پیشنهاد

کد خبر: ۱۶۸۸

باعشق ،زندگی را تداوم بخشیمعشق و محبت را اکسیر معجزه گر هستی نامیده اند و اگر انسان به این اکسیر در زندگی مشترک دست یابد، می توان امید و اطمینان داشت که ستونهایی بس محکم - که با هیچ تندبادی ویران نمی شود - بنیان زندگی را حفظ خواهد کرد. اما چرا در جامعه امروزی مشکل بزرگی به نام طلاق که هر روز نیز بر آمار آن افزوده می شود، وجود دارد؛ و چرا راهکارهایی که برای انتخاب همسر و بنای یک زندگی مشترک سالم از سوی کارشناسان ارائه میشود، جوابگو نیست؛اگر به عملکرد فرهنگی گذشته و سالهای پیش نگاهی بیندازیم ، آن گاه با دیدی عمیق و منصفانه پی خواهیم برد که باید به گونه ای دیگر رفتار می شد تا امروز شاهد مشکلات فرهنگی فراوان از جمله ارتباطهای ناسالم و افزایش آمار طلاق نباشیم.باید گفت ، مگر می شود راه ازدواج صحیح را برای کسی گفت که خود، پرورده کانونی بی مهر و آشفته است و از او انتظار داشت که چون انسانی متعادل بفهمد، انتخاب کند و زندگی بسازد؛!تا نپذیریم جامعه ای بیمار داریم و باید برای نجات آن از شیوه های درست مدد جوییم ، روی رستگاری را نخواهیم دید.اگر تجویز علمای تعلیم و تربیت در این زمینه ، بجا و دقیق نباشد، انتظار بهبود امری بیهوده خواهد بود. مگر می شود بیمار سرطانی را با داروی سرماخوردگی درمان کرد؛خانواده ها باید چگونگی رفتار درست و راه و روش زندگی مشترک را بیاموزند؛ چرا که جامعه چنین دیدگاهی پیدا نکرده است که طلاق در عین حال که پدیده ای مذموم به شمار می آید، گاه اجتناب ناپذیر است . مگر یک پزشک در مواقع لزوم ، عضو دردآور را قطع نمی کند؛ آیا افراد مطلقه نمی توانند بانگرشی مثبت و تجربه ای ارزشمند که به بهای گزافی نیز آن را به دست آورده اند، زندگی نوینی را بر پایه اصول صحیح بنا کنند؛چرا با رفتارهای ناشایست ، درها را به روی افراد و بویژه زنانی که ناخواسته تن به طلاق داده اند، می بندیم ؛ آیا زمان آن نرسیده است که حرکتی جمعی و مسوولانه صورت گیرد؛ تا کسی باید احتیاط کرد که مبادا گفتن و فاش کردن حقایق ، زیانهایی داشته باشد؛استاد شهید مطهری در کتاب "امدادهای غیبی " می گوید: وقتی زوجی از نظر درونی تمایلی به یکدیگر نداشته باشند و علاقه مندی و محبت بین آنها نباشد، زندگی مشترک آنها بی معنی است . طلاق با تمام کراهتش ، راه حل مشکل آنهاست و نباید آنها را وادار کرد تا ادامه دهند.پس باید دید عواملی که با بروز آنها، ماندن زن و شوهر در کنار یکدیگر به عنوان همسر و نیز ادامه زندگی مشترک جایز نیست ، چیست؛چرا که پاشیده شدن یک زندگی ، نارضایتی خدا را در پی دارد و ادامه زندگی پرتنش و آسیب دیده هم مورد قبول او نیست . باید تلاش کنیم شکست نخوریم و اگر این اتفاق افتاد، آن را سرآغاز پیروزی بدانیم.