آنالیز فنی دیدار انگلیس – کرواسی؛ رمزگشایی از عجیب‌ترین شکست دنیا

جام جم آنلاین – آخرین باری که یک تیم قوی مقابل یک تیم قوی دیگر اینگونه پرگل به پیروزی رسیده بود به ۱۲ سال پیش برمی گردد: شکست هفت بر یک برزیل مقابل آلمان. حالا همان اتفاق شوکه کننده اینبار در اروپا و در جدال انگلیس و کرواسی رقم خورد. چه شد که کرواسی به این راحتی از هم فروپاشید؟  
 
آنالیز فنی: راز ۷ تایی شدن
شکست ۷ بر صفر کرواسی برابر انگلیس را نمی‌توان با یک روز بد یا اشتباه چند مدافع توضیح داد. تیم اسلاون بلییچ از همان دقایق ابتدایی در برابر شدت بازی انگلیس عقب ماند و نتوانست ریتم مسابقه را کنترل کند. انگلیس از دقیقه اول با سرعت بالا بازی کرد و اجازه نداد کرواسی به همان فوتبال مالکانه و آرامی برسد که معمولاً برای خروج از فشار به آن نیاز دارد.
گل اول در دقیقه هشتم تصویری از همین برتری بود. جود بلینگام با حرکت و پاس خود هری کین را در موقعیت گل قرار داد و کاپیتان انگلیس ضربه نهایی را زد. تنها ۱۳ دقیقه بعد نوبت خود بلینگام بود که روی حرکت آنتونی گوردون گل دوم را به ثمر برساند
مشکل اصلی کرواسی این بود که بعد از از دست دادن توپ نمی‌توانست فاصله خطوط خود را حفظ کند. بازیکنان انگلیس بلافاصله روی توپ فشار می‌آوردند و با چند پاس سریع دوباره به محوطه جریمه می‌رسیدند. این همان چیزی بود که باعث شد کرواسی فرصت سازماندهی دوباره پیدا نکند.
 
نابغه‌ای به نام توخل
 توخل بعد از جام جهانی به دلیل قهرمان نکردن انگلیس کوهی از انتقادات را مقابل خود دید. حتی با اینکه تیمش پرگل فرانسه را در رده بندی برد. اما تیم توخل راه و روش خوب گل زدن را بلد است. با هجومی‌ترین انگلیس تمام سال‌های اخیر رو‌به‌رو هستیم.
توماس توخل برای دیدار با کرواسی دقیقاً از نقاط قوت نسل جدید انگلیس استفاده کرد. تیم او فقط با مالکیت توپ بازی نکرد بلکه هر بار که توپ را از دست داد با سرعت برای پس گرفتن آن اقدام کرد.
توخل بعد از بازی هم روی همین نکته تأکید کرد و گفت انگلیس از ابتدا تا پایان با شدت بالا بازی کرد و در ضدپرسینگ نیز گرسنه و فعال بود.
نکته مهم دیگر آزادی بازیکنان هجومی انگلیس بود. هری کین فقط داخل محوطه جریمه نماند. جود بلینگام مرتب بین خطوط حرکت کرد. بوکایو ساکا از سمت راست به داخل می‌زد و آنتونی گوردون نیز از سمت چپ به فضای پشت مدافعان حمله می‌کرد.
کرواسی در نتیجه با چهار بازیکن هجومی روبه‌رو نبود که هر کدام در یک منطقه ثابت باشند. آنها دائماً جای خود را تغییر می‌دادند و مدافعان کرواسی مجبور می‌شدند تصمیم‌های دشواری بگیرند.
همین جابجایی‌ها یکی از مهم‌ترین دلایل فروپاشی دفاع کرواسی بود.
 
جود بلینگام: ستاره بی نقص
اگر قرار باشد یک بازیکن را مرکز این نمایش بدانیم جود بلینگام انتخاب اول است.
او یک گل زد و سه پاس گل داد و مستقیماً در چهار گل انگلیس نقش داشت. سه پاس گل در یک بازی ملی برای انگلیس اتفاقی کم‌سابقه است و بلینگام نخستین بازیکن انگلیس از زمان ترنت الکساندر آرنولد در سال ۲۰۲۱ بود که در یک مسابقه ملی سه پاس گل ثبت کرد.
اما اهمیت بلینگام فقط در آمار هجومی نبود.
او بین خط هافبک و دفاع کرواسی حرکت می‌کرد و هر زمان که توپ به او می‌رسید با یک پاس عمقی یا حمل توپ سریع خط دفاعی را عقب می‌برد. گل اول با پاس او برای کین شکل گرفت. گل دوم را خودش زد و در ادامه نیز بار‌ها مهاجمان انگلیس را در موقعیت مناسب قرار داد.
بلینگام در این مسابقه بیشتر شبیه یک هافبک آزاد بازی کرد تا یک هافبک کلاسیک. همین آزادی به انگلیس کمک کرد تا در مرکز زمین برتری عددی و کیفی ایجاد کند.
 
هری کین، پیش به سوی توپ طلا
آخرین شانس هری کین برای کسب توپ طلا در راه است. او هنوز هم میتواند با کنار زدن یامال و مسی توپ طلا را بگیرد و دیدار‌های انگلیس در لیگ ملت‌های اروپا بهترین شانس اوست. کین مقابل کرواسی دو گل زد و یک پاس گل هم ثبت کرد. گل اول او در دقیقه هشتم بسیار مهم بود، چون خیلی زود برنامه مسابقه را به سود انگلیس تغییر داد. گل دوم او نیز در دقیقه ۵۳ وارد دروازه کرواسی شد.
کین در این سیستم یک مهاجم هدف صرف نبود. او عقب می‌آمد و مدافعان مرکزی کرواسی را با خود جابه‌جا می‌کرد تا فضای لازم برای ورود بلینگام و وینگر‌ها ایجاد شود.
این یکی از تفاوت‌های مهم انگلیس با تیم‌هایی بود که کرواسی در سال‌های اخیر با آنها روبه‌رو شده است. مهاجم انگلیس هم تهدید مستقیم در محوطه جریمه بود و هم بخشی از فرآیند ساخت حمله.
 
ساکا و گوردون؛ کابوس دو سمت زمین
 بوکایو ساکا نیز دو گل زد و در نیمه دوم همچنان برای دفاع کرواسی مشکل ایجاد کرد. آنتونی گوردون هم یک گل زد و در حملات انگلیس بسیار فعال بود. چهار بازیکن هجومی انگلیس یعنی کین بلینگام گوردون و ساکا در نیمه اول گل زدند.
این موضوع اهمیت زیادی دارد.
کرواسی نمی‌توانست فقط روی مهار بلینگام یا کین تمرکز کند. اگر مدافعان برای کنترل بلینگام جلو می‌آمدند فضای بیشتری برای کین ایجاد می‌شد. اگر دفاع روی کین فشرده می‌شد بلینگام و وینگر‌ها از فضای بین خطوط استفاده می‌کردند.
به همین دلیل انگلیس حملات خود را از یک بازیکن نمی‌ساخت.
 
چرا کرواسی ناگهان اینقدر ضعیف به نظر رسید؟
بخش مهمی از پاسخ به تغییر نسل کرواسی برمی‌گردد.
کرواسی هنوز بازیکنانی با تجربه بسیار بالا دارد، اما بازیکنانی مانند لوکا مودریچ و متئو کواچیچ دیگر نمی‌توانند برای تمام مسابقه سرعتی مشابه بازیکنان جوان انگلیس داشته باشند. انگلیس در این مسابقه با تیمی جوان‌تر و بسیار سریع‌تر روبه‌رو شد و در انتقال از دفاع به حمله اختلاف فیزیکی قابل توجهی ایجاد کرد.
در سوی مقابل کرواسی زمانی خطرناک است که بتواند بازی را کنترل کند. تیم بلییچ در این مسابقه چنین فرصتی پیدا نکرد.
حتی در یکی از معدود موقعیت‌های جدی کرواسی پیش از پایان نیمه اول کواچیچ در موقعیتی مناسب توپ را از دست داد و نتوانست از فرصت استفاده کند.
وقتی تیمی مقابل انگلیس عقب می‌افتد و مجبور می‌شود جلو بیاید وضعیت برایش خطرناک‌تر هم می‌شود. چون پشت سر هافبک‌ها فضای بیشتری ایجاد می‌شود و انگلیس بازیکنانی دارد که برای حمله به همین فضا‌ها ساخته شده‌اند.
 
شکست خورده‌ای به نام بلییچ
اسلاون بلییچ حالا سرمربی تیمی است که دیشب به شکلی تحقیرآمیز هفت بر صفر به انگلیس باخت.
سرمربی کرواسی باید پاسخ بدهد چرا تیمش از همان ابتدای مسابقه نتوانست پرس انگلیس را بشکند و چرا بعد از دریافت گل دوم ساختار دفاعی تیم اینقدر سریع از هم پاشید.
تغییرات نیمه دوم نیز نتوانست جریان مسابقه را برگرداند. انگلیس بعد از چهار گل در نیمه نخست هم عقب ننشست و با وجود کاهش نسبی سرعت بازی همچنان موقعیت ایجاد کرد.
در چنین مسابقه‌ای وقتی تیم بازنده نمی‌تواند فشار را کاهش دهد و حریف نیز انگیزه خود را از دست نمی‌دهد اختلاف می‌تواند خیلی سریع از یک شکست معمولی به یک نتیجه تاریخی تبدیل شود.
 
تفاوت اصلی بلییچ و توخل در این مسابقه
توخل تیمش را برای حمله و دفاع به عنوان یک مجموعه واحد سازماندهی کرده بود.
وقتی انگلیس توپ داشت بازیکنان زیادی نزدیک محوطه کرواسی بودند. وقتی توپ را از دست می‌دادند همان بازیکنان برای بازپس‌گیری توپ فشار می‌آوردند.
کرواسی در مقابل بعد از لو دادن توپ فاصله زیادی میان خطوط خود داشت. این فاصله به بلینگام اجازه می‌داد بین خطوط صاحب توپ شود و به کین و وینگر‌ها پاس بدهد.
به همین دلیل می‌توان گفت اختلاف اصلی دو تیم در این مسابقه فقط کیفیت فردی نبود. انگلیس بهتر می‌دانست با کیفیت فردی بازیکنانش چگونه یک ساختار هجومی منسجم بسازد.
 
۷ بر صفر تصادفی نبود
کرواسی پیش از این مسابقه تیمی بود که سابقه حضور در فینال و نیمه‌نهایی جام جهانی را در سال‌های اخیر داشت. به همین دلیل شکست ۷ بر صفر تنها یک نتیجه سنگین نیست. این سنگین‌ترین شکست تاریخ کرواسی نیز محسوب می‌شود.
اما این نتیجه به معنای آن نیست که کرواسی ناگهان به تیمی بی‌کیفیت تبدیل شده است. اما قطعا مدت زمان نسبتا قابل توجهی باید بگذرد تا کرواسی از زیر این شکست سنگین و عجیب فرار کند و بتواند قد راست کند.