برای تصاویر واقعی کمین می‌کنیم!

قبل از ورود به هر فصل، در آداب و رسوم و سبک زندگی مردم آن منطقه مطالعه می‌کنید که به ایده‌های بصری خاص برسید؟
بله، ولی این پیش‌فرض‌ها همیشه درست از آب درنمی‌آید. فکر می‌کنیم مردم این شهر، چطور زندگی می‌کنند ولی در همان 3-2 روز مصاحبه با خانواده‌ها، می‌فهمیم همه به نوعی مدرن شده‌اند و شبیه به هم زندگی می‌کنند.
«خانه ما» مکان‌های فیلمبرداری زیادی دارد. با سختی‌ها و پیچیدگی‌های این موضوع چطور کنار می‌آیید؟
این مساله دو بعد دارد. یکی لوکیشن‌هایی که از قبل می‌دانیم آنجا خواهیم بود، مثل خانه‌ها. این به نوعی دستاورد تیم تصویربرداری ما بود که بتوانند در همه نقاط خانه تصویر بگیرند. دوم، فضاهای بیرونی و هماهنگی‌های مرتبط است، زیرا شرکت‌کننده‌ها خیلی هم در برابر دوربین راحت نیستند. باید سبک باشیم و با کمترین نفرات، بیشترین بازده را داشته باشیم.
آیا بازی کردن و تصنع را در کار دخالت می‌دهید؟
می‌دانید به کسانی که تا به حال جلوی دوربین نرفته‌اند، می‌گویند «نابازیگر». شاید اصطلاح زیبایی هم نباشد، اما به هر حال حتی اگر بخواهند هم نمی‌توانند بازی کنند. بنابراین اگر تصنع وجود داشته باشد، معلوم می‌شود. این چالشی بوده که همیشه داشته‌ایم و دوست نداشتیم تصنع باشد. هیچ‌وقت نمی‌خواستیم اتفاقات غیرواقعی جلوی دوربین داشته باشیم. برای همین از 4-3 روز قبل از ضبط، تیم کارگردانی با خانواده‌ها زندگی می‌کند، گردش می‌روند، گپ می‌زنند و... تا در روز اول ضبط، نسبت به عوامل پشت‌صحنه، احساس راحتی و رفاقت کنند. هرچقدر هم به این سمت بروند که خودشان امور را پیش ببرند، کار بهتر می‌شود. هرچه نظر مثبت از سمت بیننده‌ها داشتیم، مربوط به لحظات نابی بوده که خانواده‌ها خودشان بوده‌اند.
تقریبا از هر چند دقیقه تصویربرداری، یک دقیقه مفید ضبط می‌کنید؟
خانه ما تصویربرداری فراوانی دارد. چون چیزهایی را که تصنعی هستند، نمی‌توانیم نمایش دهیم، مجبوریم تصویربرداری زیادتری داشته باشیم که لحظات ناب را نشان دهیم . مجبوریم پنهان شویم و کمین کنیم تا تصاویر واقعی را به دست بیاوریم. هر تیم تصویربرداری، از 9 صبح تا 9 شب همراه با خانواده شرکت‌کننده است. در این 12 ساعت، حدود 6-5 ساعت ضبط داریم و در نهایت شاید حدود 10 دقیقه تصویر نهایی داشته باشیم.