تلاش برای کاهش عیار مردم‌سالاری

در این باره نکات زیر در خور توجه است:

1- رقابت‌های انتخاباتی در این دوره ریاست جمهوری، بخصوص با ابتکار عمل رسانه ملی در طراحی و اجرای موفق مناظره‌ها ، جلوه مردم‌سالاری در ایران اسلامی را زیباتر و باشکوه‌تر از همیشه به نمایش گذاشت تا حدی که تحلیلگران مسائل سیاسی خصوصا در منطقه، در برابر این صحنه، شگفت‌زده شده و آن را از دموکراسی‌های غربی پیشرفته‌تر و واقعی‌تر ارزیابی کردند و به نوعی مدعی حکومت‌های خودشان شدند که چرا ما از این نعمت بی‌بهره‌ایم؟

مناظره‌های انتخاباتی نامزدها، اگرچه با تلخی‌هایی همراه بود و آسیب‌هایی به همراه داشت اما در یک نگاه کلان، ضمن نمایان ساختن ثبات سیاسی فوق‌العاده نظام، آستانه تحمل مردم را به میزان قابل توجهی افزایش داد. ارتقای آگاهی عمومی نسبت به مسائل کلان کشور و بالا بردن ضریب آگاهی و انتخاب هوشمندانه و توام با بصیرت نیز از پیامدهای مثبت این مناظره‌ها بود.

این مناظره‌ها همچنین می‌تواند جای پایی باشد تا رسانه ملی به مثابه یک دانشگاه عمومی با اتکای به آن، در دور جدید فعالیت‌های خود، برنامه‌های جدی‌تر و صریح‌تری بخصوص در حوزه سیاسی بسازد و جامعه را چندین گام پیش ببرد.

2-‌ در اعلام مواضع و اظهارنظر نامزدها و همچنین در رفتارشان چه در مناظره‌ها و چه در برنامه‌های تبلیغاتی خود، جای یک چیز تقریبا خالی و یک مساله با آسیب همراه بود.

آنچه با آسیب همراه بود و بعضا مخدوش شد اخلاق بود. این انتخابات و فرصت بی‌نظیر پدید آمده برای نامزدها، می‌توانست علاوه بر رشد سیاسی جامعه، موجب رشد اخلاق نیز بشود اما باید با تاسف اعتراف کرد در این زمینه نه‌تنها دستاوردی نداشتیم، عقب‌‌گرد هم داشتیم.

و آنچه جایش خالی بود، مرزبندی با دشمنان مردم و نظام اسلامی بود. آنقدر که در این دوره، نامزدها تلاش کردند مرزبندی و مخالفت خود را با یکدیگر شفاف کنند، برای تعیین مرز با مخالفین نظام نه‌تنها تلاشی صورت نگرفت، که بعضا برای کم کردن فاصله و از بین بردن مرزها هم قدم برداشته شد و این درست خلاف دستور خداوند است که می‌فرماید: محمد رسول‌الله والذین معه اشدآء علی‌الکفار رحمآء بینهم. (محمد فرستاده خداست و کسانی که با او هستند در برابر کفار سرسخت و در میان خود مهربانند)

3- سلامت انتخابات از جمله موضوعاتی است که عدم اطمینان از آن، بنیان مردمسالاری و برگزاری انتخابات را فرومی‌ریزد. درست به همین دلیل قانونگذار، هم در قانون اساسی و هم در قانون انتخابات برای تامین این مهم سازوکارهای متعددی را پیش‌بینی کرده است و مسوولان نظام نیز در دوره‌های مختلف بر آن تاکید کرده‌اند.

گردش قدرت و دست به دست شدن کرسی‌های ریاست جمهوری، مجلس شورای اسلامی و شوراهای اسلامی شهر و روستا آن هم بعضا در شرایطی که مجریان انتخابات از یک جریان بوده‌اند ولی پیروز انتخابات از جریان مقابل، بهترین دلیل برای استحکام همین بنیان مهم است و بخوبی ثابت می‌کند هیچکس نمی‌تواند در برابر خواست و اراده مردم، اراده‌ای را تحمیل کند. اما مع‌الاسف در این دوره از مدت‌ها قبل، تلاش گسترده‌ای صورت گرفت تا این سنگ بنای مستحکم را آسیب‌پذیر بنمایاند  یا در انگیزه حضور مردم تاثیر منفی بگذارد بستری فراهم کند برای سوء‌استفاده‌های بعدی  یا هر دو.

به نظر می‌رسد عده‌ای در داخل و خارج کشور، دست به دست هم داده‌اند تا ثابت کنند ملت بزرگ ایران، ظرفیت لازم برای مردمسالاری با عیار بالا را ندارند. این جریان می‌کوشد با ناامن کردن فضا، شیرینی یک رقابت تنگاتنگ و هیجان و نشاط فوق‌العاده را به کام مردم تلخ کند.

جالب این‌که این جریان در بخش داخلی از سوی دیگر رقابتی کم‌سابقه را ساماندهی و مدیریت کرد و جای این پرسش را خالی گذاشت که اگر به سلامت انتخابات اطمینان ندارید، این همه هزینه و وقت‌گذاری و برنامه‌ریزی چه معنا و مفهومی دارد. آیا هیچ انسان عاقلی بر روی زمین سست، برای ایجاد بنایی بلند تلاش می‌کند؟ در این میان، کم‌توجهی برخی بزرگان و بهانه دادن به دست نااهلان تامل‌برانگیزتر است.

به هر حال شمارش معکوس برای آغاز رای‌گیری آغاز شده است و نفس‌ها در سینه‌ها حبس، اما صدای تپش قلب‌ها بلندتر شنیده می‌شود. دست به دست هم بدهیم تافرصت این رقابت با شکوه با بی‌تدبیری یا شیطنت برخی به تهدید نگراید.

مهدی فضائلی