خیز لیکرز به سوی یک قهرمانی تازه در بسکتبال

سومین قهرمانی متوالی احتمالی لیکرز مشخصه‌ای خاص و متفاوت با دفعات قبلی خواهد داشت و آن رسیدن لیکرز به رکورد قهرمانی‌های بوستون سلتیکز در این لیگ بسیار طولانی و پرسابقه و سنگین در صورت فتح پیکارهای فصل 2011 ـ 2010 این مسابقات است.

قهرمانی سال 2008 سلتیکز که با غلبه این تیم بر لیکرز در سری دیدارهای فینال به دست آمد، هفدهمین عنوان اولی را نصیب تیم مشهور شهر بوستون طی سال‌های طولانی فعالیتش کرد، اما لیکرز با فتح ادوار 2009 و 2010 این لیگ، تعداد مقام اولی‌های خود را به عدد 16 رسانده و با این حساب نتیجه نهایی پیکارهای این فصل که از 5 آبان به راه افتاده و اواخر خرداد 1390 پایان می‌گیرد، اهمیت خاص فوق را یافته و می‌تواند لیکرز را با بوستون برابر و همسطح سازد.

شکل مناسب بازی و برخی بردهای قاطع لیکرز در یک ماه نخست فصل جاری نشان از حفظ و استمرار روال کاری‌ای دارد که قهرمانی‌های 2 فصل گذشته را نصیب این تیم کرد و در عین این که «کوبی برایانت» در درجه اول و «پائوگاسول»، «اندرو باینام» و «لامار اودوم» در مراتب بعدی نقشی بسزا در این فتوحات داشته‌‌اند، اما نمی‌توان تردید داشت که فیل جکسون به عنوان مربی سرد و گرم چشیده این تیم و دارنده رکورد قهرمانی در لیگ (با 11 مورد)‌ همچون زمان تمامی پیروزی‌های قبلی لیکرز طراح و بنیانگذار اصلی این ماجراهای مثبت بوده و بسیار خوب و هنرمندانه توانسته است یک تیم هدفدار و متوازن را روبه‌راه کند. تیمی که در زمان تهاجم، آتشین و در موقع حفظ توپ و کنترل میدان، خوشفکر و غیرعجول است و در همه حال حرفه‌ای کار می‌کند.

از همان بازی نخست لیکرز در این فصل که این تیم توانست در خانه‌‌اش عقب‌ماندگی 15 امتیازی خود در برابر هوستون راکتز را جبران کند و 110 ـ 112 برنده شود، مشخص شد که جکسون با تیزهوشی توانسته روند پیروزمندانه سال پیش را در تیمش حفظ کند و چون نیازی به تغییر دادن آن ندیده، در «پیش فصل» فقط مهارت‌های تیمش را جلا بخشیده و به مرور فن اکتفا کرده است. اگر هوشمندی‌هایی از این دست نبود جکسون نمی‌توانست تیم قبلی‌اش ـ شیکاگو بولز ـ را در دهه 1990 در 6 نوبت قهرمان لیگ کند.

او بعد از آمدن به لیکرز و تحویل گرفتن این تیم در سال 1999، یک رنسانس عمیق را در استیپلز ستنر هم بنیان نهاد و لیکرز با هدایت او 5 بار در سال‌های 2000، 2001، 2002، 2009 و 2010 قهرمان لیگ شده و در 2004 و 2008 هم بر سکوی نایب قهرمانی ایستاده که حتی با احتساب استانداردهای بالای کار در لیکرز، دستاوردی بسیار بالا و ارزشمند است.

قهرمانی فصل پیش که بسیار دشوار و بعد از رقابتی میلی‌متری با بوستون در سری مسابقات فینال و فقط با نتیجه کلی 3 ـ 4 بعد از برتری اولیه 2 ـ 3 یاران گوین گارنت حاصل آمد، سبب شد برایانت و همچنین درک فیشر صاحب پنجمین عنوان قهرمانی‌شان در طول سال‌های شرکت خود در N.B.A شوند زیرا هر دو از اواخر دهه 1990 در خدمت لیکرز بوده و بنابراین در هر 5 قهرمانی به دست آمده از آن تاریخ به بعد شریک شده‌اند.

فیل جکسون در 65 سالگی و در حالی که ناراحتی‌های متعدد فیزیکی وی را در سال‌های اخیر چند بار و در هر نوبت برای چند هفته و گاه یکی دو ماه حاشیه‌نشین کرده است، می‌گوید: «مهم‌ترین نیاز ما در این فصل نه لزوما پیشرفت‌های فنی بلکه حفظ تمرکز بر کار و استمرار در بازی‌ای است که ارائه می‌کنیم. وقتی بکرات پیروز و قهرمان می‌شوید، اولین چیزی که نزد شما کمرنگ‌تر می‌شود، تمرکز بر کار و استمرار در کنترل شرایط است،‌ زیرا نفرات تیم‌تان به لحاظ فکری خسته و از نقطه نظر ایده‌آل‌های شخصی راضی و قانع می‌شوند و دیگر حوصله و دقت سابق را در کار خود بروز نمی‌دهند. با در نظر داشتن چنین حقیقتی، این که می‌توانستیم فصل جاری را این‌قدر خوب و با کسب 8 برد پیاپی شروع کنیم، دستاوردی واقعا عالی است.

اگر تعداد قهرمانی‌هایی که فیل جکسون در هیات یک بازیکن در N.B.A کسب کرده به تعداد قهرمانی‌های او در کسوت مربیگری اضافه شود، به رقم جالب‌تر 13 می‌رسیم.

او می‌تواند روی قهرمانی چهاردهم خود نیز در پایان فصل جاری تا حد قابل توجهی حساب کند، زیرا از تیمی که در آخرین روزهای فصل پیش بوستون را برد و مجددا قهرمان شد، 9 نفر در مراسم آغاز فصل جاری هم با پیراهن لیکرز مشاهده می‌شدند. مردان این باشگاه معتقدند که سهم «جری باس» مالک لیکرز هم به سبب قوت کار تشکیلاتی‌اش در این بردها فراوان بوده است.

این در حالی است که «باس» 76 ساله شده و مرداد امسال به خاطر فتوحات بزرگ لیکرز نامش به انجمن مشاهیر بسکتبال (Hall of fame)‌ اضافه شد.

حرف آخر را در مورد ترکیب فعلی لیکرز و شانس‌های آن برای تجدید قهرمانی‌اش کریم عبدالجبار ستاره دهه 1970 و اوایل دهه 1980 این تیم می‌زند. این بسکتبالیست برجسته مسلمان می‌گوید: «خصلت مهم فعلی لیکرز اجرای یک بازی سرگرم‌کننده و در عین حال اعمال روشی موثر برای کسب پیروزی و انجام همزمان این دو کار است. شاید میزان جذابیت و سرگرم‌کننده‌بودن در بازی فعلی لیکرز به لطف حضور برایانت‌، ارتست و اودوم در ترکیب تیم بیش از زمان ما باشد،‌ اما فیل جکسون بخوبی توانسته به مجموعه فعلی منطق و برنامه ببخشد.

حتی پائوگاسول نیز رگه‌هایی از حرکات نمایشی را در بازی خود دارد و به لطف حضور این نفرات نمی‌توان حدس زد که هر حرکت بعدی لیکرز چیست و این تیم در تقابل با هر حریف و در هر لحظه از مسابقاتش چه می‌کند و این یک خصلت بسیار مثبت و پیروزی‌ساز است.

اضافه بر این، در دورانی که بسکتبال نسبت به دوران ما محبوب‌تر و صاحب اشاعه‌ای بیشتر شده، این خصلت قطعا می‌تواند بر جذابیت‌های این رشته هم بیفزاید و آن را در جهان، همچنان رایج‌تر و محبوب‌تر سازد.

لیکرز روز 21 آبان در برابر دنور باگتز تیم کارملو آنتونی با نتیجه 112 ـ 118 شکست خورد تا سرانجام نوار طلایی‌اش بعد از 8 برد متوالی قطع شود، اما این مساله هم در رایزنی‌ها و ارزشگذاری‌هایی که وصف آن در سطور قبلی آمد، تغییری را ایجاد نکرده است.

حتی در روزی که ناگتز صاحب این برد شد، برایانت با اندوختن 34 امتیاز و انجام 5 توپ‌ربایی بهترین چهره میدان بود و این نیز نشانگر سلطه‌ای است که او و یارانش می‌توانند بر ادامه فصل هم داشته باشند.