بهویژه جبهه لبنان در این عرصه از اهمیت بنیادین برخوردار است یعنی آمریکا متعهد شده است که در لبنان هم باید آتشبس رعایت شود و هم براساس مدت زمانی که درباره آن صحبت شده، عقبنشینی انجام شود. ما میدانیم که رژیم اشغالگر قدس واقعا در شرایطی قرار گرفته که دوران پایانی خود را سپری میکند؛ حالا باید گفت روزهای آخر یا ماههای آخر این جرثومه فساد است. وقتی چنین شرایطی پیش میآید، طبیعی است موجودی که در حال غرق شدن است، به هر چیزی دست میاندازد و هر کسی را که بتواند با خود همراه کند، درگیر میکند. ظاهر قضیه این است که آمریکاییها فعلا تلاش میکنند رژیمصهیونیستی را مهار کنند اما باید توجه داشت که این رژیم از ابتدا توسط انگلیس و خود آمریکا، از سال ۱۹۴۸ تاسیس و تأیید شد و سالها بهعنوان ابزار این دو عمل کرده است و و همیشه خود را طلبکار میداند؛ در واقع اگر حمایتهای خارجی نبود، خود این رژیم بازیگری نبود که در عرصه باقی بماند. سوابق دشمنان به ما نشان میدهد که اگر توافقی حاصل و عملیاتی شود، باز هم نمیتوان به طور کامل به طرف مقابل، اطمینان کرد اما ما در حال پیش رفتن هستیم؛ عزم و اراده و پایداری نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران در چند مرحله به طرف مقابل اثبات شده است و در واقع آمریکا هرچه چنته داشته است، برای ما رو کرده است و نه تنها نتیجه نگرفته، بلکه ظرفیت و توان ایران برای به هم زدن محاسبات آنها نه فقط در سطح جهانی بلکه در سطح داخلی آمریکا روشن است. آقای ترامپ به خوبی میداند که ایران قادر است پایان زندگی سیاسی او را رقم بزند و او از این نظر مجبور است بسیاری از مسائل را بپذیرد و در نهایت باید اسرائیل را سر جای خود بنشاند. بر همین اساس، تیم مذاکرهکننده باید به امضای خود و نتیجهای که به دستآورده، محکم پایبند باشد و از آن عبور نکند. آمریکاییها باید بدانند زمانی که توافقی را امضا کردند، باید آن را اجرا هم بکنند. ما نباید کوتاه بیاییم و باید این بار نشان دهیم که در برابر این جرثومه فساد، یعنی نتانیاهو و دار و دستهاش، باید براساس همان توافق عمل شود. براساس این توافق، آنها باید آتشبس را رعایت کنند و همچنین عقبنشینی را انجام دهند. ممکن است مدتی، چند روزی تأخیر ایجاد کنند اما در نهایت باید این کار را انجام دهند و ایران و جبهه مقاومت نشان داده است که در این عرصه دست بسته نیست و اراده این اخراج صهیونیستها فقط به تفاهم گره نخورده بلکه مقاومت بهعنوان جریانی منسجم خود را آماده کرده است تا در صورتی که طرف مقابل به زبان مذاکره جواب منطقی نشان نداد با به کارگیری زور دشمن را عقب براند. ممکن است دشمن در این عرصه به دنبال وقتکشی باشد و زمان بیشتری بخواهد اما ما نباید به آنها فرصت بدهیم و باید فشار لازم را وارد کنیم تا این مرحله انجام شود؛ فقط در این صورت است که بندهای بعدی قابل بحث است .