گفتگو با شهرزاد عبدالمجید بازیگر و مجری برنامه های کودکان
طی سالهای اخیر در بین برنامه های عروسکی که توسط یک مجری هدایت و به ثمر می رسد، نمونه های قابل ذکری از شبکه های سیما برای کودکان پخش شده است .
شما تاکنون برنامه هایی با موضوع کودکان و محتوای تقریبا آموزشی داشتید ویژگی چنین برنامه هایی را در چه می دانید؛
به نظر من کار اولم (میگی نه نگاه کن) ویژگی منحصر به فردی نداشت . یعنی به عنوان برنامه ای برای کودکان دارای آنچنان ویژگی نبود؛ اما کار دوم ، یعنی «تقی جان» مهمترین ویژگی که داشت توانست با بچه ها و همچنین بزرگترها خیلی خوب ارتباط برقرار کند و شخصیت های خاله رویا و عروسک تقی جان به گونه ای واقعی برای بچه ها جا افتاد. چون به سهم خودش تاثیر گذار بوده و در قالب یک برنامه عروسکی - نمایشی خیلی از رفتارهای خوب را به بچه ها یاد می داد و با روحیه لطیف و پاک بچه ها ارتباط برقرار می کرد. چون مخاطبان این برنامه بیشتر بچه ها بودند ، باید تلاش می شد که کار در این قالب ارائه شود و در آن مواردی متناسب با گیرایی ذهن بچه ها گنجانده شود. تقی جان در عین حال که شیطنت دارد، اما در عوض راهنمایی های خاله رویا به او، برای بچه ها خیلی جالب و آموزنده بود. حتی الان هم بعضی بچه ها که مرا می بینند، خاله رویا صدایم می کنند.
اگر از شخصیت تلویزیونی تقی جان در فرمت سینمایی استفاده شود ، آیا همان گیرایی را خواهد داشت و با استقبال روبه رو خواهد شد؛
تقی جان هم به دلیل محبوبیتی که در بین بچه ها پیدا کرده اگر فیلم سینمایی آن را بسازند، بچه ها با ذهنیت نمایش تلویزیونی که دارند از آن فیلم استقبال خواهند کرد. همان طور که موفقیت فیلم سینمایی «کلاه قرمزی» به دلیل کار موفق تلویزیونی اش است . خصوصا این که کلاه قرمزی و پسرخاله باز با همان تکه کلام ها و همان حالتها در این فیلم ظاهر شدند.
آیا تشابهی میان کاراکتر آنها یافته اید؛
به هر حال هر دو شیطان ، بازیگوش و بامزه هستند.
بسیاری اعتقاد دارند که بعضی فیلمها برای کودکان و نوجوانان ساخته نمی شود؛ بلکه محتوای اصلی فیلم درباره آنهاست.عده ای نیز پافشاری می کنند که فیلم برای کودکان نه درباره آنها، در این باره چه نظری دارید؛
من اعتقاد دارم که در این ساختارها بچه ها نقشی ندارند اصلا بچه ها زیاد به این برنامه و فیلمها علاقه نشان نمی دهند؛ چون با محتوای سنگین و غیرقابل هضم روبه رو می شوند کار کردن در این عرصه توانایی خاص می طلبد. بسیاری از کارها با وجود مطالعه قبلی و دقت در ساخت هنگام پخش با استقبال کودکان مواجه نمی شود. ساختارهای تخصصی مثل برنامه های کودک باید دارای ویژگی های مرتبط با همان دنیایی باشد که کودکان در آن قرار دارند، تا آنها بتوانند پیامها و محتوای آن را درک کنند. شاید بتوان گفت این برنامه ها باید بیشتر واقعی باشند؛ زیرا دنیای کودکان احترام خاص خود را دارد وارد شدن به آن کار هر کسی نیست .
زینت پستادست
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
