.

با این حال این منبع می‌تواند با تصمیماتی که دولت درباره قانون هدفمندی یارانه‌ها در بودجه سال آینده می‌گیرد، قابل‌اتکا باشد. یکی دیگر از منابع درآمدی دولت که در لایحه بودجه 90 مورد نظر دولت است، افزایش درآمدهای مالیاتی است که باید دید چند درصد از این منابع پیش‌بینی شده ـ که ظاهرا قرار است سیاست‌های سختگیرانه‌ای در این باره اتخاذ شود ـ می‌تواند محقق شود.

نکته اساسی در تدوین بودجه سال آینده در نظر گرفتن قیمت پایه فروش هر بشکه نفت است که این موضوع در بودجه سال جاری 65 دلار درنظر گرفته شده بود و از آنجا که متوسط قیمت فروش هر بشکه نفت ایران امسال 74 تا 76 دلار است، دولت باید رقم قابل اطمینان‌تری را در این مورد درنظر بگیرد.

همچنین کاهش اتکا و وابستگی به درآمدهای نفتی همواره مورد تاکید کارشناسان اقتصادی بوده و البته دولت نیز بر این الزام واقف است اما در بودجه سال‌های قبل این وابستگی کاهش نیافته و گاهی شدیدتر نیز شده است. ازاین‌رو از آنجا که محور استراتژی تدوین بودجه شتاب رشد اقتصادی درنظر گرفته شده است، ضرورت دارد دولت بر رعایت این الزام پافشاری کند.

از سوی دیگر، تکلیف احکام برنامه پنجم ـ که 28 بند از ماده 199 قانون برنامه پنجم توسعه ماهیت بودجه‌ای دارد ـ تدوین بودجه سال 90 را با سهولت بیشتری امکان‌پذیر می‌سازد. با توجه به بهترین استراتژی تعریف‌شده برای بودجه سال آینده یعنی شتاب رشد اقتصادی، تسریع در این امر را نمی‌توان فقط از منابع عمومی انتظار داشت مگر آن‌که دولت لایحه‌ای را برای استحکام در منابع و مصارف و با درنظر گرفتن ده‌ها طرح نیمه‌تمام عمرانی در کشور ارائه کند.