عبور از حدنصاب بابی چارلتون

گیگز از 14 سالگی در یونایتد حضور یافته و از 16 سالگی عضو تیم الف باشگاه بوده و امروز هر کس می‌خواهد از عوامل و فاکتورهای استمرار و ثبات در یونایتد یاد کند و مثال‌هایی در این خصوص بزند، حواسشبه‌سمت گیگز می‌رود. وین رونی که در 23 سالگی تجربه 5 سال عضویت در یونایتد را دارد، با چنین باور و طرز نگرشی می‌گوید: «عده‌ای بر این نکته تاکید می‌ورزند که استعدادهای من بزودی خواهد سوخت و دوام لازم را ندارم، اما چنین نیست و من الگوی خودم را گیگز قرار داده‌ام. او 21 سال است در یونایتد بازی می‌کند و همیشه وزنه‌ای سنگین و معتبر برای ما بوده است و ما از او نیرو می‌گیریم.»

از استمرار گیگز همین بس که اواخر فصل گذشته عنوان بازیکن برتر سال انگلیس را از منظر اتحادیه فوتبالیست‌های حرفه‌ای این کشور (PFA) به دست آورد. او در بین جمعی از کاندیداها حائز رتبه اول شد که 3 منچستری دیگر شامل نمانیا ویدیچ، کریستیانو رونالدو و ریوفردیناند هم در آن حضور داشتند.

یک در میان

فرگوسن سعی کرده است در دو سه سال اخیر از حجم بازی‌های گیگز و اسکولز بکاهد و به خاطر این که وقت بیشتری برای بازسازی و ترمیم قوا داشته باشند، یک در میان به میدان بیایند و گاهی گیگز

در ازای یک بازی، در دو مسابقه بعدی استراحت کرده است.

نفراتی چون اندرسون و پارک جی سونگ برای جبران غیبت آنها به کارگرفته شده و بد نیز کار نکرده‌اند، اما ارزش‌های گیگز هر موقع که به میدان آمده، مشخص شده و فصل اخیر فوتبال اروپا سند روشنی در این خصوص بود.

استمراری از آن دست که برشمردیم و در حرف‌های وین رونی به آن اشاره مستقیم شده است، باعث شده گیگز اخیرا رکورد بازی در منچستریونایتد را که در اختیار بابی چارلتون معروف بود، بشکند و از رقم 780 و سپس 800 بازی رسمی برای شیاطین سرخ عبور کند و به حد نصاب‌هایی برسد که بسیار بعید است نسل‌های بعدی به آن دست یابند. از دیدگاه مایک فیلان دستیار اول فرگوسن برخی بازی‌های گیگز در فصل اخیر چنان زیبا و موثر بود که به وصف نمی‌آید و در رسیدن منچستر به اهدافش سهمی عمده داشت.

نقطه‌ای کلیدی

یکی از بارزترین آنها در برابر چلسی در زمستان سال پیش بود که یونایتد آن را با اقتدار و با استفاده از اشتباهات مکرر مدافعان چلسی صفر  3 برد و در آن روز ناظران هر چه کوشیدند بازی گیگز را برآورد و نقد کنند، نتوانستند؛ زیرا او بیش از حد پرتحرک و فکور بود و هر جا که توپ در حرکت بود، گیگز برای پوشش دادن‌ آن و ارسال دو سه پاس موثر با آن آمادگی داشت. فیلان می‌گوید: «آن دیدار نقطه‌ای کلیدی برای ما و خود گیگز بود.

او در آن روز درس فوتبال مبتنی بر فکر و تکنیک را به همه و حتی یارانش داد و منچستر هم فهمید که با‌ آن ابزار می‌تواند از نو بر تارک لیگ بنشیند.

حسن بزرگ گیگز این است که می‌تواند از نظر جسمانی خود را در شرایط ایده‌آل نگه‌ دارد و انگار دکتر خود و طبیب کسالت‌های خویش است. او به درجه‌ای از کمال در رشته تخصصی خود رسیده است که ما در اولدترافورد چندان در جریان تمریناتش دخالت نمی‌‌کنیم و اجازه می‌‌دهیم آن طور که خودش صلاح می‌‌داند، به تمرین بپردازد و آنگاه سرفرصت با ما همراه شود.»

دیگر حسن گیگز کم حاشیه بودن او و متمرکز بودن وی بر کارها و اهدافش و در نگاهی کلی‌تر فوتبال است. هافبک  مهاجم ولزی البته در سال‌های نخست مطر‌ح شدنش در ورزش فوتبال برخی مسائل و علایق جنبی را آفرید و کارشناسان ابراز نگرانی کردند که مبادا گیگز در راه گام برداشتن در مسیر جورج بست گوش چپ ایرلندی دهه 1960 و اوایل دهه 1970 یونایتد قرار داشته باشد و به فردی همچون او تبدیل شود و سرنوشتش مثل بست (که بر اثر زیاده‌روی در مصرف مشروبات الکلی در59 سالگی جان سپرد) به تیرگی گراید.

پایان ناآرامی‌ها

اما چنین نشد و گیگز ایام ناآرام 19 تا 23 سالگی‌اش را پشت‌سر نهاد و از آن پس به آرامی فکور و برنامه‌ریز شد و هر سال که بر عمرش افزوده شد باتجربه‌تر، عاقل‌تر و کم‌مشکل‌تر از گذشته عمل کرد و همان طور که قبلا آمد و بازیکنی که به اولدترافورد می‌آید، ابتدا نام و اوصاف گیگز مقابل چشم‌هایش سبز می‌شود و وی را الگوی خویش می‌بیند و باید بکوشد مثل او شود. به لحاظ تکامل و غنای فنی نیز گیگز پیوسته بازیکن بهتری شده است، به طوری که قدرت بازی‌سازی او و توانش در اداره تیم اینک به حدی بی‌سابقه رسیده است. فرگی با اعتراف به همین موضوع می‌گوید: «از گیگز و اسکولز خواسته‌ام امسال هم با ما راه بیایند و در میدان حاضر باشند، زیرا تجربه آنها غیرقابل جایگزین است. هر حرکت و پاس آنها می‌تواند در روزهای خاص حلال مشکلات ما باشد و براساس آنچه من دیده‌ام، هنوز می‌توانند یکی دو سال دیگر ما را همراهی کنند. حتی اگر آنها بازیکنانی 90 دقیقه‌ای و همیشگی نباشند، می‌توانند یک در میان برای ما به میدان آیند و تعیین‌کننده باشند.»

مقدمه پیروزی‌های بعدی

اثر روحی حضور گیگز و امثال او در اولدترافورد نیز غیرقابل انکار است. کمتر از 2 ماه بعد از واگذاری فینال جام قهرمانان باشگاه‌های اروپا و در حالی که فصل جدید لیگ برتر انگلیس از دهه سوم مرداد و فصل تازه جام قهرمانان باشگاه‌های اروپا از دهه سوم شهریور راه می‌افتد، گیگز با ارائه هشداری بموقع به یارانش گفته است: «شکست در برابر بارسلونا و از دست دادن عنوان قهرمانی باشگاه‌های اروپا هر چه بود گذشت و بهتر است به آینده فکر کنیم. من فکر می‌کنم همان باخت بهترین عامل تحریک‌کننده برای ما جهت داشتن آینده‌ای بهتر و همراه با فتح جام‌هایی تازه باشد. ما می‌توانیم بر پایه آن شکست زیرساخت فتوحات بعدی خود را بگذاریم و این کاری است که در دست اجرا داریم.»

منبع: Daily Telegraph / جولای 2009
مترجم: وصال روحانی