روزهای بهاری ساحل تار

اگر از تهران قصد دیدار دریاچه را داشته باشیم یک برنامه دو روزه برای تماشای دریاچه و شبی در کنار آن بودن، کافی است. برای رفتن به دریاچه تار از شرق تهران عازم شمال می‌شویم. پس از گذشتن از جاجرود و بومهن در جاده دماوند و فیروزکوه به گیلیارد و از آنجا به آینه وزران می‌رویم. از آیینه وزران جاده کوهستانی پرپیچ و خمی را می‌توانیم ببینیم که به کنار دریاچه تار می‌رسد. اما اگر قصد کوهپیمایی درست و حسابی را داشته باشیم، از آیینه وزران چند کیلومتر دیگر جاده فیروزکوه را طی می‌کنیم تا به روستای جابان برسیم.

با استفاده از نقشه و کروکی یا راهنمای محلی در دره‌ای کوهستانی پیش می‌رویم و روستا را پشت سرمی‌گذاریم.

با چند ساعت راهپیمایی به دامنه جنوبی زرین‌کوه می‌رسیم و پس از سرازیر شدن از گردنه‌ای به دریاچه کوچکی به نام هویر می‌رسیم. بین هویر و تار یک گردنه به چشم می‌خورد و این دو دریاچه را از هم جدا می‌کند. با حدود نیم‌ساعت راهپیمایی می‌توانیم خود را به ساحل دریاچه زیبای تار برسانیم. وقتی روی گردنه بین دو دریاچه قرار می‌گیریم، چشم‌انداز تماشایی تار ما را به شگفتی وا می‌دارد و برای رسیدن به کنارش لحظه‌ای قرار نخواهیم داشت. اگر پنجشنبه عازم دریاچه تار شویم و با خود چادر ببریم، می‌توانیم در کنارش چادر برپا کنیم و شبی در محیطی آرام بیاساییم. تماشای آسمان پرستاره و کهکشان راه شیری در نیمه شب‌های کنار دریاچه تا مدت‌ها خاطره‌ای به یادماندنی خواهد بود. آب دریاچه از کوه‌های دو برابر تامین می‌شود که ارتفاعی بیش از 4هزار متر دارند.

در زمان بازگشت راه دیگری را پیش می‌گیریم. این بار از محل دریاچه رو به پایین، در امتداد دره‌ای باریک اما پر از درخت و گل و سبزه مستقیم به سوی شهرستان دماوند می‌رویم. بعضی از جاهای مسیر، مالرو و باریک و صخره‌ای است. بنابر این باید با احتیاط و آرام و در عین حال محکم قدم برداریم. با حدود 4 تا 5 ساعت پیاده‌روی در این مسیر زیبا به باغ‌های نزدیک دماوند می‌رسیم. خانه‌هایی که در باغ‌هاست، به ما می‌گوید که به دماوند آمده‌ایم. به این ترتیب یک برنامه 2روزه خاطره‌انگیز را در طبیعتی بکر به پایان می‌بریم.