خیلی از آنهایی که خرمشهر را آزاد کردند جوان بودند. البته منظور ما فقط نیروهایی نیست که در قالب دسته و گروهان و گردان و تیپ و لشگر راهی عملیات شدند و جانانه با دشمن جنگیدند. خیلی از فرماندهان این عملیات هم جوانهایی بودند که خیلیهایشان هنوز به مرز 30 سالگی نرسیده بودند. محسن رضایی، ابراهیم همت، حسن باقری، یحیی رحیم صفوی، غلامعلی رشید و...حتی صیاد شیرازی هم آن روزها سن خیلی زیادی نداشت، او در 36 سالگی فرمانده ارتش ایران شده بود و هنوز جوان جوان بود.
کد خبر: ۱۷۶۷۵۱
با این حال این جوانها آنقدر شجاعت داشتند که توانستند هم خرمشهر را فتح کنند و هم یکی از نادرترین عملیاتهای جنگی را به انجام برسانند. شاید اگر نیروی جوانی و روح خلاقیت برخاسته از این نیرو نبود روشهای کلاسیک نمیتوانست چندان برای آزادسازی خرمشهر به کار آید. چراکه نیروهای عراقی دژ محکمی گرداگرد شهر کشیده بودند و طبق محاسباتی که داشتند تمام راههایی را که میشد از طریقشان به خرمشهر رسید، سد کرده بودند. فرماندهان ارتش عراق طبق الگوهای کلاسیک آرایش دفاعی گرفته بودند و به همین خاطر آنقدر خاطر جمع بودند که صدام میگفت: «اگر ایرانیها خرمشهر را گرفتند، من کلید بصره را تقدیمشان میکنم».
شاید اگر نیروی جوانی و خلاقیت و ابتکار جوانهایی که قرارگاهها را اداره میکردند نبود، طرح عملیات بیتالمقدس هم به این شکل ریخته نمیشد، عملیاتی که چگونگیاش عراقیها را شوکه کرد، اما با این وجود آنها آنقدر حساب شده دور خرمشهر و راههای رسیدن به آن سد درست کرده بودند و در این منطقه نیرو با تجهیزات پیشرفته مستقر کرده بودند که نبرد برای گرفتن خرمشهر روزها طول کشید.
سردار غلامعلی رشید که در این عملیات فرماندهی قرارگاه فتح را به عهده داشته در مورد حضور جوانها در این عملیات میگوید: «در دوران پیروزی انقلاب اسلامی که امام (ره) در آستانه 80 سالگی بودند، اعتماد بینظیری به جوانان داشتند و جوانی 27 ساله به نام محسن رضایی را به فرماندهی سپاه یکصد هزار نفری منصوب کردند. این فرمانده جوان، با 10 سال تجربه قبل و بعد از انقلاب، سپاه را در اندک زمانی با درایت و شجاعت چنان فرماندهی کرد که ارتش دشمن را با وجود ژنرالهای مسن بارها شکست داد. چرا برخی از دوستان از این که این نیروهای جوان، ژنرالها یا سرداران و امیران جوان نامیده میشوند، اظهار تعجب میکنند و آشفته میشوند؟ حقیقت این است که همین فرماندهان جوان (خواه سپاهی و خواه ارتشی) بودند که جرات سنتشکنی و ابتکار و خلاقیت و طرد تفکرات وارداتی امریکایی را داشتند. شهید صیاد نیز یک افسر جوان بود و در 36 سالگی فرمانده نیروی زمینی بود و امیرحسنی سعدی نیز در زمان جنگ و در سمت فرماندهی لشگر یک افسر جوان بود. چرا میخواهیم این حقیقت را انکار کنیم؟ برادران ارتشی هم همین اعتقاد را دارند که اوج پیروزی رزمندگان اسلام با روی کار آمدن فرماندهان جوان و انقلابی از سال دوم جنگ در راس سپاه و یگانهای ارتش تحقق یافت».