بداهه نوازی با شاه‌کمان

با وجود این استقبال اما او به کار کردن در این شیوه ادامه نداد و به دنیای تجربه‌های متفاوت تری رفت، تجربه‌هایی که بر اساس بداهه‌نوازی به عنوان یکی از ارکان موسیقی ایرانی و شرقی شکل می‌گرفت.

او که نوازنده کمانچه است ابتدا کنار شجاعت حسین خان نوازنده سیتار هندی نشست و حاصل این همنشینی شد آلبوم‌های موسیقی غزل 1، 2، 3 و البته آلبوم باران. بعد او همنوازی به صورت بداهه را با اردلان ارزنجان نوازنده ترکیه‌ای و علی اکبر مرادی نوازنده تنبور از کرمانشاه ادامه داد.

او در کنار این تجربه‌های متفاوت به همکاری با حسین علیزاده و شجریان پرداخت و با این هنرمندان در کشور‌های مختلف برنامه اجرا کرد. حاصل این همکاری‌ها هم شد آلبومی مثل«بی تو به سر نمی‌شود».

ژاپنی‌ها هم که پیگیر پروژه راه ابریشم بودند از او دعوت کردند تا در بخش موسیقایی این پروژه فعالیت کند. او به همراه یویوما، نوازنده و آهنگساز برجسته شرقی برنامه‌های متعددی را اجرا کردند که باز حاصل آن برای ما به عنوان مخاطب ایرانی موسیقی کلهر شد آلبوم «شهر خاموش».

کلهر بعد از جدایی از علیزاده و شجریان مدت‌ها فقط درگیر کار‌های خودش بود تا این که بالاخره گروهی را به عنوان همنوازان کلهر تشکیل داد و طی هفته‌های گذشته در تهران و شهر‌های مختلف ایران به اجرای برنامه پرداخت. رویکرد جدید او در گروه نوازی، به همراه اجرای برنامه در تهران و سایر شهر‌ها باعث شد تا مدت‌ها دوباره نام این آهنگساز سر زبان‌ها بیفتد. او هفته پیش 3 شب در اصفهان به صحنه رفت و باساز جدیدش «شاه کمان» هنر نمایی کرد. او در مورد این ساز هم گفته «هدف از ساخت ساز شاه‌کمان به‌دست آوردن یک صدای جدید بود، نه ساخت یک ساز جدید چون شاه‌کمان در واقع همان کمانچه با یک سیم اضافه است.»

حالا باید منتظر ماند و دید که او در ادامه فعالیت هایش چه رویکردی را در پیش می‌گیرد.