گیوه‌دوزی صنعتی فراموش شده در بهبهان

دولتی مختاران در گفت‌و‌گو با ایسنا، بیان کرد: گیوه‌دوزی از جمله مشاغل قدیمی در حال فراموش شدن این شهرستان است که سال‌ها پیش به‌وسیله‌ مردم گسترش یافته و به نقاط مختلف صادر می‌شده است.

او با اشاره به وجود حرفه‌ی گیوه‌دوزی در دیگر نقاط کشور و متفاوت بودن آن در هر منطقه با توجه به فرهنگ آن، اظهار داشت: دلیل اصلی گسترش حرفه‌ی گیوه‌دوزی در این شهرستان، وجود عشایر استان کهگیلویه و بویراحمد و کشاورزان محلی روستاهای هم‌جوار و حتا منطقه‌ی رامشیر است.

وی از دیگر دلایل عمده‌ی رواج و گسترش این حرفه را گرمای شدید هوا و نبود تنوع در کفش‌ها‌ دانست و گفت: با توجه به مرغوبیت و شهرت گیوه‌های این شهرستان، گیوه علاوه بر نقاط مختلف کشور گاهی به کشورهای هم‌جوار مانند کشورهای حاشیه‌ی خلیج فارس نیز صادر می‌شده است.

مختاران توضیح داد:‌ گیوه‌دوزی در دو نوع گیوه‌های پنبه‌یی که کف آن‌ها از پارچه‌ی پنبه‌یی بوده و گیوه‌های ته‌چرم با کفی از چرم گاو و در برخی مواقع گاومیش تهیه می‌شده است که در کارگاه، دباغی و پرورده می‌شدند.

مسؤول انجمن دوست‌داران میراث فرهنگی بهبهان ادامه داد: گیوه‌هایی که کف آن‌ها از پارچه‌های پنبه‌یی تهیه می‌شده است، مخصوص فصل‌های تابستان و بهار و برای استفاده در زمین‌های خشک بودند و گیوه‌های با کف چرم معمولا برای مناطقی که مستلزم داشتن کفش‌های مقاوم‌تر بودند، استفاده می‌شدند.

مختاران گیوه‌ها را دارای انواع مختلفی شامل نوع عالی و بازاری دانست و افزود: نوع عالی «خودرو» گران‌ترین‌ نوع گیوه بوده است.

او یادآور شد: مهم‌ترین بازار فروش گیوه‌ی بهبهان شهرهای شادگان، رامشیر و تمام مناطق عرب‌نشین است. علاوه بر خوزستان در استان کهگیلویه و بویراحمد و کشورهای اطراف خلیج فارس نیز از گیوه استقبال می‌شود.

وی با اظهار تأسف از روبه فراموشی رفتن این حرفه‌ی باارزش، گفت: در بهبهان فقط یک گیوه‌دوز وجود دارد که در محله‌ی گود چاهک مشغول فعالیت است.