جام جم آنلاین - فرانسه تا دقیقه ۷۷ شکستخورده بود، اما ۱۴ دقیقه بعد با چهار گل بلژیک را در هم کوبید. تیم زینالدین زیدان در یک نیمه اول و بخش بزرگی از نیمه دوم برای باز کردن دفاع فشرده بلژیک مشکل داشت، اما وقتی موتور حمله روشن شد دیگر توقفی در کار نبود.
پیروزی پرگل فرانسه خیلی بزرگتر از چیزی بود که تصور میشد. خروسها در فاصلهای کوتاه از یک تیم سردرگم به تیمی تبدیل شد که با سرعت پاس دادن و حرکت بازیکنان هجومی بلژیک را از هم پاشید.
فرانسه چگونه بازی را برگرداند؟
بلژیک با گل دقیقه ۳۵ لوکباکیو پیش افتاد. فرانسویها مالکیت بیشتری داشتند، اما مقابل بلوک دفاعی فشرده حریف به مشکل خورده بودند. آمار بازی نیز این برتری را تأیید میکند. فرانسه ۶۶ درصد مالکیت داشت و ۲۳ شوت زد در حالی که بلژیک فقط ۵ شوت داشت.
مشکل فرانسه این بود که مالکیتش در بخش زیادی از بازی به موقعیتهای باکیفیت تبدیل نمیشد.
ورق بازی زمانی برگشت که زیدان به نیمکتش رجوع کرد.
رایان شرکی و مایکل اولیسه وارد زمین شدند و کمی بعد دزیره دوئه نیز به آنها اضافه شد. همین سه بازیکن سرعت و خلاقیت حمله فرانسه را چند برابر کردند. دوئه در دقیقه ۷۷ گل تساوی را زد و تنها چهار دقیقه بعد شرکی روی پاس اولیسه فرانسه را جلو انداخت. اولیسه نیز دو گل دیگر زد تا بازی کاملاً از دست بلژیک خارج شود.
این تعویضها یک پیام مهم داشتند. زیدان فقط به ترکیب اولیه وابسته نیست و میتواند در جریان مسابقه ساختار هجومی تیمش را تغییر دهد.
تفاوت فرانسه زیدان با فرانسه دشان
مقایسه زیدان و دشان هنوز برای صدور یک حکم قطعی زود است، اما تفاوتهایی از همین چهار بازی نخست قابل مشاهده است.
فرانسه دشان معمولاً تیمی بسیار کنترلشده بود. اولویت اصلی حفظ تعادل بین خطوط و کنترل ریسک بود. حتی وقتی فرانسه برتری فنی داشت الزاماً با تعداد زیادی بازیکن به محوطه حریف حمله نمیکرد.
زیدان به نظر میرسد آزادی بیشتری به بازیکنان خلاق میدهد. در تیم او بازیکنانی مثل اولیسه و شرکی میتوانند بیشتر بین خطوط حرکت کنند و با تغییر موقعیت دفاع حریف را به تصمیمهای سخت وادار کنند. البته تفاوت مهم دیگر سرعت تغییر ریتم است. فرانسه زیدان میتواند مدت زیادی مالک توپ باشد و بعد ناگهان با یک پاس عمقی یا حرکت انفرادی سرعت حمله را چند برابر کند. مقابل بلژیک همین اتفاق در یک بازه کوتاه رخ داد.
البته نباید فراموش کرد که همین تیم تا دقیقه ۷۷ در شکستن بلوک دفاعی بلژیک مشکل داشت؛ بنابراین زیدان هنوز باید برای حمله مقابل دفاعهای کاملاً بسته راهحلهای بیشتری پیدا کند.
ستاره بازی؛ مایکل اولیسه
اگر قرار باشد یک نفر را به عنوان ستاره این مسابقه انتخاب کنیم انتخاب اولیسه کاملاً منطقی است.
او ابتدا روی نیمکت بود، اما پس از ورود به زمین جریان مسابقه را تغییر داد. پاس گل به شرکی و دو گل پایانی باعث شد نقش او در این بازگشت فوقالعاده باشد. اولیسه حالا به یکی از مهمترین مهرههای هجومی زیدان تبدیل شده است.
اولیسه یک ویژگی مهم دارد که برای تیم زیدان بسیار ارزشمند است؛ میتواند هم در خلق موقعیت نقش داشته باشد و هم خودش تمامکننده باشد.
زیدان و یک نیمه رؤیایی
فرانسه هنوز تیم کاملی نیست. حتی این پیروزی ۴-۱ هم مشکلاتی را آشکار کرد. اما چیزی که در تیم زیدان جذاب به نظر میرسد توانایی تغییر ریتم و عمق فوقالعاده نیمکت است.
فرانسه وقتی بازی را سرعت داد بلژیک دیگر توان کنترل بازیکنان هجومی این تیم را نداشت.
چهار گل در ۱۴ دقیقه شاید بهترین خلاصه از چیزی باشد که زیدان میخواهد از فرانسه بسازد؛ تیمی که میتواند بازی را کنترل کند، اما در لحظه مناسب با انفجاری ناگهانی حریف را از پا دربیاورد و شاید مهمتر از همه اینکه این فرانسه حتی بدون کیلیان امباپه توانست چنین بازگشت بزرگی را رقم بزند.