غیبت

مامان... مامانی... منو نگاه کن.

چیه؟ چی شده؟

مامان، می‌دونی امروز مریم دوستم تو مدرسه، در مورد بابای اکرم چه می‌گفت؟ مامان... مامان، داری گوش می‌دی؟

اعظم خانم که از دست شال‌گردن حسابی کلافه و عصبانی بود و حوصله حرف‌های سارا را نداشت، گفت:

ببینم، تکالیفتو انجام دادی؟

آره مامان... بگم...

اتاقتو جمع و جور کردی؟

آره مامان... بگم...

خب...

بگم مریم چی می‌گفت؟

دخترم، آدم نباید پشت سر مردم غیبت کنه، این کار خیلی زشته! حالا برو تلویزیون نگاه کن.

زنگ در به صدا درمی‌آید.

اعظم خانم بلند شد و شال‌گردن را روی مبل گذاشت و رفت سمت در.

کیه؟

منم اعظم جون، سوسن.

در را باز کرد.

سلام، سوسن جون بیا تو.

سلام اعظم جون، نه ممنون باید برم کار دارم. راستش دیشب اومدم جلوی درتون، شماره تلفن ملک خانم رو ازت بگیرم، دیدم مهمون داری مزاحمت نشدم.

آره، اونم چه مهمونی! خواهر شوهرم اومده بود، انگار از دماغ فیل افتاده. پر از فیس و افادست!

وای گفتی خواهر شوهر، خواهر شوهر منم همین طور!

وا...

حیف که از غیبت کردن متنفرم وگرنه می‌گفتم چه آدم حسودیه اعظم جون!

آره سوسن جون، وای که چقدر از غیبت کردن متنفرم، اما خودت که بهتر می‌دونی بعضیا چقدر کم‌جنبه تشریف دارن! تا دیروز همین خواهرشوهرم اینا با شرکت واحد این طرف و اون طرف می‌رفتن! دیروز هر کدومشون با یه ماشین اومدن خونمون!

خیلی ... خیلی کم جنبه...

همین نرگس خانم، خونه‌شون سر خیابونه...

آهان... خب... خب؟

از وقتی دماغشو عمل کرده، انگار چی شده!

تو محل راه می‌افته و فخر می‌فروشه!

چرا راه دور بریم سوسن جون، قربونت برم! چرا نرگس خانم؟ همین هاجر خانم، طبقه اولو نمی‌گی، از وقتی دخترش توی درمانگاه محل کار می‌کنه، اونم چه کاری! فقط سوزن زدن! بیا ببینش، جواب سلام آدم رو هم نمی‌ده!

حالا غیبتش نباشه!

سوسن جون گوش کن... گوش کن.

چی رو؟

همین صدای تق‌تق...

چیه؟

صدای کفش‌های پاشنه‌ بلند کاملیا خانمه که از پله‌ها داره بالا میاد.

کاملیا کیه؟

بابا سوسن جون، کاملیا خانم همون عدالت خانمه که اسمشو عوض کرده!

وا...

‌ آره، الانه که بیاد بالا مزاحم بشه و پشت سر این و اون غیبت کنه.

بهتره تا نیامده برم. تو هم کاری به کارش نداشته باشی‌ها!

اوا اعظم جون مگه بیکارم!

نمی‌دونم این آدما از غیبت کردن چه سودی می‌برن!

قربونت برم اعظم جون، خداحافظ.

خداحافظ.

مصطفی مولایی