توبه گرگ

مونتسکیو در عبارتی بس حکیمانه می‌گوید: «من اگر می‌توانستم بر پیشداوری مردم غلبه کنم، از خوشبخت‌ترین افراد بودم.» اگر قبل از آن که جملات بالا را بیاورم می‌گفتم که شاه این سخنان را گفته از همان اول احتمالا‌ یا مطلب را نمی‌خواندید یا اگر می‌خواندید، مغرضانه می‌خواندید و نتیجه‌گیری‌ای که الان کردید، نمی‌کردید. قضاوت صحیح تاریخی یعنی همین. یعنی بدون جنجال و هیاهو و به دور از هرگونه هیجان، «حقیقت» را به خواننده بنمایانی تا خودش با خیال راحت «قضاوت» کند.البته این عبارات بخشی از متنی است که رضا قطبی (مدیرعامل سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران و پسرخاله فرح دیبا)‌ در سال 1357 تهیه کرد و شاه آن را در تاریخ 15/8/57 از تلویزیون قرائت کرد ولی خوشبختانه مردم گوششان به این حرف‌ها بدهکار نبود. اکنون برای اهمیت موضوع، فرازهای دیگر از سخنان ایشان را می‌آوریم تا نسل جدید دریابد که در آن زمان نه‌تنها مردم بلکه حتی شخص شاه انقلابی بود و از انقلابیون نیز حمایت می‌کرد:

Dدر فضای باز سیاسی که از 2 سال پیش به تدریج ایجاد شد شما ملت ایران علیه ظلم و فساد به پا خاستید.

Eانقلاب ملت ایران نمی‌تواند مورد تایید من به عنوان پادشاه ایران و به عنوان یک فرد ایرانی نباشد.

Fمن به نام پادشاه شما که سوگند خورده‌ام که تمامیت ارضی مملکت، وحدت ملی و شیعه اثنا عشری را حفظ کنم بار دیگر در برابر ملت ایران سوگند خود را تکرار می‌کنم و متعهد می‌شوم که خطاهای گذشته ]![ دیگر تکرار نخواهد شد.من نیز پیام انقلاب شما ملت ایران را شنیدم. من حافظ سلطنت مشروطه که موهبتی است الهی که از طرف ملت به پادشاه تفویض شده است هستم، و آنچه را که شما برای به دست آوردن آن قربانی داده‌اید، تضمین می‌کنم.

تضمین می‌کنم که حکومت ایران در آینده براساس قانون اساسی، عدالت اجتماعی و اراده ملی و به‌دور از استبداد و فساد خواهد بود.