صدای سوم

نویسنده: پاتریک مودیانو

مترجم: حسین سلیمانی‌نژاد

نشر: چشمه

«سال‌ها پیش، موقعی که دیگر داشتم پا به سن بلوغ می‌گذاشتم، دیروقت از میدان پیرامید می‌گذشتم تا به کنکورد بروم که یکهو اتومبیلی از تاریکی بیرون آمد. اول خیال کردم از بغلم رد می‌شود. ولی بعد، درد شدیدی ار قوزک پا تا زانویم احساس کردم. افتادم روی پیاده‌رو. ولی توانستم بلند شوم. اتومبیل از مسیرش خارج شده و با سروصدای خرد شدن شیشه‌ها، به یکی از تاق‌های هلالی میدان خورده بود».

داستان «تصادف شبانه» با چنین آغازی خواننده را به دنیای راوی بی‌نام خود می‌برد. راوی از گذشته خود یاد می‌کند و در این یادآوری از گذشته‌های دورتر حرف می‌زند. تصادف شبانه آغاز داستان دروازه‌ای برای راوی باز می‌کند که رنگ‌ها، بوها، آدم‌ها و نشانی‌های گذشته‌اش را با عبور از آن پیدا کند. بعد از تصادف، راوی به دنبال زنی می‌رود که راننده ماشین بوده و در مسیر پیدا کردن زن گاه ‌و بی‌گاه به خاطرات کودکی‌اش گریز می‌زند و با نخی نامرئی ماجراها و حوادث زندگی‌اش را به یکدیگر گره می‌زند‌ و در نهایت با پیدا‌کردن زن بوری که زخمی روی پیشانی‌ دارد این اتصال را از بین می‌برد.

پاتریک مودیانو با چنان دقتی آدم‌ها و حادثه‌ها را به روایتش وارد می‌کند و با چنان وسواسی از آنها حرف می‌زند که خواننده تا پایان داستان انتظار دارد تکلیف همه آنها بالاخره جایی روشن شود.