نم: اسرائیل بایدسریعا به (NPT) بپیوندد

وی افزود: مایلم به اطلاع برسانم که در جریان نشست وزرای خارجه جنبش عدم تعهد که از ‌27 تا ‌30 ژوئیه در تهران برگزار گردید، وزرا بیانیه مربوط به مسأله هسته‌ای جمهوری اسلامی ایران را که موضع جنبش را درباره این موضـوع به روز می‌کند به تصویب رساندند. این جانب اکنون به نقل بیانیه می پردازم:

«1ـ وزرا بر مواضع اصولی خود درباره خلع سلاح و عدم اشاعه هسته ای که در سند نهایی نشست وزیران دفتر هماهنگ کننده جنبش عدم تعهد در پوتراجایا، مالزی، ‌27ـ‌30 مه ‌2006 و چهاردهمین کنفرانس سران دولتها یا حکومتهای جنبش عدم تعهد در هاوانا، کوبا، ‌11ـ‌16 سپتامبر ‌2006 منعکس گردید تاکید ورزیدند.

وزرا همچنین بر مواضع اصولی جنبش درباره مسأله هسته‌ای جمهوری اسلامی ایران که در بیانیه مصوب وزرای جنبش عدم تعهد در پوتراجایا در تاریخ ‌30 مه ‌2006 و بیانیه مصوب سران دولتها و حکومتهای جنبش عدم تعهد در هاوانا در تاریخ ‌16 سپتامبر ‌2006 منعکس گردید تاکید ورزیدند.

آنها تحولات مثبت در اجرای موافقتنامه پادمانی معاهده عدم اشاعه را در جمهوری اسلامی ایران همانگونه که در گزارشهای مدیر کل آژانس بین المللی انرژی اتمی (IAEA) منعکس گردید مد نظر قرار دادند.

‌2ـ وزرا مجددا حق مسلم و اساسی همه کشورها را برای توسعه تحقیقات، تولید و استفاده از انرژی اتمی برای مقاصد صلح آمیز، بدون هر گونه تبعیض و مطابق وظایف قانونی مربوطه آنها تایید نمودند بنابراین هیچ چیزی نباید به نحوی تفسیر شود که از حق کشورها به منظور توسعه انرژی اتمی برای مقاصد صلح آمیز جلوگیری یا برای آن محدودیت ایجاد نماید.

به علاوه آنها مجدداً تایید نمودند که انتخابها و تصمیمات کشورها از جمله جمهوری اسلامی ایران در زمینه استفاده صلح آمیز از فن آوری هسته‌ای و سیاستهای چرخه سوخت آن باید مورد احترام قرار بگیرد.

‌3ـ وزرا تصدیق نمودند که آژانس بین المللی انرژی اتمی به عنوان تنها مرجع ذی صلاح برای راستی آزمایی تعهدات پادمانی مربوطه کشورهای عضو می باشد و تاکید نمودند که هیچ گونه فشار ناروا یا دخالت در فعالیت‌های آژانس خصوصاً روند راستی آزمایی آن که کارایی و اعتبار آژانس را به خطر اندازد نباید وجود داشته باشد.

‌4ـ وزرا از همکاری مداوم جمهوری اسلامی ایران با آژانس بین المللی انرژی اتمی از جمله اقدامات اعتماد ساز داوطلبانه که با توجه به حل همه مسایل باقیمانده بر عهده گرفته شده از جمله آنهایی که در گزارش اخیر مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی مورخ ‌26 مه ‌2008 انعکاس یافته است استقبال نمودند.

آنها از این امر که آژانس بین المللی انرژی اتمی قادر به راستی آزمایی عدم انحراف اطلاعات هسته ای اعلام شده در ایران بوده آنگونه که از نوامبر ‌2003 در گزارشهای آژانس منعکس گردیده است استقبال نموده و همچنین ارزیابی مدیرکل آژانس را در گزارش اجرای پادمان SIR دوهزاروشش مبنی بر اینکه همه مواد هسته‌ای اعلام شده از سوی ایران قابل توجیه بوده و در زمینه فعالیتهای صلح آمیز می‌باشد مورد توجه قرار داد.

در عین حال آنها خاطر نشان کردند که با توجه به فقدان اطلاعات و فعالیتهای اعلام نشده در ایران نتیجه گیری فرایندی وقت گیر و در حال انجام می‌باشد. در این زمینه همچنین وزرا از موافقتنامه مدالیته در تاریخ ‌21 اوت ‌2007 بین جمهوری اسلامی ایران و آژانس بین المللی انرژی اتمی که منجر به حل 6 مسأله باقیمانده به عنوان گام مهمی بسوی ارتقای اطمینان و حل و فصل مسالمت آمیز مسأله شد استقبال کردند.

وزرا سند INFCIRC/‌711 را که ضمن آن آژانس و ایران موافقت کردند که پس از اجرای برنامه کار و مدالیته های مورد توافق برای حل مسایل باقیمانده، اجرای پادمانها در ایران به حالت عادی انجام خواهد شد مورد توجه قرار دادند.

‌5 ـ وزرا تمایز اساسی میان تعهدات قانونی کشورها نسبت به موافقتنامه های پادمانی مربوطه خود و هر گونه اقدام اعتماد ساز داوطلبانه را که برای حل مسایل دشوار بر عهده گرفته شده مورد تاکید قرار دادند و بر این باور بودند که چنین تعهدات داوطلبانه ای جزو تعهدات پادمانی قانونی نمی باشد.

‌6 ـ وزرا مناطق عاری از سلاحهای هسته‌ای (NWFZs) را به عنوان گام مثبتی بسوی نیل به هدف خلع سلاح هسته‌ای مد نظر قرار دادند و و بر حمایت از تاسیس یک منطقه عاری از سلاحهای هسته ای در خاورمیانه طبق قطعنامه های مربوطه مجمع عمومی و شورای امنیت تاکید نمودند.

آنها از اسرائیل خواستند تا زمان تاسیس چنین منطقه ای بدون قید و شرط و بدون تاخیر به معاهده عدم اشاعه هسته‌ای (NPT) ملحق گردد و سریعا همه تاسیسات هسته ای خود را مطابق قطعنامه شماره ‌487 (‌1981) زیر نظر پادمان جامع آژانس بین المللی انرژی اتمی قرار دهد.

‌7 ـ وزرا مجددا بر غیر قابل نقض بودن فعالیتهای هسته‌ای صلح آمیز را مورد تایید قرار دادند و دوباره تایید کردند که هرگونه حمله یا تهدید به حمله علیه تاسیسات هسته‌ای صلح آمیز در حال فعالیت یا در حال ساخت خطر بزرگی را برای انسانها و محیط زیست به وجود می‌آورد و نقض جدی حقوق بین الملل، اصول و اهداف منشور سازمان ملل متحد و مقررات آژانس بین المللی انرژی اتمی می باشد.

آنها بر لزوم یک سند جامع که به صورت چند جانبه مورد مذاکره قرار گرفته باشد و حمله یا تهدید به حمله علیه تاسیسات هسته ای مختص استفاده صلح آمیز از انرژی هسته ای را منع نماید تصدیق نمودند.

وزرا قویاً بر این باور بودند که همه مسایل پادمانی و راستی آزمایی از جمله آنهایی که مربوط به ایران است باید در چارچوب آژانس بین المللی انرژی اتمی حل و فصل گردد و مبتنی بر زمینه های فنی و حقوقی باشد. آنها مجددا تاکید ورزیدند که آژانس باید کار خود را برای حل مسأله هسته ای ایران در چارچوب وظایفش مطابق اساسنامه آژانس ادامه دهد.

‌9ـ وزرا تاکید کردند که دیپلماسی و گفتگو از طریق ابزارهای مسالمت آمیز جهت یافتن یک راه حل جامع و دراز مدت برای مسأله هسته ای ایران باید ادامه یابد. آنها اعتقاد راسخ خود را مبنی بر اینکه تنها راه حل و فصل این مسأله ادامه مذاکرات محتوایی بدون هیچ گونه قید و شرط از پیش تعیین شده در میان همه طرفهای مربوطه می باشد بیان نمودند.

در این زمینه وزرا از تمایل ایران برای آغاز مذاکرات درباره مسایل مختلف منطقه ای و جهانی از جمله مسایل هسته ای با کشورهای عضو عدم تعهد خصوصاً کشورهای منطقه استقبال کردند. وزرا همچنین از گفتگوهای میان ایران و شش کشور که در ژوئیه ‌2008 در ژنو برگزار گردید استقبال کردند.»