اعتراف به شکست

عباس سلیمی‌نمین اصرار آمریکا و اروپا بر بازگشت بازرسان آژانس به ایران را اعتراف به شکست فشار نظامی دانست و درباره پیامدهای امنیتی آن هشدار داد.
عباس سلیمی‌نمین، کارشناس مسائل سیاسی، با اشاره به بیانیه مشترک آمریکا، فرانسه، آلمان و انگلیس در شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، اصرار این کشور‌ها بر ازسرگیری بازرسی‌های هسته‌ای ایران در شرایط تداوم جنگ را نشانه شکست فشار‌های نظامی و سیاسی دانست و درباره پیامد‌های امنیتی بازگشت بازرسان هشدار داد.
کد خبر: ۱۵۷۵۲۹۵
نویسنده عباس سلیمی‌ نمین / کارشناس مسائل سیاسی
جام جم آنلاین:  فرانسه، آلمان، انگلیس و آمریکا با صدور بیانیه‌ای مشترک و ضدایرانی در نشست شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، ضمن حمایت از نقش آژانس در اجرای نظام پادمان و راستی‌آزمایی فعالیت‌های هسته‌ای ایران، از تهران خواستند همکاری کامل خود با این نهاد را بدون تأخیر ازسر بگیرد.
این‌که آمریکا و سه کشور اروپایی چنین مسأله‌ای را دنبال می‌کنند، در درجه نخست به معنای اعتراف به یک شکست است؛ یعنی از طریق نظامی و برخورد‌های تهاجمی نتوانستند توانمندی ایران در استفاده صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای را متوقف کنند؛ بنابراین مجددا به سمتی سوق پیدا کرده‌اند که بتوانند از طریق اقدامات تروریستی به ایران ضربه وارد کنند.
همه می‌دانند که بازرسان آژانس ارتباطاتی با کشور‌های حامی صهیونیست‌ها دارند. این به آن معناست که وقتی برای بازرسی به ایران می‌آیند، اطلاعات را، چه در زمینه انسانی، چه در زمینه موقعیت فعالیت‌های ایران و چه در مورد دستاورد‌های کشورمان، کاملا در اختیار این کشور‌های حامی صهیونیست قرار می‌دهند. طبیعتا حاصل این مسأله، ترور‌هایی است که اخیرا صورت دادند و طی آن، تعدادی از دانشمندان ما را در زمینه فعالیت‌های صلح‌آمیز هسته‌ای شهید کردند؛ بنابراین اولین امری که به ذهن متبادر می‌شود این است که آمریکایی‌ها و سه کشور اروپایی مجددا می‌خواهند این حلقه بازرسان و اقدامات تروریستی را به هم متصل کنند. این عقلایی نیست که اصلا مادامی که جنگ در جریان است و ما در آن موقعیت قرار داریم، اجازه بدهیم این حلقه‌ها با هم متصل شوند. هیچ عقل سلیمی چنین چیزی را نمی‌پذیرد.
حالا اگر جنگ و تهاجم را متوقف کنند و شرایط را به حالت عادی بازگردانند، آن‌وقت بررسی چنین مسأله‌ای به عقل نزدیک است، اما در این وضعیت، به‌هیچ‌وجه به نتیجه‌ای نخواهند رسید؛ بلکه هرچه بیشتر بر این مسأله اصرار کنند، این افتضاح سیاسی و رسوایی برخی نهاد‌های عالی حاکمیتی را بیشتر برملا می‌کنند.
یعنی توسل به سازمان‌های بین‌المللی برای ترور و جنایت؛ به تعبیر دیگر، استفاده از این سازمان‌های بین‌المللی که برای ایجاد آرامش، صلح و ثبات بنا شده‌اند و قرار بوده براساس قانون عمل کنند، در حالی‌که نه‌تنها براساس قانون عمل نمی‌کنند، بلکه به‌صراحت خواهان این هستند که بازرسانی که قبلا اطلاعات داده‌اند و این مسأله برای همه هم روشن است، مجددا اطلاعات به‌دست بیاورند. چون برای‌شان روشن نیست که مواد غنی‌شده‌ای را که آمریکایی‌ها می‌خواستند هدف قرار بدهند، به کجا منتقل کرده‌ایم. طبیعتا وقتی به ایران می‌آیند، اطلاعاتی در این زمینه در اختیار آمریکایی‌ها و صهیونیست‌ها قرار خواهند داد تا بتوانند در این زمینه دقیق‌تر از گذشته عمل کنند؛ بنابراین به‌هیچ‌وجه بازگشت این نهاد جاسوسی عاقلانه نیست؛ ضمن این‌که این رسوایی را هم کاملا آشکارتر می‌کند. هرچه بر این قضیه اصرار داشته باشند، رسوایی بیشتر می‌شود؛ چراکه آژانسی که اساسا ماهیت وجودی‌اش بر این بنا شده که از قوانین بین‌المللی مراقبت کند؛ قوانینی که برای تصویب آنها تلاش‌های زیادی صورت گرفته است، اکنون برخلاف این مأموریت عمل می‌کند.
یکی از این قوانین این است که کشور‌هایی که عضو ان‌پی‌تی می‌شوند و می‌پذیرند به سمت سلاح هسته‌ای نروند، اولا باید در زمینه دستیابی به دانش هسته‌ای به آنها کمک شود. ثانیا، اگر کشوری به دولت‌هایی که عضو ان‌پی‌تی هستند حمله کند و مراکز هسته‌ای آنها را هدف قرار دهد، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی باید این اقدام را محکوم کند و باید نقش بازدارنده داشته باشد؛ یعنی مانع از حمله شود، چراکه چنین حملاتی می‌توانند خطراتی را به‌وجود بیاورد. آژانس در واقع باید عامل صلح باشد.
این‌که مجددا یک عضو ان‌پی‌تی مورد هدف قرار بگیرد، این هم محل تأسف است.
خوشبختانه در برابر این اقدام، ایران، روسیه و چین بیانیه‌ای صادر کردند که مادامی که آمریکایی‌ها در موضع جنگ قرار دارند، اصلا بازرسی معنا ندارد.
این اقدام برای افکار عمومی نیز بسیار مفید است؛ چراکه موجب آگاهی می‌شود و نشان می‌دهد که این اطلاعات در اختیار کشور‌های حامی صهیونیست‌ها قرار می‌گیرد. این اقدام از نظر سیاسی نیز بسیار ارزشمند است.
به لحاظ نظامی هم به ما کمک می‌کند؛ زیرا آمریکایی‌ها یا باید جنگ را دنبال کنند یا اگر می‌خواهند فعالیت‌های صلح‌آمیز هسته‌ای ایران زیر نظر آنچه که نظارت بین‌المللی می‌نامند، باشد، باید به گردنکشی‌ها و تجاوزات خودشان و در رأس آنها، محاصره دریایی ایران که یک اقدام نظامی است، پایان دهند. 
 
نویسنده: عباس سلیمی‌ نمین / کارشناس مسائل سیاسی
newsQrCode
ارسال نظرات

نیازمندی ها