پاسداشت مادران جبهه در تلویزیون

نمایش مستند «شیرزنی به نام مادر جبهه‌ها»، نشان‌دهنده این است که رویکرد تلویزیون در نمایش چهره زن و مادر تغییر کرده است. در سال‌های اولیه که ساخت فیلم‌های مناسبتی درباره مادر تازه آغاز شده بود، بیشتر فیلم‌هایی ساخته می‌شد که در دفاع از مادران خانه‌داری بود که همه ساعات روز و شب را در آشپزخانه و در خانه مشغول شست و روب و آشپزی بودند، اما از طرف فرزندان و همسر مورد بی‌مهری قرار می‌گرفتند. زمان که گذشت فیلمسازان و نویسنده‌ها کم‌کم به سراغ زنان شاغل هم رفتند و زندگی و مسوولیت‌های آنها را هم به تصویر کشیدند و با فیلم‌های خود این نکته را یادآوری کردند که مادران شاغل شاید بیشتر از مادران خانه‌دار نیازمند توجه و قدردانی هستند.

امسال در سالروز شهادت حضرت فاطمه(س) دیدیم تلویزیون فیلم‌هایی را به نمایش گذاشت که نشان می‌دادند مادران هم وظایف سنگینی در خانه دارند، هم در محیط کار و هم در زمینه تربیت فرزندان. با نمایش مستنداتی مانند «شیرزنی به نام مادر جبهه‌ها» امکان دارد فیلمسازان به این نتیجه برسند که برای فیلمنامه‌های خود زنان و مادرانی را هم به تصویر بکشند که در جنگ حضوری فعال داشته‌اند.

تاکنون چهره‌های مختلفی از زنان و مادران را دیده‌ایم و در آینده چهره‌های تازه‌تری هم خواهیم دید. اما بد نیست به این نکته هم توجه کنیم که نقش پدران نباید در سایه نقش مادران در تلویزیون و دیگر رسانه‌ها قرار گیرد. البته این نظر را بسیاری از مردان دارند که تلویزیون در سال‌های اخیر با توجه نشان دادن به مادران و نمایش حضور پررنگ آنها در خانواده باعث شده که پدران به حاشیه کشیده شوند. برخی بر این باور هستند که در سال‌های اخیر آثار تلویزیونی برای مادران بیشتر از پدران نقش مثبت قائل بوده است، به همین دلیل زنان و مادران برای جامعه و فرزندان بهتر و موثرتر از پدران جلوه داده شده‌اند. اما با نگاهی به آثاری که از تلویزیون پخش می‌شود می‌توان به این نتیجه رسید که کارگردانان و نویسندگان تلاش می‌کنند در آثار خود به نگاهی معتدل برسند و ترازوی مادران و پدران را همسنگ کنند و از هر دوی اینها چهره‌ای واقعی ترسیم کنند؛ چهره‌ای که هم عبرت‌آموز باشد و هم محترم.