اختلال در درمان ارتودنسی با تنفس دهانی

بیمارانی که فقط از راه دهان تنفس می‌کنند، علاوه بر افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های تنفسی، دندانی و لثه‌ای دارای فک بالای تنگ و گنبدی شکل خواهند بود و این مساله موجب افزایش ارتفاع صورت و کشیده‌شدن آن می‌شود. همچنین تنفس صرفا از راه دهان موجب افزایش شیب دندان‌های بالا می‌شود. یکی از مهم‌ترین عوامل تنفس دهانی که یک عامل ایجاد ناهنجاری محسوب می‌شود، انسداد راه هوایی فوقانی مانند بینی است. والدین باید نسبت به باز بودن نسبی راه هوایی فوقانی به خصوص بینی حساس باشند.

عواملی مثل آلرژی و بزرگ شدن مخاط بینی یا انحراف تیغه‌های میانی بینی یا بد شکلی‌های استخوانی درون بینی می‌تواند مسیر تنفس از راه بینی را به سمت تنفس از دهان تغییر دهد و از این طریق باعث ناهنجاری‌های فکی دندانی شود.
لذا متخصصان ارتودنسی نسبت به تشخیص نوع تنفس، معاینات دقیقی انجام می‌دهند و با متخصصان گوش، حلق و بینی در مورد انسداد راه هوایی مشورت می‌کنند. جالب این که اگر متخصص ارتودنسی فک بالا را با دستگاه‌های ارتودنسی باز و وسیع و شیب دندانی را اصلاح کند و در عین حال تنفس دهانی اصلاح نشود، درمان‌های ارتودنسی به حالت قبل باز‌خواهد گشت.
نکته مهم این که در بعضی موارد، تنفس از دهان جنبه عادتی دارد که بیماران می‌توانند با کمک متخصصان ارتودنسی به اصلاح عادت مبادرت کنند، بنابراین شکل استخوان‌ها و صورت به نوع تنفس مرتبط است و تنفس از دهان با بیماری‌های تنفسی و دندانی و لثه‌ای مرتبط است و بیماران ‌باید نسبت به تغییر الگوی تنفسی از دهان به بینی تلاش‌های لازم را بکنند.

دکتر کاظم دالایی
متخصص ارتودنسی و عضو هیأت علمی دانشگاه شهید‌بهشتی