طراحی دستگاهی برای تشخیص بیماری‌های ژنتیکی

 به گفته عضو هیات علمی دانشکده علوم طبیعی دانشگاه تبریز، بروز این دسته از بیماری‌ها در انسان، با افزایش یا تجمع بیومواد ویژه در مایعات بدن همراه است که در اکثر موارد عقب‌افتادگی ذهنی از عوارض لاینفک آنها است.

دکتر مریم شجاعی افزود: اندازه‌گیری و تعیین غلظت این بیومارکرها می‌تواند به‌عنوان معیاری برای تشخیص بیماری و در نتیجه درمان به‌موقع آن در نظر گرفته شود.

وی با اشاره به این‌که در سال‌های اخیر، تحقیقات در زمینه ساخت بیوسنسورها به عنوان حسگرهای زیستی به سرعت رشد کرده است، گفت: این امر ناشی از تقاضا‌های مشتری محور، برای ساخت بیوسنسورهای کارآمدتر، به ویژه برای کاربردهای تشخیصی و بالینی است.

شجاعی با اشاره به انواع یبوسنسورها گفت: بین انواع بیوسنسورها، علاقه‌مندی ویژه‌ای برای استفاده از بیوسنسورهای پیزوالکتریک وجود دارد که اغلب تحت عنوان بیوسنسورهایی بر پایه کوارتز کریستال نانوبالانس شناخته می‌شوند که با اعمال پوشش‌های مناسب، مانند پلیمر روی الکترودهای کوارتز، بیوسنسورهایی با حساسیت بالا از این الکترودها قابل تهیه است.

وی به ویژگی‌های عملکرد این بیوسنسورها اشاره کرد و افزود: عملکرد این بیوسنسور کاملا انتخابی است، به‌طوری‌که فقط به مولکول مورد نظر پاسخ می‌دهد. بنا براین از انجام واکنش با سایر مواد موجود در محیط جلوگیری می‌شود.

وی با اشاره به این که استفاده از این ایده برای طراحی بیوسنسور اولین‌بار در ایران صورت گرفته است، خاطرنشان کرد: طراحی این سیستم می‌تواند راهگشای مسیر جدیدی برای توسعه سایر بیوسنسورها باشد.

این پروژه طی یک سال با همکاری مشترک آزمایشگاه بیوشیمی دانشکده علوم طبیعی، آزمایشگاه بیوشیمی گروه علوم جانوری و آزمایشگاه پژوهشی تکنولوژی پلیمر دانشکده شیمی دانشگاه تبریز عبدالرضا میرمحسنی استاد و مریم فربودی دانشجوی دوره دکتری انجام شده است.